«Ένα τέταρτο μητέρας, αρκεί για δέκα ζωές…»

ΑΠΟΨΗ /ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ
Σκέφτομαι… ποιες λέξεις μπορεί να βάλει κανείς στη σειρά, για να εκφράσει την έννοια αυτών των τεσσάρων γραμμάτων; ΜΑΝΑ.

Ποιος λόγος είναι αρκετός για να αποδώσει τα μεγαλεία αυτού του υπέροχου πλάσματος; Και ξαφνικά φθάνει στο μυαλό μου μια δροσερή εικόνα από τα παλιά… η φιγούρα της δασκάλας της Πέμπτης Δημοτικού να απαγγέλει στην τάξη ένα ποίημα για τη «Γιορτή της Μάνας», και να συγκινείται… «Η καρδιά της μάνας», είναι ο τίτλος και ανήκει στον Γάλλο ποιητή και συγγραφέα, Ζαν Ρισπέν. Το ποίημα μετέφρασε στα ελληνικά ο Άγγελος Βλάχος.

 Ένα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,

αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.

– Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,

μ’ αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,

της μάνας σου να φέρεις την καρδιά

να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου.

 

Τρέχει ο νιος, την μάνα του σκοτώνει

και την καρδιά τραβάει και ξεριζώνει.

Και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει

και πέφτει ο νιος κατάχαμα με δαύτη.

 

Κυλάει ο νιος και η καρδιά κυλάει

και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.

Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:

– Εχτύπησες, αγόρι μου; και κλαίει!»

 

Κάποτε, λέει ο μύθος που ζωντανεύει το ποίημα, ήταν κάποιος που αγαπούσε μια κοπέλα. Αυτή του ζήτησε ως απόδειξη της αγάπης του να της φέρει την καρδιά της μάνας του. Τότε εκείνος, σκότωσε τη μητέρα του, ξερίζωσε την καρδιά της για της την πάει. Προχωρώντας στον δρόμο με την καρδιά της μάνας στα χέρια του, σκόνταψε κι έπεσε. Τότε ακούστηκε μια φωνή από την καρδιά: «Χτύπησες παιδί μου;». 

Σε κάθε περίπτωση η μάνα έχει υμνηθεί όσο τίποτε άλλο και αποτέλεσε θέμα σημαντικών δημιουργών, για να καταδείξουν αυτή την ιδιαιτερότητα της μητρικής καρδιάς. Ο στίχος του Γεράσιμου Μαρκορά: «Mάνα! Δεν βρίσκεται λέξη καμία να ‘χει στον ήχο της τόση αρμονία», ο στίχος του Ελύτη: «Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου», ο στίχος του Βιζυηνού, «Αυτή σαν πέσω και χτυπήσω, φιλά, να γιάνει την πληγή», είναι ενδεικτικοί για τη θέση και τη δύναμη της ΜΑΝΑΣ.

Ο πόνος κι η αγωνία της μάνας δεν μετριούνται με κανένα ανθρώπινο μέτρο, με κανένα ζύγι… Από τη φοβερή στιγμή του χωρισμού του παιδιού από τα σπλάχνα της μάνας, την ώρα της γέννας, και τον ερχομό σε αυτό τον κόσμο, η αγωνία της είναι ακοίμητη. Η δύναμη της αγάπης της μάνας είναι τόση που όσο και να τη «χτυπά» το παιδί, εκείνη κλαίει για εκείνο και ανησυχεί μην πονέσει. Εύχεται και προσεύχεται να μην πάθει κάτι κακό.

Σκεφτείτε πόσες μανάδες αγρυπνούν τα βράδια για τα παιδιά τους που μπορεί να είναι έξω με φίλους τους ως αργά, να ταξιδεύουν, να είναι στο κρεβάτι του πόνου, να έχουν απογοητευτεί από τη ζωή, να έχουν αποτύχει στον γάμο τους, να επαναστατούν με τον θόρυβο της μηχανής, να αγωνίζονται κόντρα σε ουσίες, να έχουν μπλέξει με παρέες που τους σέρνουν σε κάτι που δεν τους ταιριάζει. Όλες εκείνες οι μανάδες που φοβούνται τον μεταμεσονύκτιο ήχο κλήσης του τηλεφώνου…

Κι ύστερα είναι κι οι στιγμές… η χαρά της μάνας… οι πρώτες σου λέξεις, η πρώτη σου λέξη στο χαρτί, τα πρώτα σου γενέθλια, η πρώτη μέρα στο σχολείο, το πρώτο «μπράβο» της δασκάλας σου, η πρώτη σου αγάπη, το πρώτο σου μυστικό… κι άλλα τόσα «πρώτα»… φυλαγμένα στο άλμπουμ της ψυχής της.  

Αλίμονο όμως σε όσους τα φέρει έτσι η ζωή κι ο κακός δαίμων, ώστε να κονταροχτυπηθούν με την έννοια της μάνας, για χίλιους ανώφελους λόγους… Είναι από τις πιο σκληρές μάχες της ζωής. Η μάνα είναι το πλάσμα που όσο κι αν την πληγώσει το παιδί της θα στέκει εκεί και θα περιμένει, χωρίς να απαιτεί συγγνώμη ή ευχαριστώ.

Θυμάμαι έναν υπερήλικα παππού στο χωριό που συχνά έλεγε με δύναμη φωνής το δίστιχο «μάνα με πόνους με εγέννησες, με πόνους θα με χάσεις και πόνους θα ‘χεις μάνα μου ώσπου να με ξιχάσεις», εκφράζοντας μέσα από τη λαϊκή παράδοση το ατελεύτητο της έγνοιας της μάνας για το παιδί της. Άλλοτε πάλι, θυμάμαι τη δική μου γιαγιά να τονίζει τη δύναμη της ευχής της μάνας που κλείνεται στη φράση, «η μάνα εν μάννα…».

Σήμερα όμως φέρνουμε στο μυαλό μας και μια άλλη εικόνα, της ξεχασμένης μάνας στους οίκους ευγηρίας, όπου ενίοτε καταγράφονται στιγμές που απέχουν από την αξιοπρέπεια και την τιμή της μάνας. Πόσες άραγε ηλικιωμένες μανάδες, ξεχασμένες, νανουρίζουν τα βράδια τις αναμνήσεις τους, περιμένοντας την αγκαλιά του παιδιού τους… που αργεί.

Λίγα λόγια και απλές σκέψεις γι’ αυτό το μοναδικό πλάσμα που τιμούμε σήμερα, που έχει τη συγκλονιστική και τεράστια ικανότητα να τιθασεύει το «εγώ» της για το καλό του παιδιού της. Χρόνια πολλά και ωραία λοιπόν σε όλες τις μάνες, ιδιαιτέρως σε όλες εκείνες τις μάνες που έχουν ενταφιάσει πολλά από τα δικά τους "θέλω", για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με κόπο και στόχο τον καλό καρπό…

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Εξοργιστικά απαθείς (Του Γιώργου Κακούρη)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15:39 (τελευταία ενημέρωση 15:39)

ΑΠΟΨΗ

Τα αγαθά της στους Έλληνες, τα παλούκια της στους Τούρκους

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 12:10 (τελευταία ενημέρωση 12:10)

ΑΠΟΨΗ

Υπό τις περιστάσεις κάτι είναι και ο εμετός, κ. γενικέ...

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:30 (τελευταία ενημέρωση 10:30)

Επιστροφή
στην αρχή