Επεισόδιο 19 - Η τραγωδία του κομπάρσου

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Στιγμές απόγνωσης, όψιμου αντιφασισμού και κακής υποκριτικής στο προτελευταίο επεισόδιο της σαπουνόπερας για τον Πρόεδρο της Βουλής

Το ωραιότερο επεισόδιο του σίριαλ για την ανάδειξη του νέου προέδρου της Βουλής ήταν το χτεσινό. Δεν ήταν το πιο εντυπωσιακό. Ήταν όμως το πιο τραγικά χαριτωμένο, ειδικά για τον πρωταγωνιστή του.

Περίληψη επεισοδίου: οι κομματικοί αρχηγοί μαζεύονται με πρωτοβουλία Λιλλήκα στη Βουλή σε μια άτυπη συνάντηση, η οποία έχει μόνο έναν και βασικό σκοπό, όπως αποδείχθηκε και εκ του (μη) αποτελέσματός της: το να κάνει μια κάποια παρέμβαση ο ηγέτης της Συμμαχίας, ο οποίος τις τελευταίες μέρες είδε τις προεδρικές φιλοδοξίες του να σμπαραλιάζονται μέσα από τη συναλλαγή Νικόλα - Σιζόπουλου με φόντο το 2018.

Όσο κι αν δεν του φαίνεται τόσο πολύ ακόμα, ο Λιλλήκας είναι ένας από τους μεγάλους χαμένους των εκλογών. Το ποσοστό που έλαβε είναι κατά πολύ μικρότερο αυτού που ήλπιζε, ο μύθος του μικρού ποσοστού στις ευρωεκλογές λόγω αδιαφορίας και της επικείμενης αύξησής του σε διψήφιο καταρρίφθηκε (το ποσοστό μειώθηκε μάλιστα) και, για πολύ κακή του τύχη, οι άλλοι δύο βουλευτές που εξέλεξε δεν είναι δικοί του. Ούτε ελεγχόμενοι.

Ο πρώτος συζητούσε με τη Θεοχάρους και η δεύτερη ήταν μαζί της στην Αλληλεγγύη μέχρι που έφυγε διαμαρτυρόμενη για την… υιοθεσία Συλλούρη. Είναι και οι δύο αριστίνδην με ισχυρή άποψη. Το δε ρεπορτάζ φωνάζει ότι έχουν ξεκαθαρίσει στον Λιλλήκα ότι δεν δεσμεύονται από τις όποιες αποφάσεις της Συμμαχίας, όταν διαφωνούν.

Μπροστά σ’ αυτό το άβολο σκηνικό, ο τελευταίος προσπάθησε τις τελευταίες μέρες απεγνωσμένα να βρει ρόλο. Πήγε στην ΕΔΕΚ και είδε τον Σιζόπουλο προσπαθώντας να ανατρέψει τη συμμαχία με τον Νικόλα. Αλλά ο Σιζόπουλος δεν είναι χαζός.

Ούτε ο Νικόλας, ο οποίος έσπευσε στην ΕΔΕΚ μόλις έφυγε ο Λιλλήκας για να πει στον Σιζόπουλο ότι θα τον στηρίξει μέχρι τέλους για την προεδρία της Βουλής.

Όλα αυτά για το καλό της πατρίδος. Μιλάμε για το Κέντρο. Ξέρω ότι δεν χρειάζεται να σας θυμίζω την… ανιδιοτέλεια του χώρου, η οποία άλλωστε τον κρατάει σε χίλια κομμάτια, αλλά, λέω, μπορεί κάποιοι να το ξέχασαν.

Ο Λιλλήκας προσέγγισε και το ΑΚΕΛ. Για να στηρίξει τον Άντρο με ανταλλάγματα για το ‘18. Εκείνο όμως (επίσημα) του έριξε πόρτα. Έτσι, για να δείξει πως ο πολιτικός του ρόλος στο μετεκλογικό σκηνικό δεν είναι κάτι φαντασιακό στο μυαλό του, αλλά είναι υπαρκτός, έπρεπε να επινοήσει κάτι. Και το έκανε. Συνάντηση ηγετών με πρωτοβουλία του!

Ο Γιώργος Περδίκης το περιέγραψε κυνικά, αλλά ήταν πολύ ακριβής: Δεν ήταν συνάντηση, μου είπε χθες στο ραδιόφωνο, ήταν κάτι σαν καφές. Θα μπορούσε, λέει, να τους είχε καλέσει να φάνε σε ένα εστιατόριο και να τα πούνε αντί στη Βουλή.

Εξ ου και το αποτέλεσμα.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, ο Λιλλήκας προκάλεσε ένα επεισόδιο, το οποίο έληξε επικοινωνιακά υπέρ των νεοναζί της Χρυσής Αυγής Κύπρου («ΕΛΑΜ»). Δεν τους προσκάλεσε. Εκείνοι φώναζαν, οι πανέξυπνοι των κομμάτων είπαν ας τους καλέσουμε τώρα και τότε, εκείνοι απάντησαν πονηρά: Όχι. Φιάσκο ανεπανάληπτο.

Αν ήταν κάποιος άλλος, θα μπορούσε να το δει κανείς με κάποια κατανόηση. Όμως ο Λιλλήκας ήταν ο μοναδικός άνθρωπος, ο οποίος -ΥΠΕΞ κιόλας τότε- έσπευσε να υπερασπιστεί τους τραμπούκους του «ΕΛΑΜ» όταν είχαν κάνει την πρώτη τους εμφάνιση στη Λήδρας για να λιντσάρουν τους μετέχοντες σε μουσική εκδήλωση για τη διάνοιξη του οδοφράγματος!

Ήταν τότε που δήλωνε ότι δεν θα έκανε κόμμα και αλίευε ψήφους χαϊδεύοντας ακροδεξιά ώτα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η ηγεσία της Συμμαχίας αποτελείται κυρίως από άλλοτε ΔΡΑΣίτες, οι οποίοι ιδεολογικά δεν διαφέρουν από τη Χρυσή Αυγή Κύπρου («ΕΛΑΜ»). Σε τίποτα όμως. Στο ΔΡΑΣΙΣ ΚΕΣ ήταν όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΕΛΑΜ, τα οποία πέρασαν από την Ελλάδα.

Το δε ΔΡΑΣΙΣ πάντα είχε αγαστές σχέσεις με την εκεί Χρυσή Αυγή. Είναι αδελφοί χώροι. Όταν ο Λιλλήκας άρχισε να τους τσιμπά τους πιο… σιδερωμένους και φιλόδοξους της Ακροδεξιάς, άρχισε και η μεταξύ τους σφαγή. Και η αγάπη έσβησε.

Ο Λιλλήκας ξέρει καλά πως αυτή είναι η πιο μεγάλη απειλή για το δικό του κόμμα. Και πως όσο το «ΕΛΑΜ» παρουσιάζεται ως πολιτική δύναμη και όχι ως το παράρτημα μιας συμμορίας εισαγωγής που είναι, ο ίδιος έχει μόνο να χάσει.

Όσο αυτοί οι τύποι καταφέρνουν να μασκαρεύονται ως μέρος του κανονικού πολιτικού σκηνικού, τόσο θα αυξάνεται ο κίνδυνος των διαρροών, ειδικά μετά το αποτέλεσμα των εκλογών και την είσοδό τους στη Βουλή. Αυτό προσπάθησε να ξορκίσει ο οικοδεσπότης Λιλλήκας.

Μόνο που και εδώ απέτυχε οικτρά. Το εγχείρημά του κατέληξε στο απόλυτο μηδέν σε σχέση με το τάχα επιδιωκόμενο, τη συνεννόηση για την προεδρία της Βουλής, αλλά και σε ένα φιάσκο σε σχέση με τους νεοναζί ανταγωνιστές του, στο οποίο έμπλεξε και τα υπόλοιπα κόμματα.

Ήταν μια σπάνια εικόνα της πολιτικής του διανοίας σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Και επειδή όλα μπορεί να συμβούν στην Ολομέλεια σήμερα (ειδικά μετά αφότου ακούστηκε ότι ο Άντρος περιέγραψε τη Συμμαχία ως «κεντροαριστερό κόμμα»...) και να επισκιάσουν έτσι το υπέροχο αυτό επεισόδιο του σίριαλ, το καταγράφω για να υπάρχει και να μην ξεχαστεί.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 13:25 (τελευταία ενημέρωση 13:25)

ΑΠΟΨΗ

Σκότωσαν τις οικογένειες τους αλλά δεν σταμάτησαν τη φιλία των παιδιών

SEVGUL ULUDAG, 13:10 (τελευταία ενημέρωση 13:10)

ΑΠΟΨΗ

Η κυβερνητική κλίκα και η κοινωνική κανονικότητα

ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΑΤΤΟΣ, 10:55 (τελευταία ενημέρωση 10:55)

Επιστροφή
στην αρχή