Φίλησε την κόμπρα και «λούστηκε» στον Νιαγάρα

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ

2η έκθεση φωτογραφίας από τα ταξίδια του Λάκη Αργυρού στο Παρίσι, ΗΠΑ, Καναδά και Ινδία το 2017. «Πρωτεύον είναι να ζήσεις», εξηγεί.

Ο Λάκης Αργυρού, εισηγητής σεμιναρίων Επικοινωνίας, Δημοσίων Σχέσεων, Μάρκετινγκ και Προσωπικής Ανάπτυξης, διοργανώνει τη δεύτερή του ατομική έκθεση φωτογραφίας, με φωτογραφίες παρμένες από τα ταξίδια του στο Παρίσι, ΗΠΑ, Καναδά και Ινδία το 2017. Στη συνέντευξή του στον «Π» αναφέρει ότι ταξιδεύει - μέχρι σήμερα έχει επισκεφτεί πάνω από 30 χώρες - προκειμένου να αποκομίζει γνώσεις, εμπειρίες και αναμνήσεις, τις οποίες αξιοποιεί στα σεμινάρια που παραδίδει στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Επέλεξε να ταξιδεύει συνεχώς και να αποκομίζει γνώσεις νιώθοντας συγχρόνως, όπως αναφέρει, ευθύνη απέναντι στον κόσμο, γιατί όπως εξηγεί πιστεύει ότι η γνώση που αποκτά ο καθένας δεν είναι δική του, αλλά τη δανείστηκε για να τη δώσει κι αυτός με τη σειρά του σε άλλους.

 

 

Πρωτεύοντα και δευτερεύοντα

Ο Λάκης Αργυρού τονίζει ότι για τον ίδιο σημαντικό είναι να ξεχωρίζει τα πρωτεύοντα από τα δευτερεύοντα. «Πρωτεύον είναι να ζήσεις», εξηγεί. «Να μαζέψεις εμπειρίες, εικόνες, στιγμές, αναμνήσεις. Το να έχω έναν λογαριασμό στην τράπεζα και να έχω λεφτά τι να τα κάνω; Ή να έχω ένα σπίτι μεγάλο που να μην ξέρω και πώς να το καθαρίσω; Προτιμώ όλα μου τα λεφτά να τα κάνω γνώσεις, να τα κάνω εμπειρίες και αναμνήσεις».

«Και το μεγαλύτερο υλικό που παίρνω από τα ταξίδια για τα σεμινάρια μου και γενικότερα για την επαφή με τον κόσμο είναι που ανοίγει το μυαλό μου», συνεχίζει. «Ένα μυαλό που ανοίγει και μαθαίνει να σκέφτεται ευρύτερα δεν μπορεί μετά να ξαναμικράνει, πήρε διαστάσεις! Μόνο το ότι εγώ άλλαξα και αποδέχομαι τη διαφορετικότητα των ανθρώπων, αποδέχομαι ότι όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο ένα πράγμα έχουν κοινό: τη διαφορετικότητά τους, και ότι εμείς δεν είμαστε ο άγιος λαός, ούτε και η νήσος των αγίων, τότε αυτό είναι πολύ σημαντικό για την επικοινωνία μου με τους ανθρώπους».

 

«Σήμερα είναι κόμπρα, αύριο είναι μια επαγγελματική πρόταση, μεθαύριο είναι μια σχέση με έναν άνθρωπο. Κι αν δεν περάσεις αυτό το εμπόδιο θα το βρεις μετά στη ζωή σου με άλλη μορφή…».

 

 

Ινδία – η αγάπη και τα χρώματα

Η Ινδία για τον Λάκη Αργυρού ήταν ένας στόχος ζωής. Αναφέρει πως πάντα θαύμαζε τον πολιτισμό της, ενώ μελετά και λατρεύει τον Γκάντι, τον οποίο θεωρεί έναν από τους ηγέτες που λείπουν από τη σημερινή εποχή. Στην έκθεση φωτογραφίας αποτυπώνεται το θέμα του Ταζ Μαχάλ, το οποίο ο ίδιος έχει συνδέσει με την έννοια της αγάπης. Άλλωστε το μαυσωλείο κρύβει πίσω του μια ιστορία αγάπης, την οποία ο Λάκης Αργυρού νιώθει την ανάγκη να επαναδιηγηθεί μέσα από τον φωτογραφικό του φακό: «Ο μαχαραγιάς που έκτισε το Ταζ Μαχάλ ήταν τρελά ερωτευμένος με τη γυναίκα του, η οποία έχασε τη ζωή της γεννώντας το 14ο τους παιδί. Ήταν τόση η θλίψη του για την απώλεια, για τον χαμό της, που ήθελε να δημιουργήσει κάτι που να κρατούσε τη μνήμη της άσβεστη. Και δεν υπάρχουν αθάνατοι άνθρωποι με την έννοια της βιολογικής ζωής, όμως υπάρχουν αθάνατοι άνθρωποι με την έννοια τού αφήνω κάτι πίσω μου για να και θυμούνται όλες οι υπόλοιπες γενιές. Με αυτή την έννοια κράτησε αθάνατη τη γυναίκα του ο μαχαραγιάς, της έκτισε το μνημείο…», αναφέρει.

Στην Ινδία θαύμασε τα χρώματα στα φορέματα των γυναικών. «Σε ένα χωριό, μεταξύ της Τζαϊπούρ και του Νέου Δελχί, μου έκανε μεγάλη εντύπωση με πόση φωτεινότητα ντύνανε τη μέρα τους οι κοπέλες, γιατί αυτά που φοράνε είναι αυτά που λίγο πολύ αντιπροσωπεύουν την ψυχική τους διάθεση». Και προσθέτει: «γενικά το εντυπωσιακό στην Ινδία είναι η φιλικότητα των ανθρώπων, αν τους χαιρετήσεις θα σε χαιρετήσουν, μπορεί να σε χαιρετήσουν πρώτοι, συνήθως έχουν χαμόγελο και δείχνουν καλή διάθεση, παρόλο που υπάρχει πολύ μεγάλη φτώχεια».

 

 

Αμερική - λεπτομέρειες και άγαλμα της Ελευθερίας

Αν στην Ινδία το μνημείο που τον γοήτευσε ήταν το Ταζ Μαχάλ, στις ΗΠΑ και τον Καναδά ταξίδεψε για να ζήσει γεμάτες στιγμές απέναντι από τη θέα του αγάλματος της Ελευθερίας και του φυσικού μνημείου των καταρρακτών του Νιαγάρα.

«Ήθελα να δω το άγαλμα της Ελευθερίας από όσο πιο κοντά γινόταν -δεν ήθελα να ανεβώ πάνω διότι, ξέρεις, κάτι πολύ μεγάλο όταν το ακουμπήσεις χάνει το μεγαλείο του, πρέπει να κρατήσεις μια απόσταση για να έχεις ολοκληρωμένη την εικόνα. Μπήκα σε ένα πλοίο από το Staten island για να καταλήξω στο Manhattan και σε όλη τη διαδρομή είχα οπτική επαφή μαζί του: στην αρχή το έβλεπα στον ορίζοντα μακρινό και μικρό και όσο πλησίαζα μεγάλωνε… πήγα έχοντας κατά νου ότι το άγαλμα φτιάχτηκε χωρίς ο γλύπτης να είχε στο μυαλό του ότι κάποια στιγμή θα μπορούσαν οι άνθρωποι να πετάξουν από πάνω του και να δουν τη λεπτομέρεια της κορόνας, των μαλλιών, της τρίχας. Κι όμως, εκείνος ο καλλιτέχνης ασχολήθηκε με κάθε λεπτομέρεια, γιατί του άρεσε να ασχολείται με τη λεπτομέρεια, γιατί ήταν τυπικός, γιατί ήταν τελειομανής, γιατί κάτι που ήθελε να το κάνει το ήθελε ολοκληρωμένο. Άρα αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό μπορούμε κι εμείς να το εφαρμόσουμε στη ζωή μας: να κάνουμε κάτι σωστά, ανεξάρτητα αν μας βλέπει κάποιος ή όχι, να είμαστε σωστοί στη συμπεριφορά, ανεξάρτητα αν κάποιος βλέπει κάποιος ή όχι ή αν κάποιος μας επιβραβεύσει ή όχι».

 

 

Γαλλία – άστεγοι και αδέσποτα

Στο Παρίσι, το οποίο επισκέφτηκε για πρώτη φορά στη ζωή του, από τις στιγμές που τον εντυπωσίασαν και οι οποίες αποτυπώνονται στις φωτογραφίες που παρουσιάζει στην έκθεσή του, είναι αυτές κοντά σε άστεγους. «Ένας με την κουβέρτα του σκέπασε δύο αδέσποτα σκυλάκια τα οποία κρατούσε αγκαλιά για να μην κρυώνουν. Ήταν συγκλονιστικό για εμένα αυτό, μπορεί να κρύωνε ο ίδιος αλλά την κουβέρτα του τη χρησιμοποιούσε για να σκεπάσει τα αδέσποτα». Τον εντυπωσίασε επίσης η μεγάλη επιφύλαξη με την οποία τον αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι. «Όσο φιλικοί ήταν οι άνθρωποι στην Ινδία τόσο «στον κόσμο τους» ήταν στο Παρίσι, τόσο προγραμματισμένοι, που κινούνταν για τις δουλειές τους και δύσκολα έδιναν σημασία σε έναν περαστικό. Όσους σταμάτησα για κάποιες οδηγίες, δεν λέω ότι δεν με αντιμετώπισαν με ευγένεια, αλλά σίγουρα με επιφύλαξη». Σε αντίθεση με τη Νέα Υόρκη, που 'ναι μεν είναι πάλι μεγαλούπολη, αλλά ο κόσμος είναι χαρούμενος, θα σταματήσει στον δρόμο να σου μιλήσει, θα του χαμογελάσεις και θα σου χαμογελάσει, θα τον χαιρετήσεις και θα σε χαιρετήσει».

 

 

«Δυνατές» στιγμές

Μπλόκαρε και το κινητό μου, αλλά δεν με ενδιέφερε

«Μαζί με το εισιτήριο μού δώσανε και αδιάβροχο, προτού ανεβώ στο πλοιάριο που θα μας έπαιρνε κάτω από τον καταρράκτη. Ήμασταν όλοι ομοιόμορφοι, με ροζ αδιάβροχα. Ενώ πλησιάζαμε λέω «πώς θα ζήσω την εμπειρία να με ραντίζει ο Νιαγάρας εάν φορώ αδιάβροχο; για να προστατεύσω τον εαυτό μου από τι; από το νερό;» Έτσι έβγαλα το αδιάβροχο, έγινα μούσκεμα από πάνω έως κάτω, αλλά το ευχαριστήθηκα. Μπλόκαρε και το κινητό μου, αλλά δεν με ενδιέφερε, ήθελε να ζήσω εκείνη τη στιγμή…».

 

Αρπάζοντας την κόμπρα

«Σε ένα σημείο του δρόμου ήταν οι φακίρηδες που παίζανε τη φλογέρα τους μπροστά από τις κόμπρες που έβγαιναν από τα καλάθια. Εγώ πήγα κοντά, φόρεσα το τουρμπάνι του φακίρη, κάθισα μαζί του και χάιδεψα λίγο την κόμπρα κάνοντας αμέσως πίσω. Τότε μου λέει «πάρε τη, βάλε την πάνω σου». Του λέω «όχι» και δεν το έκανα. Φεύγοντας από εκεί λέω «έκανα λάθος, έπρεπε να την πιάσω. Πότε θα μου δοθεί ξανά η ευκαιρία να πάρω κόμπρα στα χέρια μου και να ασχοληθώ μαζί της;». Την επόμενη μέρα βρήκα φακίρη με κόμπρα. Του έκανα δύο ερωτήσεις: «το δηλητήριο το αφαιρέσατε;» - μου λέει «ναι», «είναι εκπαιδευμένη; - μου λέει «ναι». Τότε κάθισα - και έχω φωτογραφία η οποία θα συμπεριληφθεί στην έκθεση, όπου κρατώ την κόμπρα και τη φιλώ. Μου είπαν «δεν φοβήθηκες;» Φοβήθηκα στην αρχή, ναι. Το θέμα όμως ποιο είναι; Να κάνεις τον φόβο σύμμαχό σου. Αν κάτι το φοβάσαι κάνε το, αν το κάνεις θα σταματήσεις να το φοβάσαι, διότι αποκτάς την εμπειρία της διαδικασίας. Σήμερα είναι κόμπρα, αύριο είναι μια επαγγελματική πρόταση, μεθαύριο είναι μια σχέση με έναν άνθρωπο. Κι αν δεν περάσεις αυτό το εμπόδιο θα το βρεις μετά στη ζωή σου με άλλη μορφή…».

 

 

* Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν τη Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου, στις 7.00 μ.μ. στην LK Gallery στον Στρόβολο

 Θα παραμείνει ανοικτή μέχρι την Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018.

 Ώρες Λειτουργίας: 10.00 π.μ. - 12.00 μ. και 4.00 μ.μ. - 8.00 μ.μ.

Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού, κ. Κώστα Καδή.

 


Επιστροφή
στην αρχή