Έλα ντε… γιατί να θέλει ο κόσμος λύση;

ΑΠΟΨΗ /ΝΗΦΑΛΙΑ
«Ελπίζουμε σε λύση το 2016». Το ακούσαμε. Και πότε θα εξηγήσουμε στον κόσμο πώς θα λειτουργεί το κράτος σε ομοσπονδιακή μορφή πολιτεύματος;

Άκουγα τον υπουργό Εξωτερικών να μιλά ραδιοφωνικά την περασμένη βδομάδα στο ΡΙΚ μετά από πολύ καιρό για την εν εξελίξει διαδικασία, τι να αναμένουμε από την τριμερή, τι σημαίνει ενεργότερη εμπλοκή του ΓΓ των ΗΕ και ούτω καθεξής. Πώς το 'φερε η κουβέντα δεν θυμάμαι, κατέληξε να σχολιάζει τον φόβο που επικρατεί ανάμεσα σε μια μερίδα πολιτών απέναντι στο ενδεχόμενο λύσης του Κυπριακού. Συμμερίζεται, είπε, την ανησυχία αυτών των ανθρώπων και καταλαβαίνει γιατί θεωρούν ότι η παρούσα κατάσταση τους προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια από κάτι καινούργιο και άγνωστο, επιχειρηματολογώντας ασφαλώς στη συνέχεια για τα οφέλη της επίλυσης του ζητήματος.

Σωστό. Το καινούργιο και το άγνωστο φοβίζουν. Καινούργιο βέβαια δεν είναι ότι θέλουμε λύση του Κυπριακού. Αυτό είναι διακαής πόθος. Έτσι δεν είναι; Αυτό που τρομάζει είναι η συνειδητοποίηση του τι σημαίνει λύση του Κυπριακού. Δεν θα χτυπάνε χαρμόσυνα οι καμπάνες κι εμείς θα τρέχουμε στους αγρούς αγκαλιάζοντας ο ένας τον άλλο για την απελευθέρωση των σκλαβωμένων μας τόπων. Αυτό ήταν η αφήγηση 40 και πλέον χρόνων. Όχι αφηρημένα, αλλά ενσυνείδητα με διοχετευμένα πολιτικά μηνύματα προς τη βάση.

Αυτό που τρομάζει είναι η συνειδητοποίηση ότι ο «οδυνηρός συμβιβασμός», ως έκφραση, περιλαμβάνει ουσιαστικό συμβιβασμό. Αυτή όμως είναι η έννοια της διαπραγμάτευσης για επίλυση διαφορών. Αν δύο μέρη εμμένουν στις θέσεις τους, δεν επέρχεται πρόοδος, πόσω δε μάλλον κατάληξη.

Τρομάζει και η συμβίωση, η συνύπαρξη. Δεν ήταν πάντα στις προτεραιότητες της πολιτικής ηγεσίας η καλλιέργεια κουλτούρας αλληλοσεβασμού και αλληλοκατανόησης. Όταν μαθητές τρέχαμε στα οδοφράγματα με κάθε ευκαιρία για να κάνουμε αντικατοχικές εκδηλώσεις, δεν μας είπε κανένας ότι ο Τουρκοκύπριος (τον οποίο μπροστά μας δεν είχαμε δει ποτέ, γιατί ήμασταν η γενιά του διαχωρισμού) δεν είναι ο εχθρός μας, αλλά αυτός με τον οποίο θα ζήσουμε μαζί του μετά τη λύση που βροντοφωνάζαμε ότι θέλαμε. «Λευτεριά» φωνάζαμε και ο καθένας στο μυαλό του έφτιαχνε στο όνομα της «απελευθέρωσης» ό,τι εικόνα ήθελε.

Τρομάζει το ενδεχόμενο να πρέπει να σηκώσει το βάρος των Τουρκοκυπρίων η ε/κ πλευρά σε ό,τι αφορά την οικονομία. Και δεν βγαίνει κάποιος να πει ότι οι συνιστώσες πολιτείες θα έχουν βαθμό αυτονομίας. Και τι σημαίνει αυτό; Θα 'χουμε το ίδιο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων; Το ίδιο συνταξιοδοτικό ταμείο; Ίδιο σύστημα υγείας; Αυτά δεν έχουν να κάνουν με την ουσία της διαπραγμάτευσης. Δεν ενοχλεί να βγει κάποιος να τα εξηγήσει. Γιατί να μην το κάνει;

Πώς να μην τρομάζουν; Άφησε ποτέ κανείς τα συνθήματα και να μπει στην ουσία; Κάθισε και ποτέ κανένας να εξηγήσει με νηφαλιότητα και ψυχραιμία τη ρεαλιστική εικόνα της επανενωμένης Κύπρου;

Ακόμα και το 2004, όταν πάλι είχαμε φτάσει στο παρά πέντε της λύσης, η ουσία μπήκε στο περιθώριο χάριν συνθημάτων. Κι αντί να κάτσουμε να δούμε, έστω κι αν δεν μας άρεσε και θα την απορρίπταμε, πώς περίπου θα είναι μια ενδεχόμενη λύση, κολλούσαμε αυτοκόλλητα του «ΟΧΙ» όπου βρίσκαμε τρομοκρατημένοι. Περιμένοντας να κτυπήσουν οι καμπάνες της απελευθέρωσης. Για να φτάσουμε τελικά στο 2016 και να τίθεται υπό αμφισβήτηση η επιστροφή της Μόρφου. Και τρομάζουμε ακόμα περισσότερο.

Τι θα γίνει; Θα βγάλουμε καινούργια συνθήματα; «Ελπίζουμε σε λύση το 2016». Το ακούσαμε. Και πότε θα εξηγήσουμε στον κόσμο πώς θα λειτουργεί το κράτος σε ομοσπονδιακή μορφή πολιτεύματος; Πώς θα λειτουργεί επανενωμένο; Φροντίζουμε με κάθε ευκαιρία να καθησυχαστούν οι πολιτικές ανησυχίες επί των σημείων της διαπραγμάτευσης και ο κόσμος μένει με απορίες περιμένοντας να ακούσει ακόμα τα βασικά. Θα κάνει δημοσιογραφική διάσκεψη ο Πρόεδρος με την επιστροφή του από τη Νέα Υόρκη για να ενημερώσει τους πολίτες για την πρόοδο στις συνομιλίες. Δεν αρκεί. Χρειάζεται εκτενής επεξήγηση του τι σημαίνει λύση του Κυπριακού για την καθημερινότητα του απλού πολίτη. Από το σημείο μηδέν. Από τα βασικά, τα οποία δεν είναι αυτονόητα. Μην αποκαλύψετε το τι τεκταίνεται στο τραπέζι των συνομιλιών. Δεν χρειάζεται. Καθησυχάστε τον φόβο. Ναι… είναι δικαιολογημένος. Και δεν φταίει ο κόσμος γι’ αυτό. Φταίει η ανυπαρξία νηφάλιου πολιτικού λόγου. Φταίει γενικώς η ανυπαρξία, για τη συγκράτηση της πολιτικής ισορροπίας. Μην χαλάσουμε τα συνθήματα. Μην κακοφανίσουμε κανέναν. Και το «ελπίζουμε σε λύση το 2016» σύνθημα θα μείνει, αν δεν συνοδευτεί με ενημέρωση. Στο παρά πέντε και τρομοκρατημένος δεν μπορεί κανένας να ακούσει.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Άλλαξε ο άδρωπος σιόρ;...Της Κατερίνας Ηλιάδη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ, 12:15 (τελευταία ενημέρωση 12:15)

ΑΠΟΨΗ

Πως η χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων επηρεάζει το ηλεκτρικό σύστημα;

Πολίτης News, 12:08 (τελευταία ενημέρωση 12:08)

ΑΠΟΨΗ

«Δεν με κόφτει ρε κουμπάρε. Εγώ να είμαι καλά…» (Του Χρίστου Λαζανιά)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΑΝΙΑΣ, 11:49 (τελευταία ενημέρωση 11:49)

Επιστροφή
στην αρχή