Διπλοπροσωπία

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Κοιτάζω τις έγχρωμες φωτογραφίες μιας δικοινοτικής εκδήλωσης. Φαγητά, ποτά, μουσικές, χοροί, εναγκαλισμοί, ποτήρια που τσουγκρίζουν. Τι ωραία. Θα νόμιζες ότι επιτεύχθηκε ειρήνη. Ότι έπαψε να υπάρχει το κυπριακό πρόβλημα.

Κοιτάζω τις έγχρωμες φωτογραφίες μιας δικοινοτικής εκδήλωσης. Φαγητά, ποτά, μουσικές, χοροί, εναγκαλισμοί, ποτήρια που τσουγκρίζουν. Τι ωραία. Θα νόμιζες ότι επιτεύχθηκε ειρήνη. Ότι έπαψε να υπάρχει το κυπριακό πρόβλημα.

Σε μια άλλη φωτογραφία Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι νέοι βρίσκονται σε μιαν ακροθαλασσιά. Στο πλαίσιο ενός προγράμματος ειρήνης. Μιλούν, συζητούν, γλεντούν. Σε άλλη μια φωτογραφία υπάρχει ένας δικοινοτικός κατασκηνωτικός χώρος νέων. Μέσα στα δάση. Έχουν και εκείνοι επιτύχει την ειρήνη μεταξύ τους. Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις ποιος είναι Έλληνας και ποιος Τούρκος ανάμεσά τους. Διότι στο μέτωπό τους υπάρχει η σφραγίδα του πεντακάθαρου γεωγραφικού μας χώρου και όχι της βρόμικης ιστορίας μας. Από τη γεωγραφία και όχι από την ιστορία χαράχθηκαν οι γραμμές του προσώπου τους. Έστω και αν το πνεύμα τους μυρίζει ιστορία, το σώμα τους μυρίζει γεωγραφία. Αυτές οι εικόνες πρέπει να κάνουν την καρδιά μου να πετάει από χαρά και την ψυχή μου να ευφραίνεται, έτσι δεν είναι; Κάθε άλλο. Όσο τις κοιτάζω τόσο πιο πολύ λυπούμαι, θλίβομαι περισσότερο. Τόση ομορφιά, τόση αδελφοσύνη. Αλλά ακόμα δεν υπάρχει ειρήνη. Από την ημέρα που άνοιξαν τα οδοφράγματα είδαμε πολλές τέτοιες συνευρέσεις. Δικοινοτικές. Φεστιβάλ. Κατασκηνώσεις. Συναντήσεις συγχωριανών. Σεμινάρια, συνέδρια, συμπόσια, εργαστήρια. Μέσα σε μια δεκαετία υπήρξε έκρηξη στη σύσταση συνδέσμων, οργανώσεων κλπ. Οργανώσεων ειρήνης.

 

Είχαν συγκεντρωθεί όλες σε ένα βιβλιαράκι που εκδόθηκε πριν μερικά χρόνια. Τις μέτρησα μία προς μία. Μόνο οι οργανώσεις στον βορρά είναι περίπου χίλιες. Ανάμεσά τους υπήρχαν και σύνδεσμοι το όνομα των οποίων άκουγα για πρώτη φορά. Ξαφνικά οργανωθήκαμε τόσο πολύ που δεν υπήρχε παρόμοιο φαινόμενο στον κόσμο. Καλά, τι έγινε; Τίποτα απολύτως! Δεν έγινε τίποτα. Με τέτοια τρομερή οργάνωση θα έπρεπε να προχωρούσαμε, να γκρεμίζαμε τα τείχη του εθνικισμού, να σπάζαμε τα ατσαλένια ταμπού που φάνταζαν άσπαστα και να φτάναμε προ πολλού στην ειρήνη, έτσι δεν είναι; Όμως, έγινε ακριβώς το αντίθετο. Όχι μόνο δεν κατέστη δυνατό να ξεπεραστεί το τείχος του εθνικισμού, αλλά αναπτύχθηκε, μεγάλωσε. Μας πλάκωσε περισσότερη απαισιοδοξία απ? ό,τι στο παρελθόν. ’ρχισαν να γίνονται δυσεύρετοι όσοι πίστευαν στην ειρήνη και στη λύση. Τότε; Μήπως πήγαν χαμένες εκείνες οι θαυμάσιες δικοινοτικές συναντήσεις; Δεν ωφέλησαν σε τίποτε απολύτως; Γιατί ο αγαπητός μου φίλος Ανδρέας Παράσχος έζησε τη μεγαλύτερή του απογοήτευση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου; Γιατί πλάκωσε τόση απαισιοδοξία εκείνους που ποτέ δεν έχαναν τις ελπίδες τους;

 

Επειδή είμαστε διπλοπρόσωποι. Δεν είμαστε ειλικρινείς ο ένας απέναντι στον άλλο. Πάρτε εκείνους που αγκαλιάζονται στις δικοινοτικές εκδηλώσεις και βάλτε τους να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Να δούμε αν θα λύσουν το πρόβλημα. Θα μπορέσουν να πετύχουν αυτό που δεν πέτυχαν οι ηγέτες; Θα μπορέσουν να κάνουν αυτό που δεν έκαναν οι ηγέτες; Δεν θα μπορέσουν να το πετύχουν, έτσι δεν είναι; Διότι ουσιαστικά δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν σε αυτό το νησί ούτε εκείνοι που παρουσιάζονται σαν να έχουν συμφωνήσει. Θα πάνε και εκείνοι μέχρι εκεί που μπορούν, όπως οι ηγέτες, δεν θα μπορέσουν να πάνε πιο πέρα και μόνο έτσι θα προστατεύσουν τις φιλίες τους. Έχουν και εκείνοι κόκκινες γραμμές, όπως οι διαπραγματευτές. Είναι γνωστά τα όρια αυτού που ονομάζουμε επαναπροσέγγιση. Η προσέγγιση είναι μέχρι ενός σημείου. Ύστερα αρχίζει η απόσταση. Ακόμα εκπλήσσομαι για το πώς μπορούν να συμφωνούν ένας Τουρκοκύπριος, ο οποίος δεν δέχεται ότι η Κύπρος βρίσκεται υπό κατοχή, ο οποίος δεν αντιτίθεται στη σημαία που βρίσκεται στο βουνό, ο οποίος υποστηρίζει την παραμονή όλου του πληθυσμού που μεταφέρθηκε στο νησί από το εξωτερικό και ο οποίος συνδέει με τη συνολική λύση το άνοιγμα του Βαρωσιού που παραμένει κλειστό τόσα χρόνια, με έναν Ελληνοκύπριο, ο οποίος δεν πιστεύει ότι το Σχέδιο Ακρίτας αποτελούσε σχέδιο αφανισμού των Τουρκοκυπρίων, ο οποίος απορρίπτει τα ελληνοκυπριακά εγκλήματα, ο οποίος δεν θεωρεί ότι το ελληνικό φασιστικό πραξικόπημα αποτέλεσε αιτία για την τουρκική εισβολή και ο οποίος ζητά μόνο «ατομική ισότητα» για τους Τουρκοκύπριους και όχι «ισότητα ως κοινότητα».

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το Δικαίωμα Αυτοδιάθεσης στο Διεθνές Δίκαιο

Πολίτης News, 11:04 (τελευταία ενημέρωση 11:04)

ΑΠΟΨΗ

Τάκης Χατζηγεωργίου: Η πρότασή μου αν ήμουν συνδικαλιστής

ΤΑΚΗΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ, 10:57 (τελευταία ενημέρωση 10:57)

ΑΠΟΨΗ

Και ο #Pellotopos χτενίζεται!...

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:30 (τελευταία ενημέρωση 10:30)

Επιστροφή
στην αρχή