Δολοφονίες για τις οποίες δεν ζητήθηκε λογοδοσία

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Πού έθαψες εκείνους τους οποίους σκότωσες;». Μήπως εμείς δεν ψάχνουμε τους αγνοούμενους; Τότε; Ιδού, έχουμε μπροστά μας κάποιον που παραδέχτηκε.

Περίμενα να πάει η Επιτροπή Αγνοουμένων να ρωτήσει τον άνδρα, ο οποίος είπε «το να σκοτώνω είναι η τέχνη μου, εγώ αποτέλειωνα τους Ελληνοκύπριους αιχμάλωτους». «Πού έθαψες εκείνους τους οποίους σκότωσες;». Μήπως εμείς δεν ψάχνουμε τους αγνοούμενους; Τότε; Ιδού, έχουμε μπροστά μας κάποιον που παραδέχτηκε. «Εγώ σκότωσα», λέει. Τότε γιατί δεν πάμε να τον ρωτήσουμε πού έθαψε εκείνους που σκότωσε; Η ερώτησή μου απευθύνεται κυρίως στην κυρία Γκιουλτέν Πλουμέρ. Και φυσικά στον αγαπητό μου φίλο Νέστωρος. Ιδού, καταβάλλουμε μεγάλη προσπάθεια για να βρούμε τους αγνοούμενους μας. Σκάβουμε εκεί και εδώ. Μήπως δεν είναι πιο εύκολο να βρούμε εκείνους που σκοτώθηκαν αφότου έγινε γνωστός εκείνος που τους σκότωσε; Αλλά βλέπω ότι δεν είστε πολύ πρόθυμοι γι’ αυτό. Γιατί; Νομίζετε ότι ο δολοφόνος δεν θα σας το πει αυτό; Γιατί να μην σας το πει; Μήπως δεν θέλει να δει σε ποια κατάσταση βρίσκονται σήμερα τα άτομα τα οποία σκότωσε πριν 44 χρόνια; Όπως και να έχουν τα πράγματα, δεν έχει καμία έγνοια ότι θα τιμωρηθεί. Κανείς δεν τον συλλαμβάνει. Αν φοβόταν, μήπως θα αποκαλυπτόταν; Μόνο ένας δολοφόνος που είναι βέβαιος πως δεν θα τιμωρηθεί προβαίνει σε μια τέτοια ομολογία. Είναι βέβαιος γι’ αυτό!


Αχ αγαπητέ δάσκαλε Αρίφ, αχ… Ιδού σε αυτή την κουβέντα πάλι εσένα θυμάμαι. Πέρασαν έξι ολόκληρα χρόνια από τότε που σε ξεπροβοδήσαμε για το τελευταίο σου ταξίδι και σε κηδεύσαμε. Και εμείς μιλούσαμε και συζητάγαμε τα ίδια πράγματα για ακόμα έξι χρόνια. Τους ίδιους τίτλους βάζαμε στην εφημερίδα. Εκατοντάδες φορές ρωτήσαμε ο ένας τον άλλον «πόσοι μείναμε;» Πόσες φορές ακόμα μιλήσαμε για τους ανεξιχνίαστους φόνους. Διερευνήσαμε ποιος διέπραξε εκείνα τα εγκλήματα. Ούτε εσύ μας είπες όσα γνώριζες. Κανέναν δεν αποκάλυψες. Πήρες και εσύ μαζί σου στον τάφο όσα ήξερες. Σε ρώτησα και στην παρουσία των δικαστών κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας σου στο δικαστήριο. «Αφού ξέρεις γιατί δεν το λες δάσκαλε», σου είπα. «Διότι ακόμα δεν δόθηκε άφεση», είπες. Τι άφεση δάσκαλε; Μήπως υπάρχει ένταλμα σύλληψης γι’ αυτούς τους δολοφόνους; Κοίτα, ο άνδρας λέει ξεκάθαρα «σκότωσα» και κανένας δεν κουνάει το δαχτυλάκι του. Ούτε η αστυνομία. Ούτε τα δικαστήρια. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Κανείς δεν ζητάει λογοδοσία. Κανείς δεν περνάει χειροπέδες στον άνδρα για να τον οδηγήσει στον αστυνομικό σταθμό. Κανείς δεν του παίρνει κατάθεση. Κανείς δεν του λέει καν έλα δείξε μας τουλάχιστον τους τόπους ταφής! Αυτά είναι εγκλήματα που νομιμοποιήθηκαν. Μέχρι σήμερα κανένας Τούρκος δεν δικάστηκε σε αυτό το νησί επειδή σκότωσε Έλληνα. Κανένας Έλληνας δεν δικάστηκε επειδή σκότωσε Τούρκο. Τι φοβήθηκες εσύ; Ότι θα συλλαμβάνονταν αν τους αποκάλυπτες; Ένας από τους πιο δεινούς εκτελεστές και θαρραλέους μπράβους της ΤΜΤ ο Μεχμέτ Τρεμεσελί. Ένας από τους πιο στενούς σου φίλους. Σκότωσε στην Ομορφίτα πέντε αθώους Ελληνοκύπριους πριν εξήντα χρόνια. Αυτή η δολοφονία ήταν ανταπόδοση για τους Τούρκους που σκοτώθηκαν στη Σίντα. Εκείνη την ημέρα ο Τρεμεσελί, καθισμένος στο πίσω μέρος μιας μοτοσυκλέτας με έναν φίλο του, θέρισε τους Ελληνοκύπριους που κάθονταν αμέριμνοι στον καφενέ. Πέντε νεκροί. Οι Άγγλοι δεν τον συνέλαβαν. Ο Τρεμεσελί το έγραψε αυτό στα απομνημονεύματά του πριν πεθάνει. Τι έγινε; Τιμωρήθηκε; Καμία σχέση. Κάποιο διάστημα μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων μεγάλωσε ο φόβος του ότι θα ήταν δυνατόν να συλληφθεί και πήγε και αυτός στον νότο. Στον νότο τον φρόντισε ένας Ελληνοκύπριος γιατρός. Και ήταν πολύ ευχαριστημένος από εκείνον τον γιατρό. Μάλιστα πήγε και στο χωριό του. Για να μπορέσει να δει την Ελληνοκύπρια με την οποία ήταν ερωτευμένος στα νιάτα του. Τον πήρε στο χωριό ένα μέλος της ΕΟΚΑ. Ρε δάσκαλε ακόμα σκέφτομαι για ποιαν άφεση είχες αναφερθεί τότε.


Πριν μερικά χρόνια, νομίζω θα ήταν πριν τρία χρόνια, προέβη σε ομολογία και ένας Ελληνοκύπριος που έλαβε μέρος σε ζωντανή εκπομπή του Ραδιοφώνου Άστρα. «Σκότωσα πολλούς Τουρκοκύπριους», είπε. Το έγραψε αυτό ο οικονομολόγος Γιώργος Κουμούλης στην εφημερίδα «Cyprus Mail». Ο δολοφόνος ήταν μέλος της ΕΟΚΑ Β, λέει. Είπε το εξής: «Ήμουν μέλος της ΕΟΚΑ Β και το 1974 σκότωσα πολλούς Τουρκοκύπριους στον βορρά. Αν καταχωρηθεί αγωγή εναντίον μου σε σχέση με αυτό το θέμα, μήπως θα δικαστώ στον βορρά ή στον νότο;» «Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για την ομολογία αυτού του δολοφόνου παιδιών ο οποίος σκότωσε 126 άτομα στη Μάραθα και βίασε κατ’ επανάληψη γυναίκες», λέει ο Κουμούλης. Κανένας δημοσιογράφος. Κανένας πολιτικός. Όμως, αν συνέβαινε αυτό σε κάποιαν άλλη χώρα, θα γινόταν χαλασμός κόσμου, έτσι δεν είναι;


Καταλαβαίνω. Αυτό το νησί είναι τόπος στον οποίο δεν ζητείται λογοδοσία για τα εγκλήματα. Μακάρι να ενδιαφέρονταν και λίγο γι’ αυτά οι φίλοι, οι οποίοι αναλώνονται άδικα φωνάζοντας στις πύλες «ειρήνη αμέσως τώρα». Και οι διοικήσεις και στις δύο πλευρές είναι πολύ απαθείς. Εσείς Επιτροπή Αγνοουμένων; Εσείς γιατί είστε τόσο απαθείς;

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Στέκεσαι μακριά και φωνάζεις: «κλείστε τα οδοφράγματα»

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, 09:30 (τελευταία ενημέρωση 09:30)

ΑΠΟΨΗ

Μια κλωστή... Της Θεανώς Καλαβανά

ΘΕΑΝΩ ΚΑΛΑΒΑΝΑ, 09:17 (τελευταία ενημέρωση 09:17)

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 18.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή