Ευθύνες καλούν Βουλή - Με λαμβάνεις;

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Το πάθημα του 2013, όταν ακόμη και ο ΔΗΣΥ δεν ψήφισε την εφάπαξ φορολόγηση των καταθέσεων, καθοδηγεί τις αποφάσεις σήμερα

Όταν ακόμη και το δικό μου τηλέφωνο κτύπησε για να με ρωτήσουν φίλοι αν θα ψηφίσει η Βουλή τα τραπεζικά νομοσχέδια, την απορρόφηση της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας από την Ελληνική Τράπεζα, ή αν πάμε πίσω σε μνημόνιο, φαντάζομαι τι θα συμβαίνει αυτή τη στιγμή στα γραφεία του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ και του ΑΚΕΛ. Στο ΔΗΣΥ, φαντάζομαι πως θα έχουν βάλει τηλεφωνητή να διαβεβαιώνει πως δεν πρόκειται να τηρήσουν αποχή...

Οι πληροφορίες είναι πως το μήνυμα ελήφθη και η Βουλή απλά θέλει τα πολιτικά κέρδη της διάσωσης, χωρίς όμως το εκλογικό κόστος που θα φέρουν αυτά τα νέα μέτρα. Θεμιτό έως ενός σημείου. Το πάθημα του 2013, όταν ακόμη και ο ΔΗΣΥ δεν ψήφισε την εφάπαξ φορολόγηση των καταθέσεων, καθοδηγεί τις αποφάσεις. Πλέον, όταν σου λέει η κυβέρνηση πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή, δεν προσπαθείς να δεις αν μπλοφάρει. Απλά πρέπει να περάσει η νομοθεσία, να δουλέψει, και αφού ως κράτος έχεις γλυτώσει το «ξύλο» (κούρεμα, περιοριστικά μέτρα, αστάθεια), βλέπεις πώς μπορείς να βοηθήσεις αυτούς που αδικήθηκαν (ή τους αφήνεις να πνιγούν και δίνεις αυξήσεις στο Δημόσιο όπου είναι σίγουροι οι ψήφοι).

Θέλουμε την Ευρώπη;

Αυτές είναι οι πραγματικές επιλογές που έχουν τα κόμματα σε ό,τι αφορά τα τραπεζικά νομοσχέδια, εκτός κι αν θέλουμε να ανοίξουμε εδώ και τώρα υπαρξιακά ερωτήματα για το ποιοι είμαστε και τι κάνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ευρωζώνη.

Τα νομοσχέδια θα πρέπει να περάσουν όπως περνάνε και χίλιες δύο άλλες εναρμονίστηκες νομοθεσίες που σκάνε στο νησί από τις Βρυξέλλες, ακόμη και όταν αυτές δεν αρέσουν σε φανατικούς χριστιανούς, σε αγρότες που έχουν εθιστεί στα φυτοφάρμακα, σε ψαράδες και κυνηγούς αμπελοπουλιών, ή σε όσους αρέσκονται να μισούν τους ξένους, τους ντόπιους και τα ζώα. Είναι απλά τα πράγματα αν θέλουμε να έχουμε το ευρώ στις τσέπες μας και την προστασία της τραπεζικής ένωσης. Δεν γίνεται στην υπόλοιπη ευρωζώνη ο μέσος όρος των εκποιήσεων να είναι μερικά χρόνια και στους πρωταθλητές των μη εξυπηρετουμένων δανείων να είναι τα 11. Και αυτό μάλιστα αφού περάσαμε μνημόνιο και πήραμε και τα χρήματα με τον όρο να περάσουμε σχετικές νομοθεσίες που θα μείωναν τον χρόνο ανάκτησης περιουσίας στα τέσσερα χρόνια. 

Το 2015

Αν το είχαμε καταλάβει αυτό από το 2015, κυβέρνηση και Βουλή δεν θα έπαιζαν για άλλη μια φορά το παιχνίδι του πονηρού χωριάτη και θα ψήφιζαν τα τραπεζικά νομοσχέδια φροντίζοντας να μην τα ακρωτηριάσουν. Ίσως να είχαμε καλύτερη τύχη σήμερα. Δεν ξέρω αν ο Συνεργατισμός με όλες τους τις ιδιαίτερες παθογένειες θα μπορούσε να έχει επιβιώσει, ωστόσο, σίγουρα θα τον είχαμε πληρώσει πολύ πιο φθηνά. Ίσως μάλιστα να είχαμε βγάλει και χρήματα. Αλλά ακόμη και οι δανειολήπτες, που μέχρι τότε δεν είχαν υποχρεωθεί να υποθηκεύσουν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία και δεν είχαν τιμωρηθεί με επιπλέον τόκους, να είχαν δεχτεί την αναπόφευκτη χρεοκοπία τους και να είχαν γλυτώσει χρήματα, νεύρα και άδικο κόπο. Ωστόσο, το 2015 κάποιοι κέρδισαν χρόνο και γύρισαν τα οικονομικά της επιχείρησής τους. Αλλά νομίζω πως τώρα όλοι συμφωνούμε πως δεν άξιζε να σωθούν αυτοί οι λίγοι στις πλάτες τόσων πολλών. Και μιας και έχουμε και πάλι έρευνες, ίσως σε αυτούς θα πρέπει να επικεντρωθεί η Εισαγγελία και στο αν είχαν ρόλο όταν ψήφιζε τότε η Βουλή την τρύπια νομοθεσία, ή αν είναι από καθαρή τύχη που την έχουν γλυτώσει...

 

Οι ευθύνες

Τώρα, το συντεταγμένο κράτος καλείται να αναλάβει τις ευθύνες για την αποτυχία των νόμων των εκποιήσεων και της αφερεγγυότητας του 2015. Τότε που όλοι διαβεβαίωναν πως θα δουλέψουν, εκτός από τις «Κασσάνδρες» που μας προειδοποιούσαν πως οι νομοθεσίες έρχονται «πολύ αργά και κάνουν πολύ λίγα». 

Το κόστος της ευθύνης είναι στα 3,5 δισ. ευρώ (που δίνονται ως κρατική κατάθεση στον Συνεργατισμό), τα οποία δεν μας περίσσευαν και χρειάστηκε για να μεταφερθούν τραπεζικές εργασίες και καταθέσεις της ΣΚΤ στην Ελληνική Τράπεζα. Την ευθύνη για τα 3,5 δισ. θα πρέπει να αναμένουμε πως θα την αναλάβει και η Βουλή, όσο κι αν η οικονομική κρίση ξύπνησε τον νεαρό Τσίπρα, τον Βαρουφάκη, το ΚΚΕ, ακόμη και τη Χρυσή Αυγή, που είχαν οι βουλευτές μέσα τους. Με τη διαφορά πως στην Ελλάδα, ακόμη και τα κόμματα των «λαφαζάνηδων», όταν πετύχουν να καταψηφίσουν τα κυβερνητικά νομοσχέδια, την επομένη μέρα θα κληθούν να κυβερνήσουν για να εφαρμόσουν τη δική τους πολιτική ή θα ξεφτιλιστούν με κολοτούμπες. Στο δικό μας προεδρικό σύστημα μπορούν να τα καταψηφίζουν καταδικάζοντας τη χώρα στην ακυβερνησία και στέλνοντας τις αποφάσεις στο Eurogroup. Αν έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο ευθυνοφοβίας, καλά είναι να αφήσουμε στην άκρη τις φιλολογικές συζητήσεις για οριζόντια ψηφοφορία και να δούμε πώς αλλάζουμε σε κοινοβουλευτική δημοκρατία για να μην αφήσουμε τη χώρα ακυβέρνητη.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Με αφορμή την 20η Ιουλίου 1974

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14:27 (τελευταία ενημέρωση 14:27)

ΑΠΟΨΗ

Απομείναμε τελικά πολύ λίγοι...

ΘΕΑΝΩ ΚΑΛΑΒΑΝΑ, 14:23 (τελευταία ενημέρωση 14:23)

ΑΠΟΨΗ

«Ασυμβίβαστοι» μ' ένα κανονικό κράτος

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ, 14:21 (τελευταία ενημέρωση 14:21)

Επιστροφή
στην αρχή