Δηλαδή, σκεφτήκατε να ρίζωνε και η πολυτεκνία;

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Ακάμας; Condom Peninsula να ονομάζεται. Έξω θα κάνει σουξέ τρελό. Εδώ, εάν γίνει trend η χρήση του, το καημένο το νησί μπορεί να ελπίζει. Μόνο έτσι.

Ξύπνησα ανάποδα χτες. Ο καιρός νομίζω. Ε, μα δεν γίνεται να φεύγει το καλοκαίρι και η υγρασία να γίνεται χειρότερη.

Ευτυχώς όμως. Ευτυχώς, υπάρχουν και εκείνες οι μικρές στιγμές που δροσίζουν.

Να πέφτεις ας πούμε πάνω στα πρώτα προεκλογικά banners του «πα’στ’ άρπουρα του» τσολιά μας (σ.σ. δεν θα σας ξαναπώ γέρο, Πρόεδρε, δεσμεύομαι) και αφού συνέλθεις από την απειλή (=«Συνεχίζουμε») να βλέπεις εκείνο το εντυπωσιακό γράφημα για τη «μείωση της ανεργίας».

Η επιτομή του Success Story! Με το βέλος να βουτάει θεαματικά από το 16,8% στο 10,8%! Σαν τον Γκρεγκ Λουγκάνις στα νιάτα του, ένα πράγμα. Και η πραγματικότητα εκεί επίσης, ως… περιτομή του Success.

Δεν θέλω να είμαι άδικος. Έπεσε η ανεργία και όντως, στο χάλι που την παρέλαβε από τον Δημητράκη Αλλαϊλί ο οποίος -no wonder για την κατάληξη- δηλώνει και το πιστεύει κιόλας πως τα κατορθώματά του οφείλονται στην πολλή αντιπολίτευση που βίωσε τότε, όντως λοιπόν, σε εκείνη την κατάσταση δεν μπορούσαν να γίνουν θαύματα.

Αλλά, δεν γίνεται να το διαφημίζουμε το «10,8%» και να μην εξηγούμε κάτι λεπτομερειούλες για όλους αυτούς που έχουν μεταναστεύσει έκτοτε και οι οποίοι εάν ήταν εδώ, τότε η βουτιά… Λουγκάνις δεν θα ήταν σίγουρα.

Αν σε αυτούς έμπαιναν και οι υποαπασχολούμενοι, τότε άνεργοι, θα ήταν μάλλον μια βουτιά του οιουδήποτε έμπειρου στις βουτιές παραθεριστή, όπως αυτές που κάνουν διάφοροι από τα πλοιάρια στον Ακάμα.

Εκεί όπου, ειρήσθω εν παρόδω, μάθαμε χθες ότι εν τη απουσία κράτους και εν τη παρουσία ενός κωλοχανείου στη θέση του τα ράλι με «γουρούνες» μέσα στο Εθνικό Πάρκο κατέστρεψαν τις φωλιές με τα αβγά των χελωνών.

Την ώρα που τα υπόλοιπα γουρούνια, τα δίποδα διότι τα τετράποδα μια χαρά ζώα είναι και μάλιστα αξιαγάπητα, αναπαράγονται ανεξέλεγκτα στο νησί. Ευτυχώς δεν λέτε που δεν έπιασαν τόπο και οι εκστρατείες των ’80s για να προωθηθεί η αναπαραγωγή και να γίνει πρότυπο η πολύτεκνη κυπριακή οικογένεια;

Σκεφτήκατε τι (επιπλέον) θα τραβούσαμε με άλλα τόσα χτηνά γύρω μας; Με όσα βλέπουμε, ευρωπαϊκή επιχορήγηση της προφύλαξης είναι που θα πρέπει να προωθήσουμε. Δεκατρία χρόνια μετά που μας δέχτηκαν και μας γνώρισαν πια καλά, σας το υπογράφω, θα μας δώσουν όσα ζητήσουμε!

Όσο για τις «γουρούνες», κάποιος τις νοικιάζει. Και κάποιος «υπεύθυνος» στο κωλοχανείο θα έπρεπε να είχε κινηθεί. Αλλά είπαμε: Χτηνά. Κι αν κάποιος νιώθει ότι τον αγγίζει προσωπικά η προσβολή, χαίρομαι ιδιαίτερα! Αυτό επιδιώκει. Μπας και αλλάξει κάτι επιτέλους.

Πίσω στο θέμα μας: Έτσι που λέτε. Δεν θα αδικήσω την κυβέρνηση, αλλά δεν μπορώ να της πιστώσω ως επιτυχία και τα όποια παιχνίδια με τα νούμερα. Τα αριθμητικά εννοώ.

Οφείλω όμως να πω πως το βρήκα διασκεδαστικό, εξ ου και η αναφορά στην αρχή. Τουλάχιστον ως προς την εκτίμηση που φανερώνει, την κυβερνητική εκτίμηση, για το πόσο χαζοί είμαστε. Μιλάμε για πολύ υψηλό βαθμό. Στο όριο της βεβαιότητας ότι έχουν να κάνουν με ηλίθιους.

Και είναι πολύ σωστή η εκτίμησή τους. Απλώς έλειπε λίγο η διακριτικότητα. Δεν λες σε κάποιον «μα είσαι τόσο ηλίθιος τελικά;». Λες, ας πούμε, «διαπιστώνω μια βραδύτητα σε κάποιες πτυχές της αντίληψής σας, με όλο τον σεβασμό (μάι ας)». Είναι θέμα savoir vivre!

Χώρια που, εάν μιλάμε για τον υπολογισμό των νεο-απόδημων λόγω ανεργίας στη… μείωσή της, μια πρακτική την οποία να είστε σίγουροι και αυτοί θα τη συνεχίσουν μαζί με άλλα εάν μείνουν και όποιος άλλος έρθει θα τσιμπήσει το επικοινωνιακό κόλπο, το ποτήρι να το βλέπουμε μισογεμάτο.

Έτσι. Στην επόμενη πενταετία, όταν η ανεργία θα… πέφτει (τοιουτοτρόπως, ναι) στο 6% με νέους μετανάστες, μπορεί να κάνουμε και εμείς το βήμα, να βγούμε από το comfort zone μας και να πάμε να ζήσουμε σε μια χώρα. Κανονική.

Μια η οποία δεν θα διοικείται τόσο απόλυτα από αυτό το διεφθαρμένο κατεστημένο που διοικεί τη δική μας, δεν θα είναι χωρκόν που νομίζει ότι είναι υπερδύναμη και δεν θα ηδονίζεται, ανομολόγητα έστω, όσο τίποτα άλλο από τη συμπεριφορά των ουκ ολίγων αγροίκων της.

Και για να προλάβω τα προβλέψιμα σχόλια τέτοιων και άλλων ψεκασμένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που θα μου γράψουν και πάλι το «αν δεν σου αρέσει στην Κύπρο φύγε», το οποίο λένε σε όσους επικρίνουν παγιωμένες νοοτροπίες των αγροίκων της νήσου…

… για να τα προλάβω λοιπόν όλα αυτά, η απάντηση στο crowd αυτό είναι απλή: Δεν σας ζήτησε κανείς την άποψή σας ούτε την άδειά σας για το τι λέμε. Και ούτε πρόκειται. Ποτέ. Έτσι γουστάρουμε. Με τον καημό θα πάτε.

Όσο θέλουμε, λοιπόν, θα είμαστε εδώ στο φρενοκομείο. Και θα χαλάμε τη μέρα σας, φτιάχνοντας τη δική μας. Θα τα λέμε και θα τα γράφουμε ο καθένας από το βήμα του και εσείς θα μπαίνετε στον πειρασμό να τα διαβάζετε, διότι δεν θα αντέχετε να μην το κάνετε. Και θα νευριάζετε, διπλά κιόλας, διότι θα ξέρετε πως γράφονται και για αυτό. Και όντως! Έτσι έχουν τα πράγματα. Ακριβώς.

Α στα διάλα πια. Δεν λέει και να δροσίσει!

Υστερόγραφο - Ερώτημα επί του πιεστηρίου: Η ισοπέδωση με μπουλντόζες στο Λατσί στην παραλία δίπλα στο Άνασσα, προκειμένου να γίνει δεξίωση κάποιου λεφτά, σε παραλία όπου γεννούν οι χελώνες, είχε άδεια; Και, εάν ναι, ποιος την έδωσε; Και γιατί;


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Η επιφυλακή έληξε νωρίς... Του Γιώργου Κασκάνη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΚΑΝΗΣ, 18.11.2017

ΑΠΟΨΗ

«Γιατί, πολιτική δεν είναι οι λοβιτούρες»

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 18.11.2017

ΑΠΟΨΗ

Ακούτε τον θόρυβο των τζετ και δεν ακούτε τα ουρλιαχτά των λύκων;

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 17.11.2017

Επιστροφή
στην αρχή