Φυλακισμένοι στα λόγια μας

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ
Για τον απλό πολίτη η φυλακή είναι κάτι συγκεκριμένο. Είναι ένας χώρος καταναγκαστικού περιορισμού αν διαπράξεις φόνο ή ληστεία κάτω από μερικές χιλιάδες ευρώ. Όσοι δεν δολοφονούν και επιπλέον κλέβουν πάνω από 5.000 ευρώ δεν κινδυνεύουν. Για τους πολιτικούς φυλακή είναι ο καθημερινός τους βίος, αφού δίκην σιδηρόφρακτης φυλακής υψώνονται τριγύρω τους οι λόγοι τους.

Για τον απλό πολίτη η φυλακή είναι κάτι συγκεκριμένο. Είναι ένας χώρος καταναγκαστικού περιορισμού αν διαπράξεις φόνο ή ληστεία κάτω από μερικές χιλιάδες ευρώ. Όσοι δεν δολοφονούν και επιπλέον κλέβουν πάνω από 5.000 ευρώ δεν κινδυνεύουν. Για τους πολιτικούς φυλακή είναι ο καθημερινός τους βίος, αφού δίκην σιδηρόφρακτης φυλακής υψώνονται τριγύρω τους οι λόγοι τους. Το φαινόμενο αυτό ευδοκιμεί κυρίως στο Κυπριακό, η δε παρομοίωση προέκυψε μετά από πρόσφατη συζήτηση που είχα με ανώτατο στέλεχος του κεντρώου χώρου: «Βλέπουμε σήμερα να υπάρχει ελπίδα στο Κυπριακό. Πώς όμως να μιλήσουμε για λύση ομοσπονδίας στον κόσμο μας όταν για δεκάδες χρόνια τον τρέφουμε πολιτικά με το σύνθημα ?τα σύνορα μας είναι στην Κερύνεια?, του μιλούμε για ενιαία αμυντικά δόγματα, για λύση μέσα από τη διαμόρφωση ισχυρών συμμαχιών με άλλα κράτη κ.λπ.».


Κι όμως. Κάθε λογικός άνθρωπος βλέπει σήμερα μέσα από την απαξίωση των πολιτικών, της πολιτικής και συνεπακόλουθα της κατάρρευσης της χώρας μας ότι οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Ο κόσμος αναζητά ένα καινούργιο όραμα για τη χώρα. Ακουμπά τις ελπίδες του σε μια νέα αρχή που θα φέρει ξανά ευημερία και κυρίως θα εμπεδώσει οριστικά και αμετάκλητα την ειρήνη. Ο κόσμος εν ολίγοις είναι έτοιμος - πανέτοιμος θα έλεγα-  να ακούσει νέες προτάσεις, όλοι δε όσοι είτε λίγο είτε πολύ είμαστε σε θέση να επηρεάζουμε την κοινή γνώμη, έχουμε υποχρέωση να αναλύσουμε τις νέες συνθήκες εξυπαρχής.
 

Βεβαίως αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο, μιας και όλοι όσοι διατύπωσαν στο παρελθόν έντονες απόψεις τείνουν να ταυτίζουν τις θέσεις τους με αρχές. Δεν είμαι εναντίον όσων έχουν αρχές. Ωστόσο είναι επίσης παραδεκτό ότι είναι ευκολότερο να πολεμάς για τις αρχές σου παρά να ζεις σύμφωνα με αυτές. Τα παραδείγματα είναι πολλά:

? Όλοι ανεξαιρέτως οι πολιτικοί δηλώνουν δημοσίως ότι δεν έχουν πρόβλημα να συμβιώσουν με τους Τουρκοκύπριους. Ελάχιστοι όμως έχουν πραγματικούς φίλους Τ/Κ ή έστω βρίσκονται μαζί τους για έναν καφέ.
? Όλοι οι πολιτικοί αναγνωρίζουν την πολιτική ισότητα των Τ/Κ. Όταν όμως φτάσει η στιγμή να συζητήσουν σοβαρά τη λύση ομοσπονδίας, θέτουν θέμα πλειοψηφίας- μειοψηφίας και διατυπώνουν προτάσεις υπαγωγής των Τ/Κ στην πλειοψηφία των Ε/Κ
? Όλοι δηλώνουν σεβασμό στη διαφορετικότητα αλλά στην πραγματικότητα θεωρούν τους μουσουλμάνους πολιτισμικά υποδεέστερους και κυρίως μη Ευρωπαίους.


Αναδρομή

Ακόμα και πολιτικοί που έχουν ξεκάθαρες απόψεις στο Κυπριακό, όπως ο Νίκος Αναστασιάδης και ο ’ντρος Κυπριανού, πολλές φορές εγκλωβίζονται σε δηλώσεις τις οποίες τελικά βρίσκουν μπροστά τους.
Την περίοδο 2003 - 2004 το ΑΚΕΛ επέλεξε να συμβαδίσει με τη ρητορική του Τάσσου Παπαδόπουλου λόγω συμμαχίας για τις προεδρικές. Είναι αλήθεια ότι και ο Τάσσος Παπαδόπουλος έβαλε λίγο νερό στο κρασί του μέχρι να εκλεγεί. Όταν έφτασε όμως η κρίσιμη στιγμή της ψήφου, το ΑΚΕΛ και ο Δημήτρης Χριστόφιας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στη ρητορική της ανάγκης για πολιτική συνύπαρξη με το ΔΗΚΟ. Τελικά αντί η ηγεσία του κόμματος να ηγηθεί των μελών του, τράπηκε σε άτακτο φυγή αναζητώντας όχι λύση αλλά τσιμέντωμα της λύσης στο μέλλον και άλλα φαιδρά. Το κόμμα που τράβηξε κουπί με τεράστιο κόστος να φέρει κοντά τις δύο κοινότητες βρέθηκε να πολεμά λυσσαλέα τη λύση στο πλαίσιο της πολιτικής του επιβίωσης. Η επιλογή εκείνη ακόμα πληγώνει το ΑΚΕΛ και κυρίως την ίδια τη χώρα μας.

 

Δυστυχώς παρόμοια επιλογή φαίνεται να ακολουθεί σήμερα και ο Νίκος Αναστασιάδης. Ο καθαρός λόγος του 2004 άρχισε να εμβολιάζεται με λεκτικούς συμβιβασμούς για να προσεγγίσει τον λόγο των φυλακισμένων στην ίδια τους τη ρητορική κομμάτων του Κέντρου.  Ποιος είναι ο κίνδυνος εδώ; Να παρασυρθεί από μια ομάδα παλαιοκομματικής λογικής πολιτικών που νομίζουν ότι διαθέτουν έρεισμα στον κόσμο και τελικά να χαθούμε όλοι ξανά στη μετάφραση.

Η πρόσφατη δημοσκόπηση της Metron Analysis έδειξε καθαρά ότι ένα ποσοστό γύρω στο 80% του κυπριακού λαού είναι έτοιμο να ακούσει ένα νέο λόγο στο Κυπριακό. Ο Νίκος Αναστασιάδης, παρότι επίσης παλαιοκομματικός στον τρόπο διακυβέρνησής του, είναι ο μόνος που μπορεί να αρθρώσει αξιόπιστα ένα νεωτερικό λόγο στο Κυπριακό. Κι αυτό κυρίως γιατί το 2004 έδειξε ότι διαθέτει αποκλίνουσα πολιτική σκέψη.
Εν ολίγοις το Κυπριακό είναι αυτό που τον εξέλεξε, έστω από σπόντα, στην προεδρία και θα τον κάνει πραγματικό ηγέτη στη συνέχεια αν το λύσει.

Είμαι εξ εκείνων που πιστεύουν ότι διά της λύσης του Κυπριακού δεν θα λύσουμε μόνο τα οικονομικά μας προβλήματα. Διά της λύσης του Κυπριακού στο πλαίσιο της ΕΕ και εντός μιας νέας σύνθεσης πραγμάτων ίσως ανακαλύψουμε ξανά τις αρχές της δημοκρατίας. Τις οποίες χάσαμε το 1963 όταν έφυγαν οι Τ/Κ οι οποίοι είχαν ρυθμιστικό ρόλο στο κυπριακό Σύνταγμα. Κοιτάξτε όλοι γύρω σας και απαντήστε τίμια στο ερώτημα. Υπάρχει κάτι για το οποίο αξίζει να παλέψω εκτός από την επανένωση της χώρας μου; 


 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Ψωμί, Παιδεία, Ελπίς καμία! #Pellotopos

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 22.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 21.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 21.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή