Ελάτε γλήορα τζι’ ήβραμεν κουφήν…! -Όταν πολίτες καλούν Γ.Κωνσταντίνου

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ
Ιστορίες καθημερινής τρέλας από έναν ιδιώτη γητευτή φιδιών, ο οποίος τρέχει αυτή την περίοδο να καλύψει το κενό της κρατικής μηχανής.

Συμβαίνει ένα τηλεφώνημα να πέσει η ώρα 10.00 τη νύχτα στο σπίτι του γητευτή φιδιών, και γνωστού φυσιοδίφη, Γιώργου Κωνσταντίνου από το Γέρι. Μία φωνή στην άλλη άκρη του τηλεφώνου ουρλιάζει πανικοβλημένη και απαιτητική:

«Ελάτε γλήορα τζι’ ήβραμεν κουφή στο σπίτιν…! Εν θκυο μέτρα…!»

Πρόκειται για ακόμη έναν συμπολίτη μας, που από τον φόβο που του προξένησε η παρουσία φιδιού στο υποστατικό του, αποτάθηκε για βοήθεια σε κάποια από τις υπηρεσίες του κράτους (Πυροσβεστική, Αστυνομία, Υγειονομικές Υπηρεσίες, Τμήμα Περιβάλλοντος κ.ά. ), κι εκείνη με τη σειρά της - επειδή δεν υπάρχει ειδική κρατική υπηρεσία για αυτό το θέμα- του έδωσε τον τηλεφωνικό αριθμό ενός από τους ελάχιστους ιδιώτες γητευτές φιδιών στην Κύπρο προκειμένου να αιχμαλωτίσει και να μεταφέρει το ερπετό εκτός του υποστατικού.

Εξάλλου, αυτοί οι ιδιώτες είναι η μόνη λύση για κάποιον που εντοπίζει εντός της οικίας του ή στην αυλή του ένα φίδι και αδυνατεί να το απομακρύνει χωρίς να το βλάψει, αφού για τη θανάτωσή του προβλέπεται χρηματικό πρόστιμο ύψους 17 χιλιάδων ευρώ, αλλά και ποινή φυλάκισης. Ειδικά αυτή την περίοδο βρίσκονται συνεχώς σε επιφυλακή, ενώ καλούνται να αντιμετωπίσουν εκτός από τα φίδια και την άγνοια της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τα επικίνδυνα είδη και ούτε πότε πρέπει να τρομάξουν όταν αντικρύσουν ένα φίδι. Καλούνται να αφοπλίσουν τις πλείστες φορές τα χέρια τους με εργαλεία που ετοιμάζονται να σκοτώσουν το ερπετό.

Στη συνέχεια θα σηκώσει το φίδι βαστώντας το από τον λαιμό, έτσι ώστε να μην μπορέσει να τον δαγκώσει. Τότε νιώθει το παγωμένο σώμα του φιδιού να χτυπιέται και να δένεται για λίγο πάνω στο χέρι του. 

 

 

 

Οικογένεια γητευτών

Όπως αναφέρει στον «Π» ο κ. Κωνσταντίνου, ο προορισμός που ξεκινά να πάει κάθε φορά μπορεί είναι σε οποιοδήποτε σημείο της πόλης και επαρχίας Λευκωσίας. Μέχρι και από την επαρχία Λάρνακας τον καλούν πολίτες, πάλι κατόπιν προτροπής από κρατικούς λειτουργούς, μιας και απ’ ό,τι γνωρίζει στη συγκεκριμένη επαρχία δεν υπάρχει πρόθυμος ιδιώτης γητευτής για να συνδράμει. Πηγαίνει είτε με τον γιο του Χρύσανθο είτε με τη γυναίκα του Φάνη, γιατί στην οικογένειά του όλοι τους είναι εξοικειωμένοι με τα φίδια και την ακίνδυνη αιχμαλωσία τους. Προστρέχουν πάντοτε προετοιμασμένοι να βρεθούν αντιμέτωποι με διάφορα ενδεχόμενα, από εξαιρετικά επικίνδυνα μέχρι τραγελαφικά.

 

Από την ηλικία των δύο χρονών εξοικείωσε με τα φίδια τον γιο του Χρύσανθο Κωνσταντίνου. Σήμερα είναι κι αυτός ένας δεινός γητευτής φιδιών, τον οποίον καλεί επίσης η Πυροσβεστική Υπηρεσία για να απομακρύνει φίδια από υποστατικά.

 

 

Τα τέσσερα σενάρια

Σύμφωνα με την πολύχρονη πείρα του, κατά την επίσκεψή του στα σπίτια των Κυπρίων ενδέχεται να εκτυλιχθεί ένα από τα εξής τέσσερα σενάρια: να καταφέρει να παγιδεύσει το φίδι και να το απομακρύνει από την οικία όμορφα και ωραία, να αποβούν άκαρπες οι πολύωρες και εξονυχιστικές προσπάθειες εντοπισμού του (άντε τώρα να τον αφήσουν να φύγει!), να το εντοπίσει μισοπεθαμένο επειδή προηγήθηκε της άφιξής του η «πάλη» πανικοβλημένων ατόμων μαζί του, ή να βιώσει κάτι ευτράπελο.

 

«Ένοπλη» υποδοχή

Μετά τη βραδινή κλήση το αυτοκίνητο του Γιώργου Κωνσταντίνου φτάνει στη διεύθυνση που του δόθηκε. Μαζί του έχει ειδικά γάντια και εργαλείο με δαγκάνα. Ως συνήθως βλέπει να τον περιμένουν έξω στον δρόμο ολόκληρο μπουλούκι η γειτονιά, ένα μείγμα από πανικοβλημένους πολίτες, μεταξύ των οποίων ορισμένοι να κραδαίνουν σκουπόξυλα, φτυάρια, «κούσπους» και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Ο γητευτής όμως, που όπως είπαμε δεν είναι αυτός ο σκοπός του, τους παραμερίζει και προσπαθεί να τους καθησυχάσει. Όπως αναφέρει ο κ. Κωνσταντίνου, στην καλύτερη περίπτωση θα ακολουθήσει ο εντοπισμός του φιδιού, είτε στην αυλή είτε στο εσωτερικό του υποστατικού: θα βρει το «κουλούρι» της, θα σκύψει, και απλώνοντας το χέρι θα το ακινητοποιήσει πιέζοντάς το ελαφρώς με το εργαλείο - δαγκάνα στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Στη συνέχεια θα το σηκώσει βαστώντας το από τον λαιμό, έτσι ώστε να μην μπορέσει να τον δαγκώσει. Τότε νιώθει το παγωμένο σώμα του φιδιού να χτυπιέται και να δένεται για λίγο πάνω στο χέρι του ή μπορεί να αναδεύει κουλούρες στον αέρα, μέχρι να το ρίξει σε υφασμάτινο σακούλι, όπου κλεισμένο μέσα θα μπορεί να αναπνέει. Σε περιπτώσεις πάλι που το ερπετό μένει ήρεμο στα χέρια του, οι οποίες είναι και οι περισσότερες, προτρέπει τους παρευρισκόμενους να πλησιάσουν και να βεβαιωθούν πως πρόκειται για άκακο είδος. Μάλιστα ορισμένοι που ξεθαρρεύουν βγάζουν και φωτογραφίες μαζί με το φίδι ή ακόμα το αγγίζουν ώστε να εξοικειωθούν με αυτό.

 

Με εξαίρεση την κυπριακή οχιά (φίνα), τα δαγκώματα από τα υπόλοιπα φίδια είναι αθώα, λέει ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

 

Φίδι που αιχμαλωτίστηκε δαγκώνει το γάντι του γητευτή.

 

 

Βγάζει το φίδι από την τρύπα

Κάποτε όμως το έργο του γητευτή είναι πολύ δύσκολο, ειδικά όταν τα φίδια τρυπώνουν σε «δύσκολα» σημεία. Τότε είναι που για τον Γιώργο Κωνσταντίνου ισχύει στην κυριολεξία η γνωστή φράση: «Βγάζω το φίδι από την τρύπα». Αφηγείται ένα πρόσφατο περιστατικό - πριν από λίγες μέρες έγινε - σε ένα σπίτι στον Άγιο Δομέτιο: ένας άκακος δρόπις, ένα μέτρο περίπου, έκανε το λάθος και σύρθηκε μέσα στο σαλόνι, συγκεκριμένα κάτω από τον καναπέ. Με το που σήκωσε το έπιπλο ο κ. Κωνσταντίνου, το φίδι, που ήταν κουλουριασμένο δίπλα στον τοίχο, ξετυλίχτηκε και έτρεξε φοβισμένο μέσα σε μία σχισμή του καναπέ, για να χωθεί ανάμεσα στα σφουγγάρια και τις σούστες. Γύρισε στη συνέχεια τον καναπέ ανάποδα για να ελέγξει. Τίποτε. Τότε είπε στους ιδιοκτήτες ότι υπάρχουν δύο επιλογές: είτε να καταστρέψει τον καναπέ και να αιχμαλωτίσει το φίδι, είτε να βγει έξω από το σπίτι το έπιπλο για δυο –τρεις μέρες και το φίδι τότε θα βρει τον τρόπο να βγει μόνο του. Μάλιστα θα έριχνε αλεύρι περιμετρικά ώστε να φανούν τα ίχνη της φυγής του. Τελικά επικράτησε η δεύτερη επιλογή και μαζί η σωτηρία του καναπέ.

 

Το φίδι δένεται για λίγο πάνω στο χέρι. 

 

Όχι ψυγείο!

«Αλλά το πιο δύσκολο από όλες τις περιπτώσεις είναι να σου τηλεφωνήσει κάποιος και να σου πει ότι μπήκε το φίδι κάτω από το ψυγείο ή το πλυντήριο», τονίζει ο Γιώργος Κωνσταντίνου. Τότε, λόγω τα δυσκολίας στην αποσυναρμολόγηση, προτρέπει τον κόσμο να τα βγάλουν έξω από το σπίτι για εφαρμογή της μεθόδου που αναφέραμε.

 

Άλλοι «άθλοι»

Υπάρχουν επίσης και οι περιπτώσεις που τα παίρνει στο κυνήγι και προσπαθεί να τα αρπάξει ενώ τρέχουν να του ξεφύγουν. Κάποτε του γλιστράνε μέσα από τα χέρια και χώνονται οπουδήποτε. Υπήρξε φορά, λέει, που το φίδι μπήκε σε κορμό δέντρου που είχε δύο τρύπες. Από τη μια, που εξείχε η ουρά του, το τραβούσε η γυναίκα του για να μην προχωρήσει, και από την άλλη που εξείχε το κεφάλι του, προσπαθούσε ο ίδιος να το αρπάξει από τον αυχένα.

Ακόμη, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, μπορεί να ψάχνουν μάταια για ώρες και να μην βρίσκουν πουθενά το φίδι. Είτε γιατί έφυγε μακριά, είτε γιατί κρύφτηκε κάπου πολύ καλά. Τότε το να τους αφήσουν οι ιδιοκτήτες να επιστρέψουν στο σπίτι τους, αποτελεί «μέγα άθλο», όπως τονίζει. «Έχει πολλούς που σε παίρνουν τηλέφωνο και σου λένε ‘‘είδα έναν φίδι να περνά μέσα από την αυλή’’, χωρίς να σου διευκρινίζουν πού ακριβώς πήγε», λέει. «Μα το φίδι μπορεί να απομακρύνθηκε από το σπίτι ή αν έμεινε μπορεί να κρύφτηκε οπουδήποτε». Τέλος, μπορεί να τους τύχει να τους καλέσουν για πολλά περιστατικά εντός μίας μέρας, με το κάθε ένα από αυτά να απαιτεί απρόβλεπτο αριθμό ωρών…

 

Απελευθέρωση μαύρου φιδιού από τη σύζυγό του Φάνη Κωνσταντίνου. Η χαρά στο πρόσωπό της είναι έκδηλη.

 

Δεν πρόλαβε

Κάποτε αντιμετωπίζει μία εικόνα που τον λυπεί και τον εξοργίζει αφάνταστα. Διερωτάται γιατί τον καλούν, όταν φτάνει στο υποστατικό και διαπιστώνει πως το φίδι έχει τραυματιστεί θανάσιμα από «ψευτοπαλληκαράδες», όπως τους χαρακτηρίζει, που πριν φτάσει στη σκηνή προσπάθησαν να δώσουν τη λύση επιχειρώντας να το σκοτώσουν. Ο κ. Κωσταντίνου επισημαίνει ότι από τα οκτώ είδη φιδιών της Κύπρου, μόνο το ένα είναι επικίνδυνο, η κυπριακή οχιά (φίνα), η οποία δεν συνηθίζει να επιτίθεται.

Η γητευτής φιδιών και γνωστός φυσιοδίφης (συνεργάτης του «Π»), Γιώργος Κωνσταντίνου κρατά ψηλά και μελετά απέναντι από τα μάτια του το ερπετό που λικνίζεται. «Πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις θαυμάζω τη μαγεία της φύσης!», ομολογεί.

 

Και τραγελαφικές καταστάσεις

Ανάμεσα στις περιπτώσεις που καταβάλλει μεγάλες και δύσκολες προσπάθειες για να εντοπίσει και να αιχμαλωτιστεί ένα φίδβιώνει κάποτε και τραγελαφικές καταστάσεις, που αν και σήμερα προκαλούν γέλιο, τότε υπήρξαν αιτία αφάνταστης του ταλαιπωρίας.

Θυμάται ένα περιστατικό αυγουστιάτικου καταμεσήμερου, και με τον υδράργυρο να χτυπά σαραντάρια, όταν κάποιος ιδιοκτήτης μπαρ στην περιοχή της παλιάς Λευκωσίας τηλεφώνησε πανικοβλημένος γιατί είδε το «φίδι» να μπαίνει κάτω από τα ψυγεία. Έφτασε, λοιπόν, μετά από λίγο ο γητευτής και άρχισε να μετακινεί τα ψυγεία, μέχρι που διαπίστωσε ότι ο εισβολέας που έσπειρε τόσο μεγάλο πανικό στο μαγαζί ήταν απλά ένας… μικρός «μισιαρός», σαύρα δηλαδή, των πέντε περίπου πόντων.

 

Άπραγο το κράτος

«Για όλες αυτές τις ‘‘αποστολές’’ είναι που χρειάζεται στην Κύπρο μία ειδική υπηρεσία γητευτών φιδιών», λέει ο κ. Κωνσταντίνου, «οι οποίοι θα πρέπει να δουλεύουν σε καθεστώς βάρδιας, ώστε να ανταποκρίνονται στα καλέσματα των πολιτών, ενώ θα πρέπει να είναι εξοπλισμένοι με τα απαραίτητα εργαλεία», προσθέτει. «Μόνο έτσι θα σταματήσει ο κόσμος να ζητά τη βοήθεια κάποιου για να το σκοτώσουν. Φυσικά οφείλει συγχρόνως η Πολιτεία να δώσει καλύτερη παιδεία στους Κύπριους, ώστε να αρχίσουν να αποβάλλουν σιγά – σιγά τον υπερβολικό φόβο τους για τα φίδια».

 

 Το μεράκι της φωτογράφισης συνοδεύει πάντα έναν φυσιοδίφη.

 

Επίλογος

Εξαντλημένος ο κ. Κωνσταντίνου επιστρέφει στο σπίτι του. Μαζί του φέρνει πάντοτε και το φίδι ή τα φίδια, μιας και το μεράκι της φωτογράφισης που συνοδεύει πάντα έναν φυσιοδίφη, δεν του αφήνει ακόμη περιθώρια για να ξεκουραστεί. Τον ρωτάμε τι σκέφτεται εκείνες τις ώρες, καθώς κρατά ψηλά και μελετά απέναντι από τα μάτια του το ερπετό που λικνίζεται: «Πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις θαυμάζω τη μαγεία της φύσης!», απαντά, «την ίδια τη βιοποικιλότητα, το πώς ένα είδος σέρνεται και επιβιώνει και πόσα εκατομμύρια χρόνια χρειάστηκαν για να έρθει σε αυτό το σημείο, γιατί κάποτε είχαν πόδια, που σιγά – σιγά ατρόφησαν!»

Αφού φωτογραφίσει το μεγαλείο του, ο Γιώργος Κωνσταντίνου θα το πάρει σε μία απόμερη περιοχή και θα το απελευθερώσει, ώστε να συνεχίσει να ζει.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Σταθερή η θέση των ΗΠΑ για την κυπριακή ΑΟΖ

Πολίτης News, 07:04 (τελευταία ενημέρωση 07:04)

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Από την αποκέντρωση εξουσιών τώρα «πήγαμε» στο Νάτο

Πολίτης News, 03:15 (τελευταία ενημέρωση 03:15)

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γκρίζαρε η νεκρή ζώνη στη Δένεια

Πολίτης News, 02:10 (τελευταία ενημέρωση 02:10)

Επιστροφή
στην αρχή