Επιστρέφοντας στη «βασίλισσα» του Καυκάσου

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Η Γεωργία αποτελεί μια χώρα που αξίζει κανείς να εξερευνήσει τουριστικά γιατί θα τον εντυπωσιάσει με την πλούσια ιστορία της

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΓΕΩΡΓΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

Με περίσσια χαρά δέχτηκα να επιστρέψω στη Γεωργία για ένα δημοσιογραφικό ταξίδι, έξι μήνες μετά την πρώτη μου επίσκεψη στη συναρπαστική χώρα του Καυκάσου, που πέραν του ανεξερεύνητου τουριστικού προορισμού, αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα περιπτωσιολογία χώρας του λεγόμενου «μετασοβιετικού χώρου» που ανακάμπτει διαρκώς σε ένα σταυροδρόμι ηπείρων και πολιτισμών με βαρύνουσα γεωπολιτική σημασία, όχι μόνο λόγω της σύνδεσης Δύσης - Ανατολής, αλλά κι εξαιτίας της επιρροής της Κίνας (σ.σ. η Γεωργία κατέχει εξαιρετικά στρατηγική θέση στον νέο Δρόμο του Μεταξιού - «New Silk Road»). Την εβδομάδα μεταξύ 4ης και 11ης Νοεμβρίου βρεθήκαμε λοιπόν ξανά στη Γεωργία σε ένα ταξίδι που συνδιοργάνωσε, εξαιρετικά, η πρεσβεία της Γεωργίας στην Κύπρο, με επικεφαλής τον δραστήριο πρέσβη κ. Lominadze και η αεροπορική εταιρεία Wizz Air, που συνδέει πλέον απευθείας τον διεθνή αερολιμένα Λάρνακας με το αεροδρόμιο της μικρής, αλλά ιστορικής, πόλης Κουταΐσι στην καρδιά της δυτικής Γεωργίας (σ.σ. το ιστορικό βασίλειο της Κολχίδας).

 

Έξι μήνες μετά

 

Η επιστροφή στη Γεωργία δεν είχε συγκλονιστικά απρόοπτα ως προς τη μεγάλη πολιτική εικόνα έξι μήνες μετά την απελευθέρωση της θεώρησης εισόδου (visa liberalization) από την ΕΕ, που τέθηκε τον περασμένο Απρίλιο σε εφαρμογή για 3,7 εκατ. Γεωργιανών πολιτών. Εκτός ενός μίνι ανασχηματισμού στην κυβέρνηση Κβιρικασβίλι και πολλών προεκλογικών αφισών -σε όλη τη χώρα λόγω των δημοτικών εκλογών της περασμένης Κυριακής- η Γεωργία δείχνει να έχει ωφεληθεί πλήρως αλλά και να τηρεί με θρησκευτική ευλάβεια τους όρους της συμφωνίας της με την ΕΕ, πέντε χρόνια μετά τον διάλογο με τις Βρυξέλλες για την απελευθέρωση θεώρησης. Συνομιλητές του «Π» στην Τιφλίδα έκαναν λόγο για ένα ιστορικό επίτευγμα που καθιστά τη Γεωργία την πρώτη χώρα της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης (μαζί με την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Μολδαβία, την Ουκρανία και τη Λευκορωσία) και που αποκτά ειδικό βάρος για την ΕΕ και καθίσταται «ηγέτιδα» στην ιδιότυπη αυτή σχέση της ΕΕ με ολόκληρο το υποσύστημα του Καυκάσου αλλά και των χωρών του μετασοβιετικού τόξου. Επιπλέον, η Γεωργία δείχνει να παραμένει όχι μόνο σε επίπεδο παράδοσης μεταρρυθμίσεων και οικονομίας αλλά και κοινωνικά ταγμένη στην ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης με τον στόχο της απόκτησης της ιδιότητας του υποψηφίου προς ένταξη κράτους μέλους της ΕΕ και να υπηρετείται στρατηγικά από όλο το φάσμα των πολιτικών δυνάμεων της χώρας ως υπαρξιακός στόχος. Η σημαία της ΕΕ κοσμεί όλα τα δημόσια κτήρια της Τιφλίδας, οι νέοι επαγγελματίες -εντός κι εκτός τουρισμού- μιλούν άπταιστα την αγγλική και η χώρα επενδύει συνεχώς στο πραγματικό της κεφάλαιο: Το νεανικό ανθρώπινο δυναμικό. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι παντού σε θέσεις-κλειδιά από το σύμπλεγμα ασφάλειας της χώρας μέχρι τις δημόσιες υπηρεσίες συναντάς ανθρώπους 28-40, που μένουν εντός της χώρας για να τη βοηθήσουν, εννιά μόλις χρόνια μετά τον πόλεμο που οδήγησε στην παράνομη απόσχιση της Ν. Οσσετίας, λίγα χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα. Σχεδόν μια δεκαετία μετά τον πόλεμο στο Γκόρι είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι η Γεωργία έχει σκαρφαλώσει στην 9η θέση παγκοσμίως ως προς το ανταγωνιστικό και λειτουργικό πλαίσιο επενδύσεων και επιχειρείν, η Τιφλίδα έχει πεντακάθαρα πεζοδρόμια χωρίς αποτσίγαρα και ανοικτό WiFi και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών (σ.σ. πάνω από 90%) τάσσεται αναφανδόν υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας, σε μια περίοδο που οι φυγόκεντρες δυνάμεις και ο ευρωσκεπτικισμός πληθαίνουν εντός της ΕΕ, ιδίως μετά το Brexit.

 

Διαφάνεια και ρεαλισμός

 

Ο «Π» είχε την ευκαιρία να ξεναγηθεί στο κέντρο διαχείρισης κρίσεων του Υπουργείου Εσωτερικών αλλά και να συναντήσει ανώτερους αξιωματούχους από το Υπουργείο Άμυνας της χώρας. Στην πρώτη περίπτωση ξεναγηθήκαμε σε ένα υπερσύγχρονο κέντρο ελέγχου και ασφάλειας στα πρότυπα μεγάλων αστυνομικών σταθμών του δυτικού κόσμου, όπως του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης, όπου σύγχρονες κάμερες εποπτεύουν το πολύπλοκο οδικό δίκτυο μιας πολύ ορεινής χώρας -συχνά αραιοκατοικημένης λόγω των ορεινών όγκων του Καυκάσου- αλλά και σημεία-κλειδιά, όπως τα αεροδρόμια και άλλοι στρατηγικής σημασίας χώροι. Παρά το γεγονός πως το σκηνικό φάνταζε… «οργουελικό», η σημασία κρύβεται στο πώς η Γεωργία κατορθώνει να εφαρμόσει ένα σύγχρονο, δυτικού τύπου, αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο που, σε συνδυασμό με την υψηλή τεχνολογία, διατηρεί μια άριστη ισορροπία στην παράδοση απτών αποτελεσμάτων και στην καθολική εφαρμογή του κράτους δικαίου ως προς την προστασία της ιδιωτικότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στη Γεωργία οι αστυνομικοί επί Σοβιετικής Ένωσης -όπως και σε όλο τον σοβιετικό χώρο, ακόμη και στη σύγχρονη Ρωσία- ήταν επιρρεπείς στο να εισπράξουν… «μπαχτσίσι». Το φαινόμενο έχει πλέον εκλείψει καθολικά στη χώρα, ενώ σε κάθε πόλη υπάρχουν σύγχρονα ΑΤΜ όπου ο κάθε πολίτης μπορεί απλώς με την κάρτα του να εκτελέσει ένα μεγάλο εύρος συναλλαγών, συμπεριλαμβανομένου τού να καταβάλει το αντίτιμο για ένα πρόστιμο που αφορά μια τροχαία παράβαση μέχρι του να εκδώσει κάποιου είδους πιστοποιητικό ή δημόσιο έγγραφο, αποφεύγοντας τη γραφειοκρατία, τη χαρτούρα και τις άσκοπες μετακινήσεις. Στο Υπουργείο Άμυνας συνομιλώντας με έναν ανώτερο αξιωματικό των ενόπλων δυνάμεων της χώρας συνειδητοποιήσαμε ότι, παρά την πολυπλοκότητα στα κατεχόμενα εδάφη της Αμπχαζίας και της Ν. Οσσετίας, η Γεωργία εξακολουθεί να χαράζει μια ρεαλιστική πολιτική σε σχέση με τη Ρωσία, εκπαιδεύει και εκσυγχρονίζει το προσωπικό των ενόπλων δυνάμεών της με στόχο μια μελλοντική ουσιαστική αποτροπή σε περίπτωση που προκληθεί ξανά η εδαφική της ακεραιότητα, ενώ ο φιλοατλαντικός της προσανατολισμός σε σχέση με το ΝΑΤΟ, η συμμετοχή της στο PfP και η εμπειρία της στο Αφγανιστάν, στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, την καταστούν ένα προκεχωρημένο φυλάκιο ασφάλειας όχι μόνο στην περιοχή του Καυκάσου αλλά και στρατηγικά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στο τζαμί της Τιφλίδας, όπου έκατσα για κάμποση ώρα μελετώντας βιβλία, οι σουνίτες προσεύχονται δίπλα-δίπλα με τους σιίτες. Λίγα μέτρα πιο πέρα υπάρχει συναγωγή και, παρά το γεγονός πως η Γεωργία παραμένει μια βαθύτατα θρησκευόμενη χώρα (σ.σ. χριστιανοί ορθόδοξοι), η ανεκτικότητα και η εγγενής πολυπολιτισμικότητα παραμένουν ποιοτικά χαρακτηριστικά των κατοίκων της με ιστορικές και αταβιστικές προσλαμβάνουσες αιώνων.

 

Κρίσιμη σύνοδος μπροστά

 

Η επερχόμενη 5η σύνοδος κορυφής για την Ανατολική Εταιρική Σχέση, που θα λάβει χώρα στις Βρυξέλλες την επόμενη Παρασκευή, αποκτάει ξεχωριστό ενδιαφέρον για τη Γεωργία μιας και η εν λόγω σχέση υπήρξε διαχρονικά όχι μόνο μια πολιτική επιλογή για την Τιφλίδα, αλλά κυριότερα ένα σετ εργαλείων που αποφέραν δραματικές -αλλά ουσιαστικές- αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στη χώρα. Ως προς τις φιλοδοξίες της, η Γεωργία παραμένει προσγειωμένη αλλά δημιουργική σε σχέση με την επερχόμενη σύνοδο κορυφής προτάσσοντας μια ολοκληρωμένη στρατηγική ως προς τις επιδιώξεις της αλλά και ως προς τη διατήρηση των επιμέρους ατομικών φιλοδοξιών των εμπλεκόμενων στην Ανατολική Εταιρική Σχέση χωρών. Πέραν των μεταρρυθμίσεων, των επιμέρους ατομικών εταιρικών σχέσεων και των ευκαιριών που προκύπτουν από την οικονομία της αγοράς και των επιχειρηματικών δεσμών, η Γεωργία προτάσσει τη σταθερή της στρατηγική θέση για την υποστήριξη της εδαφικής ακεραιότητας, την προσήλωση στα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα και τη δέσμευσή της για την ειρηνική επίλυση των συγκρούσεων. Μια θέση αρχών που οπωσδήποτε πρέπει η ΚΔ να σταθμίσει αξιακά, στη βάση αρχών, όχι μόνο στο πλαίσιο της διμερούς της σχέσης με τη Γεωργία αλλά και ευρύτερα, σε ένα ολιστικό πλαίσιο, που πρέπει να λαμβάνει υπόψη της την ιστορική εμπειρία της εισβολής του 1974 και της de facto στρατιωτικής κατοχής του 37% των κυπριακών εδαφών. Αν μη τι άλλο, η εμπειρία της Κύπρου και της Γεωργίας σε αυτό το επίπεδο είναι κοινή, οδυνηρή και με πάρα πολλά κοινά ποιοτικά και πολιτικά χαρακτηριστικά

 

Αντί επιλόγου

 

Η Γεωργία αποτελεί μια χώρα που αξίζει κανείς να εξερευνήσει τουριστικά γιατί θα τον εντυπωσιάσει με την πλούσια ιστορία της, τη γαστριμαργία της και το φίνο κρασί. Παραμένει ωστόσο και μια χώρα που ιστορικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά ομοιάζει με την Κύπρο όχι μόνο διαμέσου των αιώνων αλλά και ως προς τη σύγχρονη ταραγμένη ιστορία της, μοιραζόμενη μάλιστα το ίδιο ακριβώς πρόβλημα: Από αυτό το τελευταίο η Γεωργία μπορεί να προσδώσει χρήσιμα συμπεράσματα και μαθήματα στην Κύπρο και το αντίστοιχο. Και σε σχέση με την ΕΕ το σπουδαιότερο. Αρκεί κανείς να αναλογιστεί την Κύπρο πριν το 2004…

*Twitter: @JohnPikpas

 

 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Σκωτσέζικο ντους (Της Μιράντας Λυσάνδρου)

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 15:21 (τελευταία ενημέρωση 15:21)

ΑΠΟΨΗ

Γίνατε δημοσιογράφοι, αλλά δεν γίνατε άνθρωποι

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 12:40 (τελευταία ενημέρωση 12:40)

ΑΠΟΨΗ

Η απόλυτη σιωπή των αμνών… Του Παύλου Μ. Παύλου

ΠΑΥΛΟΣ Μ. ΠΑΥΛΟΥ, 12:16 (τελευταία ενημέρωση 12:16)

Επιστροφή
στην αρχή