Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σύντομα θα καταλήξουν. Ακόμα κι αν οι εκπαιδευτικοί επιμείνουν στο «όλα ή τίποτα», θα τα βρουν με την κυβέρνηση

Οι εξελίξεις στον χώρο της παιδείας, με την περιθωριοποίηση Κώστα Χαμπιαούρη και τη συνεχή αυτοαναίρεση της κυβέρνησης με προτάσεις που καταργούσαν την ίδια τη φιλοσοφία και στόχο της αρχικής, επιβεβαίωσε ποιοι κάνουν κουμάντο στη χώρα. Απαντώντας με τρόπο ξεκάθαρο και στο ερώτημα που έθεταν φίλοι εκπαιδευτικοί κατά πόσο μπορούν σε μια Δημοκρατία οι αποφάσεις να παίρνονται ετσιθελικά. Για τρεις μήνες οι συντεχνιακοί- κρυμμένοι πίσω από την προάσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης- επιδόθηκαν σε προσωπικές κόντρες με κυβερνητικά στελέχη και επίδειξη δύναμης, προσπαθώντας να αποδείξουν ότι η παιδεία τους ανήκει. Συνεπικουρούμενοι από κόμματα και πολιτικούς, προσπάθησαν να παρουσιάσουν τις ενέργειές τους ως μια αντίδραση για τα κακώς έχοντα στον χώρο της εκπαίδευσης. Μια επανάσταση ενάντια στο σύστημα διαφθοράς και διαπλοκής που την οδηγεί στην καταστροφή. Στην προσπάθειά τους αυτή άφησαν στο περιθώριο επιχειρήματα, προσχήματα και κοινωνικό πολιτισμό. Άλλωστε, σε μια επανάσταση δεν χωράνε τυπικότητες. Χρεώνοντας φθόνο σε όσους διαφωνούσαν με τη λογική (και «επιδότηση») των κεκτημένων τους. Καθυβρίζοντας καθημερινά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσους αμφισβητούσαν την ειλικρίνεια των προθέσεών τους ή ότι οι πράξεις τους συνάδουν με τους δεδηλωμένους στόχους. Καταγγέλλοντας στην Αστυνομία τον Κώστα Χαμπιαούρη για καταπάτηση των συνδικαλιστικών τους δικαιωμάτων, επειδή τους επέβαλε, παράλληλα με τα συνδικαλιστικά τους καθήκοντα, να κάνουν αυτό για το οποίο πληρώνονται- να διδάσκουν. Με τοποθετήσεις του στυλ «θα γονατίσουν θέλουν δεν θέλουν» (αντιπρόεδρος ΟΕΛΜΕΚ). Εξαγγέλλοντας τη συνέχιση μέχρι εσχάτων του αγώνα τους ώς την πλήρη επικράτηση: «’Η όλα ή τίποτα». Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση- η οποία όλο το προηγούμενο διάστημα δήλωνε πως δεν θα δεχθεί να μετατραπεί η παιδεία σε συνδικαλιστικό φέουδο- με κάθε νέα πρότασή της άφηνε τον καθένα να απορεί για ποιο λόγο τελικά έγινε όλο αυτό. Τι σχέση είχε ο εξορθολογισμός που επικαλείτο ως προϋπόθεση για βελτίωση της παιδείας με τις προτάσεις που κατέθετε;

Και η κοινωνία- που όλο αυτό το διάστημα προσπαθούσε να καταλάβει ποιο τελικά είναι αυτό το όραμα για την παιδεία για το οποίο κυβέρνηση και συντεχνιακοί σφάζονταν-έσπευσε να διαλέξει στρατόπεδο. Ένα κομμάτι της τάχθηκε με τους εκπαιδευτικούς. Πείστηκε ότι ο αγώνας αυτός δεν ήταν ένας αγώνας υπέρ του δημόσιου σχολείου μόνο, αλλά μια αντίδραση απέναντι σ’ ένα σύστημα που λειτουργεί εναντίον των συμφερόντων του συνόλου. Ήταν η επανάσταση της κοινωνίας για όσα περάσαμε από το 2013, έγραψαν κάποιοι. Έστω κι αν αυτοί που ηγήθηκαν αυτής της επανάστασης ήταν οι πλέον ευνοούμενοι μιας έτσι κι αλλιώς ευνοούμενης ομάδας του συστήματος και στόχος της ήταν η συντήρηση ακριβώς αυτού του συστήματος εναντίον του οποίοι υποτίθεται επαναστατούσαν: Της διαπλοκής, της φαυλότητας και των υπερβολών. Έστω κι αν διατήρηση των κεκτημένων σήμαινε λιγότερα χρήματα για αντιμετώπιση των όσων στρεβλών παρέθεταν ως επιχείρημα για την αντίδρασή τους όλο αυτό διάστημα. Χωρίς να εξηγούν πώς μπορεί η προάσπιση του δημόσιου σχολείου να προϋποθέτει την απουσία από τα σχολεία των συντεχνιακών και όσο το δυνατόν λιγότερες ώρες διδασκαλίας για τους υπόλοιπους. Ένα άλλο τάχθηκε με την κυβέρνηση. Αγνοώντας πως οι προτάσεις της από ένα σημείο και μετά διατηρούσαν το σύστημα- που σύμφωνα με την ίδια δεν επέτρεπε τη βελτίωση της παιδείας- απείραχτο. Αυτό επέβαλλε το καλό του δημόσιου σχολείου. Έστω κι αν σε μια σύγκρουση τριών μηνών για την «προστασία του δημόσιου σχολείου»,  στη συζήτηση δεν βρήκε χώρο μια αναφορά για το πώς βελτιώνουμε το δημόσιο σχολείο: Πώς προστατεύεται το σχολείο με δάσκαλους και καθηγητές που μπαίνουν στην τάξη χωρίς καμιά αξιολόγηση και παραμένουν εντός αυτής δίχως καμιά απολύτως αξιολόγηση μέχρι την αφυπηρέτησή τους; Πώς προστατεύεται η δημόσια παιδεία με τη διατήρηση ενός συστήματος που κρατά τους ανίκανους δάσκαλους για πάντα στο σχολείο και επιβάλλει την παραπαιδεία (από την οποία ένας σημαντικός αριθμός εκπαιδευτικών θησαυρίζει) ως προϋπόθεση για επιτυχία, δημιουργώντας κίνητρα για να είναι αναποτελεσματικό; Πώς εξελίσσουμε ένα σύστημα που όλοι παραδέχονται ότι νοσεί; Πώς μέσα από την εκπαίδευση ανοίγουμε ορίζοντες για κάθε μαθητή και προοπτικές για τη χώρα. Όπως δεν βρήκε χώρο το όραμά μας για την παιδεία. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Αυτό, άλλωστε, δεν ήταν ποτέ το διακύβευμα. Ούτε για τις συντεχνίες ούτε για την κυβέρνηση.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σύντομα θα καταλήξουν. Ακόμα κι αν οι εκπαιδευτικοί επιμείνουν στο «όλα ή τίποτα», θα τα βρουν με την κυβέρνηση (και πάλι) κάπου στο «όλα». Αφήνοντας για τους υπόλοιπους το «τίποτα». Από τα 57 εκατομμύρια που θα εξοικονομούνταν για να διοχετευτούν στην πραγματική παιδεία, ίσως εξοικονομηθούν κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες. Όλες οι στρεβλώσεις που υπέδειξε ο γενικός ελεγκτής θα παραμείνουν. Όπως θα παραμείνουν και τα όσα κακώς έχοντα ανέδειξαν οι εκπαιδευτικοί τις τελευταίες δύο βδομάδες. Αυτά, άλλωστε, μπορούν να περιμένουν. Όπως μπορούν να περιμένουν και οι ακατάλληλες αίθουσες που κατέκλεισαν το fb την τελευταία βδομάδα, η καταπολέμηση της παραπαιδείας και η ποιοτική αναβάθμιση της εκπαίδευσης, για την προάσπιση της οποίας κυβέρνηση και συντεχνιακοί μάλωναν το τελευταίο τρίμηνο. Αφού διασώθηκε το κύρος και αξιοπρέπεια των δασκάλων, θα διασωθεί η εικόνα της κυβέρνησης, για τα άλλα υπάρχει χρόνος. Οι υπόλοιποι, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αναμένουμε απλά να ενημερωθούμε για το πότε θα ανοίξουν τα δημόσια σχολεία. Τι ζόρι τραβάμε; Τι λόγος μας πέφτει; Μήπως δικός μας είναι ο αχυρώνας; 

antopoly@cytanet.com.cy

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 12:28 (τελευταία ενημέρωση 12:28)

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή