Διότι το ύψος είναι πάντοτε σχετικό

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
«Οι δύο ηγέτες πρέπει να σταθούν στο ύψος τους», είπαν πολλοί. Το ύψος είναι σίγουρα το βασικότερο κριτήριο. Μήπως όμως είναι και το πρόβλημα τελικά;

«Οι δύο ηγέτες πρέπει να σταθούν στο ύψος τους».

Το λεκτικό δεν ήταν πάντα το ίδιο αλλά το νόημα ήταν σταθερό σε όλες τις παραλλαγές - καλέσματα (μουδιασμένα έστω…) πολιτών αλλά και οργανωμένων συνόλων με αφορμή το (νέο) δείπνο των ηγετών των δύο κοινοτήτων.

Όσο περνά ο καιρός, τρομάζω όταν ακούω αυτό το κάλεσμα με το ύψος. Όπως κι αν διατυπώνεται. Γιατί όσο περνά ο καιρός, τείνω να καταλήξω πως μια χαρά στέκονται στο ύψος τους. Και πως αυτό ίσως είναι το ύψος τους τελικά. Και με πιάνει τρόμος!

Ο Μουσταφά Ακιντζί συνεχίζει να επαναλαμβάνει με τρόπο τουλάχιστον φορτικό, σαν να κόλλησε η βελόνα, την ίδια ατάκα για τη Βουλή και το ψήφισμα κάνοντας και διάφορα τραγικά λάθη επί της ουσίας και επί της ακρίβειας της διαδικασίας που πρέπει να ακολουθηθεί για να διορθωθεί το ολίσθημα –όχι «λάθος», ολίσθημα είναι– της Βουλής με το Ενωτικό.

Δεν αμφισβητώ ότι για τον Τουρκοκύπριο ηγέτη τα περιθώρια είναι συντριπτικά μικρότερα από ό,τι για τον δικό μας, λόγω και της Άγκυρας του Ερντογάν, λίγες μέρες πριν από το δημοψήφισμα μάλιστα. Αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι πια δικαιολογία και για τη δική του τακτική.

Και επειδή έχω κουραστεί κιόλας να το παρακολουθώ ξανά και ξανά όσο και εσείς, εάν ο κ. Ακιντζί έχει πρόβλημα στο πώς θα αντιδράσει η Άγκυρα σε όσα θα πει, μπορεί απλά να μην πει αυτό που επαναλαμβάνει νυχθημερόν… Εκεί δεν νομίζω να αντιδράσει η Τουρκία!

Από την άλλη, ο δικός μας είναι σταθερά τραγικός. Με το μυαλό του ολοφάνερα στραμμένο στις προεδρικές πια, διαχειρίζεται το Κυπριακό με όρους προεκλογικούς και έχει φτάσει στο σημείο να κάνει κάθε, μα κάθε, του κίνηση με γνώμονα το πώς θα αντιδράσει η ακροδεξιά του τάχα «ενδιάμεσου».

Τόσο πολύ, μάλιστα, που έχει αρχίσει να υιοθετεί και τη φαιδρή της ορολογία. Μίλησε το ανεκδιήγητο Παπαδοπουλόπουλο για «ταπείνωση» της πλευράς μας με τη διόρθωση στο κακό που ο ίδιος και οι άλλοι μαστροποί του Κυπριακού προκάλεσαν γινόμενοι άγημα του εδώ γραφείου των Ελλήνων νεοναζί και ο Πρόεδρος βγήκε και υιοθέτησε τον όρο.

Γιατί είναι «ταπείνωση» αλήθεια; Ο Νικόλας δεν ήταν αυτός που είχε καλέσει τα δύο μεγάλα κόμματα να το διορθώσουν και τώρα κάνει πως δεν το θυμάται, διότι απλά δεν περίμενε ότι θα το τολμούσαν;

Και πού είναι η «ταπείνωση», Πρόεδρε; Στο σφάλμα το οποίο εσείς παραδεχθήκατε, το αχρείαστο, το άστοχο και το τόσα άλλα επίθετα που δώσατε όλοι σας εκεί στην κυβέρνηση και στον ΔΗΣΥ, στο συγκεκριμένο ψήφισμα της Βουλής;

Μια ιστορία η οποία μας προέκυψε από το πουθενά, με την μπλόφα των εδώ τσιρακιών της νεοναζιστικής συμμορίας της Αθήνας, τη σύμπραξη της σιδερωμένης ακροδεξιάς του «κέντρου» και την υποκριτική στάση την οποία τήρησε η παράταξή σας, αφήνοντάς το να περάσει απέχοντας; Και με την άποψη της μειοψηφίας του λαού –έχει σημασία– να προκαλεί έμφραγμα στις συνομιλίες;

Και η ανικανότητά σας να το διαχειριστείτε, δεν θα έπρεπε να σας ταπεινώνει περισσότερο από την όποια εμμονική και άτεγκτη επανάληψη από πλευράς της άλλης κοινότητας;

Στο κάτω - κάτω Πρόεδρε, αυτή είναι η θέση της. Και ως τέτοια κρίνεται και εδώ επικρίνεται, μαζί με τη δική της άρνηση να αντιληφθεί πως κάθε άλλο παρά βοηθά την κατάσταση.

Η δική σας όμως θέση ποια είναι; Το πρωί φουστανέλα, το βράδυ λύση; Τη μία μέρα να λέμε αυτά που θέλουν να ακούνε οι μεν και την άλλη να θυμόμαστε τις παλιές «καλές» εποχές για να χαϊδεύουμε τη «δική μας» ακροδεξιά;

Θα μου πείτε, αυτό δεν κάνουν οι πολιτικοί; Αυτό κάνουν. Αλλά στο τέλος της μέρας προχωρούν. Δεν χάνουν τον στόχο τους –οι ικανοί τουλάχιστον– και όταν κινδυνεύει το αύριο του λαού τους δεν σκέφτονται καθόλου το αύριο της καρέκλας τους.

Πόσω μάλλον να δείχνουν ότι σκέφτονται κυρίως αυτό…

Για τον Μουσταφά Ακιντζί δε, δεν υπάρχει καν θέμα καρέκλας πια. Είναι και τραγικό.

Αλλά θα μου πείτε, για τον Αναστασιάδη υπάρχει χωρίς λύση; Και ο ίδιος το αντιλαμβάνεται;


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Τι απομένει λοιπόν; Μόνο εκλογές

Πολίτης News, 18.08.2017

ΑΠΟΨΗ

Δύο χωριστά κράτη κάτω από τη στέγη της ΕΕ;

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 18.08.2017

ΑΠΟΨΗ

Παλινδρόμηση στο παρελθόν (του Γιώργου Πανταγιά)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΑΓΙΑΣ, 16.08.2017

Επιστροφή
στην αρχή