Ένα παραψημένο αυτοκίνητο στο σχολείο

ΑΠΟΨΗ /ΣΤΙΓΜΕΣ

Είναι, λέει, από τα πιο αγχωτικά επαγγέλματα. Ε, μα όταν φεύγεις από το σπίτι σου και δεν ξέρεις αν θα επιστρέψεις σώος, δεν είναι αγχωτικό;

Φωτιά ο ένας, φωτιά ο άλλος, ξύλο, ανασφάλεια, επιθέσεις μαθητών, επιθέσεις γονιών, επιθέσεις πολιτικών, ευθυνοφοβία υπευθύνων, βγήκε και ο Τραμπ. Το κακό παράγινε. Ναι αλλά, θα πει ο κάθε εχέφρων ή παράφρων διαμαρτυρόμενος και πικραμένος: Μα, καλά, η δουλειά τους δεν είναι; Αν δεν τους αρέσει, ας φύγουν, ας γίνουν μπακάληδες, σουβλατζήδες, πελεκάνοι, να μην τους ενοχλεί κανένας, να μην ζητά κανένας βαθμούς, να μην αγχώνεται κανείς για την ύλη και τους επιθεωρητές, αν έμαθαν ή αν δεν έμαθαν οι μαθητές, για τους δείκτες επάρκειας και τις μπηχτές ακράτειας, για τους γονείς που μόνο θέλουν και απαιτούν.


Είναι, λέει, από τα πιο αγχωτικά επαγγέλματα. Ε, μα όταν φεύγεις από το σπίτι σου και δεν ξέρεις αν θα επιστρέψεις σώος, δεν είναι αγχωτικό; Όταν έχεις ένα αυτοκίνητο και το παίρνεις στο σχολείο ωμό και το βρίσκεις το μεσημέρι ψημένο, τι λέτε, δεν είναι αγχωτικό; H επιτυχία να ανήκει στα παιδιά και η αποτυχία στους καθηγητές και όταν το «μωρό» πατώνει γκρινιάζει ο υπουργός, γκρινιάζουν οι επιθεωρητές, γκρινιάζουν οι μανάδες, αγχώνονται οι καθηγητές. Και αργότερα στα βαθιά, το «μωρό» απλώς επιπλέει με μπρατσάκια, δεν κολυμπάει.


Μα, η στήλη προφανώς δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα της παιδείας. Θα επιμείνει στο ψήσιμο του αυτοκινήτου μεσημεριάτικα. Γιατί η δουλειά του καθηγητή είναι, σύμφωνα με τα αναλυτικά, η ύλη και οι δείκτες. Και όλα αυτά και τα καθήκοντά του τα υπόλοιπα, με πειθαρχία τα υπηρετεί και συμπληρώνει όλες τις φόρμες και τα έντυπα που πρέπει. Είναι ο μέσος ο καθηγητής, τύπος και υπογραμμός, και αν παραλείψει καμιά γραμμή μάθημα τη μια μέρα, την επομένη σπεύδει επιμόνως να την υπαγορεύσει στα παιδιά. Και το απόγευμα, με επιμέλεια, ετοιμάζει μάθημα φορώντας τις πυτζάμες του, σίγουρος ότι δεν θα χρειαστεί να βγει έξω, καθώς έχει μετά και τα διαγωνίσματα.


Μα, εκείνη τη μέρα που το αυτοκίνητο παραψήθηκε δεν υπήρχε καμιά ανησυχία και άγχος από τον καθηγητή γιατί κανένας από όλους τους επιθεωρητές και τους συνδικαλιστές και τον υπουργό και τους βολευτάς δεν πήγε να ελέγξει για τον κίνδυνο ή την ασφάλεια στον χώρο εργασίας, καθώς ο καθηγητής έκανε καλά τη δουλειά του και τις καταγγελίες του και τους τσακωμούς του σαν μπράβος ή μπράβα με «μαθητές» ή ξένα στοιχεία που καπνίζουν διάφορα με τα λιβανιστήρια τους για κάθε άγιο, που ανταλλάζουν ονειρικά σκευάσματα τεχνολογίας ή άγρια χόρτα. Πράγματα για τα οποία δεν γράφουν τα αναλυτικά, ούτε οι δείκτες. Μα, αυτό είναι αδιάφορο. Ο καθηγητής δεν κινδυνεύει. Ένα αυτοκίνητο κάηκε, σε ένα σχολείο. Σιγά… Ασφάλεια στον χώρο εργασίας και πράσινα άλογα. Ας μην κάνουμε τώρα σαν υστερικοί, υπάρχουν πολύ σημαντικότερα θέματα για να ασχοληθούμε. Ας τσακωθούμε λοιπόν για τις αργίες. Περαστικά σε όλους.


Επιστροφή
στην αρχή