Επεισόδιο 432ον: «Εγώ δεν πάω Μέγαρο»

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Η κωμωδία «Ψάχνοντας τον Ενδιάμεσο» (μετά συγχωρήσεως) έφτασε σε δυσθεώρητα ύψη. Το τελευταίο επίτευγμα ανήκει στην Τρικυμία Πωλητών (Πατριωτισμού)

Είναι σαν να βλέπεις μια καταπληκτική κωμωδία. Νά, τώρα που έρχονται και οι μέρες, τη «Ζωή του Μπράιαν», λ.χ., των Monty Python η οποία αποδόθηκε στα ελληνικά και ως «Μεσσίας κατά λάθος». Μια από εκείνες τις ταινίες που ξεραίνεσαι στα γέλια σε κάθε σκηνή αλλά η επόμενη είναι καλύτερη από την κάθε προηγούμενη. Έτσι είναι και αυτοί.

Το έργο «Ψάχνοντας τον Ενδιάμεσο» (μετά συγχωρήσεως) γίνεται καλύτερο όχι μόνο σκηνή με τη σκηνή, αλλά και λεπτό με το λεπτό, στην κάθε σκηνή αυτής της φαρσοκωμωδίας, το story της οποίας αφορά διάφορους κομματάρχες (κομματιδίων) οι οποίοι, εγκλωβισμένοι στην πατριδοκάπηλη ρητορική τους και εξαρτημένοι από την κάψα της εξουσίας, προσπαθούν για πολλοστή φορά να κάνουν αυτό που μισούν περισσότερο...

Να ενωθούν και να κατεβάσουν έναν από αυτούς ως υποψήφιο. Την ώρα που ο ένας τους αντιπαθεί το άλλον και τον ανταγωνίζεται στη βάση απολύτως προσωπικών φιλοδοξιών αλλά και πολιτικής ιδιοτέλειας.

Τις προάλλες η Καμένη to be (για την Ένωση) μάζεψε (προς το παρόν) την υποψηφιότητά της για τις προεδρικές και δεσμεύτηκε ότι θα στηρίξει όποιον αποφασίσει, εάν αποφασίσει βέβαια, ο «πατριωτικός χώρος». Δηλαδή, η ακροδεξιά της καρέκλας – όχι η ναζιστική.

Και το έκανε, εντελώς συμπτωματικά, μετά που η Στράκκα τής πρότεινε να πάρει τη θέση του/της επιτρόπου μας στην ΕΕ εάν εκλεγεί Πρόεδρος ο Νικόλας Ψευταρόπουλος. Ο οποίος νομίζω ότι πλέον είναι στο στάδιο όπου από τα αμέτρητα ψέματα που λέει έχει αρχίσει να αποφεύγει ενστικτωδώς πια την αλήθεια. Μόνο ψέματα. Και μόνο διαστρεβλώσεις.

Ακολούθησε ένα απίστευτο νούμερο με επιστολές. Έτσι μιλούν μεταξύ τους οι μεγάλοι ηγέτες αυτού του είδους. Στέλνουν επιστολές για να μην έχει ο ιστορικός του μέλλοντος την ευκαιρία να πει πως έκαναν προχειρότητες ασυγχώρητες για το πολιτικό τους εκτόπισμα. Όλα τα βάζουν στο χαρτί. Επίσημα.

Ο Λιλλήκας τούς έστειλε μία προσδοκώντας να αναλάβει ηγετικό ρόλο, ο Παραμυθόπουλος – Διαστρεβλόπουλος έγινε έξαλλος με το θράσος του Παφίτη να αμφισβητήσει τη δική του ηγεμονία, θράσος σαφώς μικρότερο από την ίδια την πεποίθηση του Νικόλα ότι μπορεί να είναι ηγεμών οιουδήποτε πέραν της… χλωρίδας της παρέας του στο ΔΗΚΟ…

… και, όπως και να έχει, ο Νικόλας απάντησε στον Λιλλήκα ότι δεν θα υπάρξουν αυτή τη στιγμή άλλες επαφές για να βρουν τον Μεσσία του Μεσαίου ο οποίος βάζοντας την ύπαρξή του στην άκρη θα θυσιαστεί για την προεδρία, για τον τόπο και για όλους μας!

Ο Ανεμόμυλος από την Παναγιά σήκωσε το γάντι και απάντησε. Προτείνοντας λέει για υποψήφιό τους τον δικηγόρο Ανδρέα (Σίμου) Αγγελίδη, πρώην του ΔΗΚΟ και τώρα της Συμμαχίας, πατέρα του επίσης πολιτευόμενου με τη Συμμαχία Σίμου (Ανδρέα) Αγγελίδη. Μια σκέψη η οποία σκόρπισε χαμόγελα, αν μη τι άλλο ως προς το πολιτικό βάθος του μυαλού του φτωχόπαιδου από την Παναγιά, το οποίο στις ελεύθερές του ώρες διαβάζει –όπως μάθαμε πρόσφατα– Λένα Μαντά, στο -εμπνευσμένο από το άλλοτε Συριακό Περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση- παλάτι του στο Γέρι.

Και απάνω που ήμασταν όλοι στα πατώματα, κρατώντας την κοιλιά μας και φωνάζοντας «έλεος ρε Λιλλήκα, ο Αγγελίδης Πρόεδρος μάνα μου;», η επόμενη σκηνή επεφύλασσε μια ακόμη μεγαλύτερη ανατροπή.

Μετά από ούτε μία ώρα, ο Αγγελίδης δήλωσε πως δεν ήταν ενήμερος για την πρόταση του αρχηγού του, του αρχηγού της Τρικυμίας Πολιτών. Ο οποίος, ας σημειωθεί, επιλέχθηκε ήδη ως ο υποψήφιος του κόμματος από την… Ανώτατη Σύγκλητο.

Επεξηγηματικά: Στην Τρικυμία Πωλητών (Πατριωτισμού) όλα τα όργανα έχουν τέτοια βαρύγδουπα ονόματα. Είναι ανθρώπινο, όπως και αναμενόμενο όταν κάποιοι δεν έχουν κάτι άλλο να επιδείξουν, να καταλήγουν σε τέτοιες ασκήσεις αυτοεξύψωσης προκειμένου να ξεχωρίσουν.

Έχω ακούσει ότι τις τουαλέτες στα κεντρικά τους τις ονομάζουν Θρόνους Ελληνοπρεπούς (Κ)Ενώσεως. Μετά από πρόταση των πολλών ακροδεξιών μελών της, των προερχόμενων από το ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ. Είναι βαμμένα όλα επίχρυσα, όχι επειδή είναι θρόνοι, αλλά διότι η εικαστική πρόταση ήταν της Βαρβάρας.

Ο Αγγελίδης ευχαρίστησε, αλλά είπε πως δεν τον ενδιαφέρει να είναι υποψήφιος (σ.σ. ηχητικό εφέ, πόρτα που κλείνει στα μούτρα κάποιου, κρότος και κραυγή πόνου), προσθέτοντας πως έπαψε, λέει, να διεκδικεί θέσεις στη δημόσια ζωή.

Για να σας το κάνω πιο απλά, όταν ο Μέσι κρεμάσει τα παπούτσια, εάν έρθει μια ομάδα και του κάνει πρόταση για ένα συμβόλαιο, θα πει «ευχαριστώ, αλλά τώρα πια έχω αποσυρθεί». Έτσι.

Τα καλύτερα (επεισόδια) έπονται, σας λέω. Αν τους γράφαμε εμείς τις εξελίξεις στις διεργασίες τους για να κάνει ο κόσμος πλάκα μαζί τους, δεν θα το πετυχαίναμε.

To be continued λοιπόν…


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Γιατί οι Καταλανοί είναι λίγο Κυπραίοι

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 16.10.2017

ΑΠΟΨΗ

Σε ψυχρό πόλεμο οι κοινότητες

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 16.10.2017

ΑΠΟΨΗ

Δεν υπάρχει κανείς που λέει πεθαίνω Κύπρος μου

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 16.10.2017

Επιστροφή
στην αρχή