Εθνικές Εορτές και Εθνικά Παραμύθια

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Εθνικοί μύθοι γύρω από την επέτειο της 1ης Απριλίου είναι, επίσης, καλά θρονιασμένοι στο φαντασιακό της κυπριακής κοινωνίας

* Του Γιώργου Κουμουλλή

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος , θα εορτάσουμε τις δύο εθνικές εορτές, της 25ης Μαρτίου και 1ης Απριλίου  με δοξολογίες, παρελάσεις, ενδοσχολικές γιορτές, αγώνες, χορούς. Και όλες αυτές οι εκδηλώσεις θα κορυφωθούν με  πομπώδεις «πανηγυρικές» ομιλίες την επανάληψη των οποίων θα ζήλευε κι ένα παπαγαλάκι.

Η συμμετοχή της Εκκλησίας στους εορτασμούς της 25ης Μαρτίου είναι παντελώς άκαιρη δεδομένου ότι συμμάχησε με τους κατακτητές και επιτέθηκε εναντίον των ηγετών της Επανάστασης με προσβλητικούς, χυδαίους, βίαιους, και  υβριστικούς χαρακτηρισμούς. Δυστυχώς, γαλουχημένοι με τους μύθους των σχολείων μας, δεν γνωρίζουμε  τον προδοτικό ρόλο που διαδραμάτισε η Εκκλησία (προσοχή: η Εκκλησία, όχι η θρησκεία).  Δύο μέρες πριν την επίσημη μέρα έναρξης της Επανάστασης, (στις 23 Μαρτίου 1821) η Εκκλησία αφόρισε τους Ρήγα Φεραίο, Υψηλάντη και άλλους ηγέτες της επανάστασης τους οποίους στον περιβόητο αφορισμό, περιγράφει ως “αλαζόνες, δοξομανείς, ματαιόφρονες”. Όλοι αυτοί και οι συνεργοί τους, συνεχίζει το εκκλησιαστικό κατηγορητήριο, είναι “μισελεύθεροι” και επιχείρησαν “έργον θεομίσητο και ασύνετον”, δηλαδή την απελευθέρωση της Ελλάδας από την Οθωμανική Βασιλεία, που παρέχει στους Έλληνες  “τόσα ελευθερίας προνόμια όσα δεν απολαμβάνει άλλο έθνος” ! Αλλά οι “κατάπτυστοι  επαναστάτες  εφάνησαν μισογενείς, μισόθρησκοι και αντίθεοι, για να επιφέρωσι κοινόν και γενικόν όλεθρον εναντίον παντός του γένους.”   (Βλ. “Δοκίμιον ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως” τόμος Β’ σελ. 112 και 301-321). Ορθολογιστικά, λοιπόν, όφειλε η Εκκλησία να εκδηλώνει πένθος και μετάνοια στις επετείους της Επανάστασης  καλύπτοντας  τις εικόνες με μαύρα πανιά, όπως γίνεται την Μεγάλη Πέμπτη και Μεγάλη Παρασκευή, και όχι να πανηγυρίζει με δοξολογίες  κάτι που καταπολέμησε μανιωδώς.

Συνιστά, επίσης,  αδικαιολόγητη παράλειψη  που κανένα σχολικό βιβλίο δεν  αντιπαραθέτει τη μιζέρια του λαού της Ελλάδας και της Κύπρου με τη χλιδάτη και διεφθαρμένη ζωή του κλήρου κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Ακόμα κι ο ευλαβικός Κοραής στηλιτεύει τους «αναξίους ιερείς» που «μετέβαλον τους οίκους της προσευχής εις σπήλαια ληστών, πωλούντες ανερυθριάστως μυστήρια, ευλογίας και τάματα… περιέρχονται ως λιμώττοντες λύκοι τας επαρχίας δια να αρπάζωσιν από των πεινώντων χριστιανών τα στόματα τον ολίγον εκείνον άρτον τον οποίον και αυτή των Τούρκων η απληστία εντρέπεται να αρπάσει» (Άπαντα, τόμος Α’, σελ.52).

Τα εθνικά παραμύθια τέλος δεν έχουν. Ο  Παλαιών Πατρών Γερμανός δεν ύψωσε πρώτος τη σημαία της επανάστασης του 1821 αλλά  ο λαϊκός ηγέτης  Καρατζάς  που δολοφόνησαν οι πρόκριτοι της Πάτρας για την «αντεθνική» του συμπεριφορά. Το κρυφό σχολειό- ένα άλλο παραμύθι- στο οποίον τα παιδιά υποτίθεται πήγαιναν  με χίλιες-δυο προφυλάξεις δεν  υπήρξε, και ούτε συνέτρεχε λόγος να υπάρξει,  αφού οι κατακτητές παρείχαν  ελευθερία εκπαίδευσης  όπως η ιστοριογραφία έχει αποδείξει οριστικά πλέον. Η  επάνδρωση των Γενιτσάρων, από ένα χρονικό σημείο και έπειτα  δεν γινόταν βιαίως, μέσω «παιδομαζώματος».  Απεναντίας,  ήταν μεγάλη η επιθυμία των γονιών να αποκαταστήσουν επαγγελματικά τα παιδιά τους κατατάσσοντας τους στους Γενίτσαρους επειδή αυτό το σώμα κατείχε εξέχουσα θέση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Εθνικοί μύθοι  γύρω από την επέτειο της 1ης Απριλίου είναι, επίσης, καλά θρονιασμένοι στο φαντασιακό της κυπριακής κοινωνίας .Ο αγώνας της ΕΟΚΑ δεν ήταν «απελευθερωτικός», όπως αποκαλείται σήμερα αλλά «ενωτικός». Η Ένωση δεν σήμαινε απελευθέρωση υπό την έννοια της υιοθέτησης δημοκρατικών αρχών και εφαρμογής ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφού, αν θέλουμε να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη,  οι Κύπριοι το 1950 που έγινε το Δημοψήφισμα για την Ένωση απολάμβαναν  πολύ μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας από τους Ελλαδίτες.

Ο μύθος, όμως, που σερβίρεται κατά κόρον  στους πανηγυρικούς για την 1η Απριλίου και «πιάνει τόπο» είναι το ρεφρέν ότι χάρις στην δράση της ΕΟΚΑ αποκτήσαμε την ελευθερία μας, τους προεδρικούς και υπουργικούς θώκους την Βουλή,  τους βουλευτές.  Αυτό θα ήταν γεγονός αν η ΕΟΚΑ πολέμησε για την ανεξαρτησία της Κύπρου κι όχι για την Ένωση.  Ανεξαρτησία με πολύ καλύτερους όρους των Συμφωνιών Ζυρίχης  θα μπορούσαμε να αποκτούσαμε χωρίς τον ένοπλο αγώνα της ΕΟΚΑ. Αν, για παράδειγμα, μπαίναμε στο πνεύμα της Διασκεπτικής του 1948,  πιθανότατα σήμερα να είχαμε μια ανεξάρτητη Κύπρο με αντιπροσώπευση των Τ/κ ανάλογα με τον πληθυσμό τους, χωρίς ξεχωριστές πλειοψηφίες, βέτο και εγγυήτριες Δυνάμεις.

Μήπως σερβίρονται όλοι αυτοί οι μύθοι τη προτροπή του Υπουργείου Παιδείας για να καλυφτεί η οικτρά κατάληξη του ενωτικού αγώνα; Διότι, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας, η γενεσιουργός αιτία της συμφοράς που μας έπληξε το 1974,  η οποία συγκρίνεται με την Μικρασιατική  καταστροφή, είναι η επιδίωξη με ένοπλα μέσα ενός ανέφικτου στόχου, της Ένωσης. Εν όψει αυτής της συμφοράς, πώς δικαιολογούνται οι δοξολογίες και οι παρελάσεις;  Αυτή η επέτειος όφειλε να είναι μέρα περισυλλογής.  Να αναλογισθούμε ότι ο πόθος για την ένωση δεν ήταν «προαιώνιος» ή έμφυτος. Καλλιεργήθηκε από την Εκκλησία για τα δικά της οικονομικά συμφέροντα, κυρίως μετά τις δημοτικές εκλογές του 1946 όπου η Αριστερά σάρωσε κυριολεκτικά .  Η ορατή τότε πιθανότητα  της εκκοσμίκευσης και το οριστικό τέρμα των προνομίων της  έκανε την Εκκλησία να στραφεί προς την Ένωση και να απορρίπτει ασυζητητί  κάθε εισήγηση για ανεξαρτησία όσο ευνοϊκή κι αν ήταν για τον ελληνισμό γενικά.

Συμπερασματικά, η 25η Μαρτίου και η 1η Απριλίου θυμίζουν ότι δεν έχουμε λυτρωθεί από τις μυθικές παρωπίδες. Δεν έχουμε λυτρωθεί από τις  ιδεαλιστικές πομφόλυγες και ονειροφαντασίες.  Και, προπάντων, ότι δεν γνωρίζουμε την αμασκάρευτη ιστορία του τόπου μας.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Ψωμί, Παιδεία, Ελπίς καμία! #Pellotopos

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 09:30 (τελευταία ενημέρωση 09:30)

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 21.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 21.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή