Ένα απόγευμα στο Μακάρειο Στάδιο...

ΑΘΛΗΤΙΚΑ /ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ

Η υπεύθυνη ασφαλείας... ωρυόταν πώς και γιατί πέρασε η δημοσιογράφος παύλα εγκληματίας! Τελικά μου έκαναν χάρη: Με έστειλαν στην κερκίδα. Καλύτερα!

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ»
της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Σαββάτου 27/1)

 

Πήγα που λέτε το περασμένο Σάββατο, μιας και είχα ρεπό, να παρακολουθήσω με... χιλιάδες άλλους φιλάθλους το ντέρμπι Δόξα - Αλκή!

Η αλήθεια είναι πως είχα χρόνια να πάω στο σχεδόν ερημωμένο αλλά συμπαθέστατο κατά τα άλλα Μακάρειο στάδιο.

Επέδειξα στην είσοδο τη δημοσιογραφική μου ταυτότητα, πέρασα μέσα κανονικά και κατευθύνθηκα προς τα δημοσιογραφικά.

Ο ευγενέστατος φρουρός ασφαλείας εκεί με ενημέρωσε ότι θα πρέπει να έχω άλλη κάρτα, ειδική, γιατί αυτή που είχα δεν περνά! Αφού έγινε μια συζήτηση με την υπεύθυνη ασφαλείας, που ωρυόταν μέσα από τον ασύρματο πώς και γιατί πέρασε η δημοσιογράφος παύλα εγκληματίας, με ενημέρωσε ο φρουρός ότι θα μου κάνουν χάρη με λίγα λόγια και θα με αφήσουν να δω το παιχνίδι, αλλά μόνο από την κερκίδα!

Καλύτερα φυσικά. Το προτιμώ, από τα δημοσιογραφικά του Μακαρείου.

Τα θέματα όμως εδώ είναι άλλα.

Κατ’ αρχάς, κοπέλα μου, που σε έβαλαν και υπεύθυνη, αν ήθελα να δημιουργήσω οποιοδήποτε πρόβλημα, από τα δημοσιογραφικά δεν θα τα κατάφερνα ούτε με πόμπες. Από την κερκίδα που με έστειλες, πανεύκολα.

Στην ουσία τώρα, αν ήσασταν με όλους όσο σωστοί και αυστηροί πρέπει, ή καλύτερα αν ήσασταν τόσο σωστοί και αυστηροί με αυτούς που πρέπει, τα γήπεδα στην Κύπρο δεν θα είχαν την κατάντια που έχουν. Θα ήταν εκκλησίες. Αλλά δεν έχετε υπόθεση.

Το άλλο θέμα αφορά εμάς τους δημοσιογράφους, αλλά θα το γράψω γιατί δεν είναι μόνο δικό μου παράπονο.

Αυτή την κάρτα της ΑΙΡS γιατί την ανανεώνουμε και δίνουμε και χρήματα από πάνω; Είναι παντελώς άχρηστη, αγαπημένοι μου συνάδελφοι στην ΕΑΚ. Άμα δεν περνά στο Μακάρειο, που είναι το τελευταίο γήπεδο στο προτελευταίο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, σε έναν αγώνα με 32 εισιτήρια, πού περνά; Ε ναι, εννοείται ότι δεν θα την ανανεώσω ξανά!


Επιστροφή
στην αρχή