Ένας πιθανός τόπος ταφής στον Άγιο Ιλαρίωνα

ΑΠΟΨΗ /UNDERGROUND NOTES
Πόσες φορές ανεβήκαμε αυτήν την πλαγιά, για να φτάσουμε στον Άγιο Ιλαρίωνα; Πόσες φορές ήρθαμε εδώ; Ήμασταν εδώ τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού..

Πόσες φορές ανεβήκαμε αυτήν την πλαγιά, όλο και ψηλότερα, για να φτάσουμε στον Άγιο Ιλαρίωνα; Πόσες φορές ήρθαμε εδώ;Ήμασταν εδώ τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού, ήμασταν εδώ τις κρύες μέρες του χειμώνα, ήμασταν εδώ την άνοιξη και το φθινόπωρο. Ήμασταν εδώ όχι για διασκέδαση, αλλά για τους «αγνοουμένους» από την περιοχή αυτή. Ήρθαμε τόσες φορές, με διαφορετικούς μάρτυρες, μαζεύοντας πληροφορίες, δείχνοντας πιθανούς τόπους ταφής. Η περιοχή του Άγιου Ιλαρίωνα είναι στο σύνολό της μια δύσκολη περιοχή, αφού ολόκληρη είναι στρατιωτική και δεν μπορείς έτσι απλά να μπεις σε ένα στρατόπεδο και να υποδείξεις έναν πιθανό τόπο ταφής.

 

Τώρα, με την εκλογή του κυρίου Μουσταφά Ακιντζί στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων, υπήρξε μια στροφή σχετικά με τους πιθανούς τόπους ταφής σε στρατιωτικές περιοχές, κι αυτή είναι μια θετική εξέλιξη, παρόλο που δεν είναι αρκετό, αφού έχει περάσει μισός αιώνας από τη μέρα που «εξαφανίστηκαν» οι άνθρωποι – αν κοιτάξουμε το 1963, έχουν περάσει 53 χρόνια, αν κοιτάξουμε το 1974 έχουν περάσει 42 χρόνια, και πολλοί γονείς έχουν πεθάνει περιμένοντας νέα από τους αγαπημένους τους. Οι σύζυγοι πέθαναν, παιδιά πέθαναν περιμένοντας νέα από τον «αγνοούμενο» πατέρα τους. Ο Halil Ziya Desteban, που είναι «αγνοούμενος» από το 1964, είχε επτά παιδιά τότε. Τώρα έχει μόνο τρία εν ζωή, η γυναίκα του έχει πεθάνει και από τα τρία παιδιά που ζουν το ένα αγωνίζεται για να θεραπευθεί από τον καρκίνο. Τόσες πολλές τραγικές ιστορίες και αφήνοντας τόσο πολύ χρόνο να περάσει είναι ασυγχώρητα και απαράδεκτα γεγονότα. Γι’ αυτό επιμένουμε να ερχόμαστε εδώ ξανά και ξανά, προσπαθούμε να βρούμε πληροφορίες ξανά και ξανά.

 

 

Μια από τις φίλες μου μου είπε: «Αυτό που κάνεις είναι αρκετά δύσκολο, διότι χρειάζεται πολλή υπομονή, αλλά ταυτόχρονα και πολλή περιέργεια. Συνδυάζεις τα δύο κι αυτό για μένα είναι καταπληκτικό.»

 

 

Φυσικά, δεν είχε ιδέα πόσο πονάει η καρδιά μου και πώς νιώθω, ότι κατά καιρούς πνίγομαι, αλλά πρέπει να μαζέψω τα κομμάτια μου και να συνεχίσω, αν θέλω να έχω αποτελέσματα. Γι’ αυτό είμαστε εδώ ξανά, για να μιλήσουμε στον ίδιο μάρτυρα με τον οποίο είχαμε μιλήσει πριν από έξι χρόνια.

 

Πέρσι, σε αυτές τις σελίδες, είχα γράψει την ιστορία ενός πιθανού τόπου ταφής επτά ή οκτώ «αγνοούμενων» Ελληνοκυπρίων στην περιοχή του Αγίου Ιλαρίωνα μέσα σε ένα στρατόπεδο. Είχα γράψει: «Ένας από τους αναγνώστες μου έρχεται για να με επισκεφθεί στην εφημερίδα όπου εργάζομαι και καθόμαστε για να μιλήσουμε. Τον είχαμε επισκεφτεί πριν από χρόνια μαζί με τους λειτουργούς της Κυπριακής Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων (ΔΕΑ) και μας είχε σχεδιάσει έναν χάρτη των «καμινιών» και το πού είχαν θαφτεί τα οστά ορισμένων Ελληνοκυπρίων «αγνοουμένων» στον Άγιο Ιλαρίωνα. Τώρα έρχεται για να πει ότι, αν η ΔΕΑ μπορεί να πάρει «άδεια» για να πάμε σε αυτή την περιοχή στον Άγιο Ιλαρίωνα, είναι έτοιμος να τους συνοδεύσει και να τους δείξει την ακριβή τοποθεσία των «καμινιών» και τον τόπο ταφής των οστών κάποιων «αγνοουμένων».

 

 

Υπηρετούσε στο στρατόπεδο στον Άγιο Ιλαρίωνα, όταν είχε βρει τυχαία τα οστά κάποιων «αγνοούμενων» Ελληνοκυπρίων. Ήταν ένα «καμίνι» που χρησιμοποιούσαν οι στρατιώτες για να ρίχνουν σκουπίδια. Όταν διέταξε κάποιους στρατιώτες να καθαρίσουν τα σκουπίδια, είδαν τα οστά των «αγνοουμένων» Ελληνοκυπρίων που είχαν θαφτεί στο «καμίνι». Αυτή η τυχαία ανακάλυψη είχε ως αποτέλεσμα να διατάξει τους στρατιώτες να απομακρύνουν τα οστά και να τα θάψουν πιο πάνω. Είχε δώσει λεπτομερείς πληροφορίες για αυτό το συμβάν στους λειτουργούς της ΔΕΑ όταν τον επισκεφτήκαμε και μας είχε σχεδιάσει έναν λεπτομερή χάρτη.

 

 

«Ξέρεις», λέει, «χρησιμοποιώντας αυτόν τον χάρτη, τυχαία βρήκαν ένα άλλο «καμίνι», όπου είχαν θαφτεί τα οστά κάποιων άλλων Ελληνοκύπριων «αγνοουμένων», αρκετά πιο κάτω. Κατ’ ακρίβειαν, ο χάρτης ήταν πολύ χρήσιμος, αλλά με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο! Με τον χάρτη ως οδηγό, βρέθηκε ένα «καμίνι» στο Μπογάζι. Κάποιοι άνθρωποι, βλέποντας εκείνον τον χάρτη, βρήκαν εκείνο το «καμίνι». Κάποιοι άλλοι «αγνοούμενοι» ήταν θαμμένοι εκεί, αλλά το «καμίνι» στον χάρτη δεν είναι στην πραγματικότητα αυτό – είναι αυτό μέσα στο στρατόπεδο. Πρόκειται για ανθρωπιστικό έργο και είμαι έτοιμος να δείξω το μέρος αυτό για το οποίο είχα σχεδιάσει τον χάρτη για τη ΔΕΑ. Το θεωρώ ανθρωπιστικό καθήκον. Εννοώ, το να πάω και να τους δείξω. Διότι, όπως οι Τουρκοκύπριοι θέλουν να βρεθούν τα οστά των «αγνοουμένων» τους, και οι Ελληνοκύπριοι συγγενείς έχουν το ίδιο δικαίωμα. Τώρα είναι ο καιρός να μιλήσει η ανθρωπιά. Εκείνοι που γνωρίζουν οποιεσδήποτε πληροφορίες πρέπει επίσης να μιλήσουν.»

 

 

Μάθαμε ότι το μέρος που είχε υποδείξει πριν από έξι χρόνια ως πιθανό τόπο ταφής δεν ήταν σημειωμένο στον κατάλογο στρατιωτικών περιοχών που πρόκειται να σκαφτούν. Είναι γι’ αυτό που ερχόμαστε ξανά για να του μιλήσουμε. Την Τετάρτη 11 Μαΐου 2016 πάμε μαζί με τον Ξενοφώντα Καλλή, τον βοηθό του Ελληνοκύπριου μέλους της Κυπριακής Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων και τον Okan Oktay, τον ανθρωπολόγο επικεφαλής των εκταφών στη ΔΕΑ, για να επισκεφτούμε αυτόν τον αναγνώστη μου.

 

Μας χαιρετά και μας υπενθυμίζει ότι είχε σχεδίασε έναν χάρτη και μας είχε δώσει και κάποια ονόματα. Αυτό ήταν πριν από έξι χρόνια.

 

Σχεδιάζει έναν άλλο χάρτη έπειτα και υπόσχεται να μας στείλει τις συντεταγμένες του καμινιού που είχε αδειάσει και τον δεύτερο τόπο ταφής των οστών των «αγνοουμένων» που είχαν βρει στο στρατόπεδο ενώ έκανε τη στρατιωτική του θητεία στον Άγιο Ιλαρίωνα.

 

«Ξέρεις, εκείνα τα οστά ήταν διασκορπισμένα. Υπήρχε ένας σκελετός, αλλά τα υπόλοιπα οστά φαίνονταν να είχαν μαζευτεί απ’ εδώ κι εκεί, και μετά θάφτηκαν μέσα στο καμίνι» μας εξηγεί. Αυτό έγινε περί το 1984-85. Έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε, αλλά θυμάται καθαρά τις λεπτομέρειες. Δεν είναι κάθε μέρα που βρίσκεις οστά και είμαι σίγουρη ότι αυτό ήταν κάτι που άφησε σημάδι στην καρδιά του – γι’ αυτό δεν μπορεί να ξεχάσει και επιμένει ότι η Κυπριακή Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων πρέπει να κάνει κάτι για το μέρος αυτό.

 

Κάποιος που ήταν τότε επικεφαλής είχε μαζέψει τα χρυσά δόντια από το καμίνι αυτό και αργότερα τα πούλησε στην Κερύνεια.

Μας λέει για ένα άλλο μέρος για το οποίο επίσης αξιοποιώ πληροφορίες, όπου κάποιοι «αγνοούμενοι» είχαν θαφτεί κάτω από έναν δρόμο. Δεν υπήρχε άσφαλτος όταν είχαν θαφτεί εκεί, αλλά όταν έκαναν εργασίες σε αυτόν τον δρόμο ο τόπος ταφής παρέμεινε κάτω από τον δρόμο. Αυτός ήταν ο δρόμος από την Τύμπου στην Αφάνεια.

 

Έχει βρει έναν μάρτυρα που του είπε ότι ο δρόμος είχε ρωγμές εκεί που ήταν ο πιθανός τόπος ταφής. Είχα γράψει για το μέρος αυτό, και η Κατερίνα Αντωνά, που είχε αδελφό «αγνοούμενο» από την Αγία Κεπήρ (Aya), επίσης έμαθε αυτήν την πληροφορία πριν από χρόνια.

 

Τώρα του ζητώ να βρει τον άνθρωπο, για να του δείξει το ακριβές σημείο στον δρόμο όπου υπάρχουν οι ρωγμές και, αργότερα, αν μπορεί, να μας δείξει.

 

Πριν από χρόνια έγιναν εκσκαφές από την Κυπριακή Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων αριστερά και δεξιά του δρόμου, αλλά όχι πάνω στον δρόμο.

 

Ο αναγνώστης μου υπόσχεται ότι θα προσπαθήσει να βοηθήσει. Και είμαι σίγουρη ότι θα το κάνει. Το βράδυ μου στέλνει τις συντεταγμένες του καμινιού –του πρώτου τόπου ταφής– και του δεύτερου, όπου είχαν ξαναθαφτεί τα οστά στην περιοχή του Αγίου Ιλαρίωνα.

 

Προωθώ τις συντεταγμένες στον Ξενοφώντα Καλλή και τον Okan Oktay, έτσι ώστε να εργαστούν πάνω σε αυτές.

Ο αναγνώστης μου μας είχε πει πριν από έξι χρόνια ότι αν η ΔΕΑ του εξασφαλίσει «άδεια» για να πάει μαζί τους μέσα στο στρατόπεδο στον Άγιο Ιλαρίωνα, είναι έτοιμος να το πράξει και να τους δείξει τον πιθανό τόπο ταφής.

Τώρα το επαναλαμβάνει την προθυμία του και πάλι – για τον ίδιο, αυτό είναι ένα ανθρωπιστικό έργο, και λέει ανοικτά και ξεκάθαρα στον Καλλή και τον Okan ότι μπορεί να πάει μαζί τους αν το θέλουν και αν εξασφαλίσουν «άδεια», ώστε να τους υποδείξει την τοποθεσία του πιθανού τόπου ταφής.

 

Ευχαριστώ τον αναγνώστη μου για την ανθρωπιστική του χειρονομία και ελπίζω ότι με τη βοήθειά του θα βρεθούν περισσότεροι «αγνοούμενοι».

 

Με τέτοιους καλούς και επίμονους αναγνώστες μπορώ να θάψω τον πόνο στην καρδιά μου και να συνεχίσω.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16:23 (τελευταία ενημέρωση 16:23)

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 13:55 (τελευταία ενημέρωση 13:55)

ΑΠΟΨΗ

Για να φτιάχνει φραπέ χρειάζεται, για Πρόεδρος όχι;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

Επιστροφή
στην αρχή