Δεν ήθελα να σου κάνω αυτό το κακό Μουσταφά

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Την ημέρα της επίθεσης μου τηλεφώνησε ο Νίκος Χριστοδουλίδης από το γραφείο του Αναστασιάδη, αλλά ο Ακιντζί δεν τηλεφώνησε.

Όλοι με ρωτούν. Βαρέθηκα αυτήν την ερώτηση. «Μετά την απόπειρα λιντσαρίσματος εναντίον σας, μήπως σας τηλεφώνησε και σας ευχήθηκε περαστικά ο Μουσταφά Ακιντζί;» Να σας απαλλάξω από την περιέργεια. Δεν τηλεφώνησε. Την ημέρα της επίθεσης μού τηλεφώνησε ο Νίκος Χριστοδουλίδης από το γραφείο του Αναστασιάδη, αλλά ο Ακιντζί δεν τηλεφώνησε. Να πω και το άλλο. Μετά την εκλογή του στην προεδρία, δεν είχα καμία επαφή με τον Ακιντζί. Συναντηθήκαμε μόνο μια φορά στην κηδεία του μεγάλου μου αδελφού.

Μέχρι εδώ. Έχουμε και άλλους φίλους στο προεδρικό. Ο Μπαρίς Μπουρτζού για παράδειγμα. Ούτε εκείνος μου τηλεφώνησε. Κάποτε ήμασταν στενοί φίλοι. Αφότου έγινε εκπρόσωπος στο προεδρικό, κόπηκε σαν σχοινί αυτή η φιλία. Δεν ξανάκουσα τη φωνή του.
Κατάλαβα καλύτερα πώς έχουν τα πράγματα μετά την τελευταία επίθεση εναντίον μας. Χάνουμε τους φίλους μας τον έναν μετά τον άλλον όταν αναλαμβάνουν επίσημο αξίωμα.

Προσπαθούν να στέκονται μακριά μας και να αποδεικνύουν ότι δεν έχουν καμία διασύνδεση μαζί μας. Γιατί; Διότι εμείς αποκαλούμε την Τουρκία κατοχική δύναμη. Ειδικά τώρα που μας έβαλε στο στόχαστρό του ευθέως ο Ταγίπ Ερντογάν δεν μπορούν να στέκονται καθόλου δίπλα μας. Αφότου κάθισε σε εκείνον τον θώκο, ο Ακιντζί προσπάθησε πολύ να μείνει μακριά μας. Ακόμα και κατά τις επετείους ίδρυσης της εφημερίδας μας, δεν μας ευχήθηκε έστω και μία φορά.

Ευχήθηκε σε όλες τις εφημερίδες εκτός από εμάς, πήγε μάλιστα και έκοψε και τις τούρτες τους, αλλά εμάς δεν μας ευχήθηκε ούτε με μερικές γραμμές. Δεν πάτησε το πόδι του στην εφημερίδα μας, την οποία επισκεπτόταν από καιρού εις καιρόν προτού γίνει πρόεδρος. Όμως, παλιά δεν ξεχνούσε ακόμα και να μου ευχηθεί για τη νέα χρονιά με ένα μπουκάλι ουίσκι κάθε Πρωτοχρονιά. Μέχρι την επίθεση που έγινε εναντίον μας δεν έπαψε να μένει μακριά μας, αλλά, όταν φάνηκε ότι είναι δίπλα μας την ημέρα της επίθεσης, κινητοποιήθηκε αμέσως το εθνικιστικό μέτωπο που παραμόνευε.

Δημοσίευσαν σε πρωτοσέλιδα τις φωτογραφίες μας από την εποχή που ήμασταν καλοί φίλοι. Τα τραπέζια στα οποία κουβεντιάζαμε μαζί με τον Ακιντζί. Άρχισαν να τον αποκαλούν «ο φίλος του Σενέρ Λεβέντ που αποκαλεί την Τουρκία κατοχική δύναμη». Όπως βλέπετε, ό,τι και αν έκανε δεν μπόρεσε να σωθεί από τα χέρια τους ο Ακιντζί, ο οποίος αναγκάστηκε να χαλάσει την αποχή από τη φιλία μαζί μας όταν αντιμετωπίσαμε τον κίνδυνο της δολοφονίας. Δεν ήθελα να σου κάνω τέτοιο κακό Μουσταφά. Μήπως δεν ξέρω τα οφέλη που έχει για σένα το να φαίνεσαι εχθρός μας; Αν μας έλεγες «περαστικά», θα σε έκαναν κομμάτια. Σε εκείνο τον θώκο δεν μπορείς να είσαι φίλος μας. Μπορείς να κάθεσαι σε εκείνη την καρέκλα μόνο όσο τους ικανοποιείς αυτούς. Όποιος είναι εχθρός τους, είναι και δικός σου εχθρός και όποιος είναι φίλος τους, είναι και δικός σου φίλος. Δεν μπορείς να επικρίνεις τον Ταγίπ Ερντογάν έστω και αν ρίξει ατομική βόμβα στη Συρία.

Δεν είναι μόνο ο Μουσταφά Ακιντζί και οι άλλοι φίλοι μας στο προεδρικό που δεν μας τηλεφώνησαν. Κανένας από τους ηγέτες των πολιτικών κομμάτων δεν μας τηλεφώνησε. Ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος, νομικός και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Τουφάν Ερχιουρμάν, ο οποίος κάθισε στον πρωθυπουργικό θώκο, δεν αναφέρθηκε καθόλου στη βία που εκδηλώθηκε κατά της εφημερίδας αυτής. Ουδέποτε χρησιμοποίησε τη φράση «εφημερίδα Αφρίκα». Έστω και μία φορά. Την ώρα που η «Αφρίκα» γινόταν είδηση σε ηγετικές εφημερίδες και τηλεοπτικούς σταθμούς του κόσμου, αυτός προτίμησε να την αγνοήσει. Σάμπως και αυτή η βία, αυτή η απόπειρα λιντσαρίσματος δεν έγινε στη δική του χώρα. Αυτή είναι συμπεριφορά ενός διανοούμενου, νομικού και πολιτικού; Δεν ξέρω. Μήπως καταλαβαίνουμε εμείς λάθος την ιδιότητα του υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Μήπως επειδή είδαμε τους Andrey Saharov, Chomsky, Edward Said και Zizek; Σώνει και καλά αναζητούμε και εδώ αυτούς τους ανθρώπους;

Ζούμε μέρες που η εξουσία στην Τουρκία καθορίζει ακόμα και τις φιλίες και τις κοινωνικές σχέσεις. Ουσιαστικά αυτό δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Έτσι ήταν και παλιά. Αυτό φοβόντουσαν ακόμα και οι επιχειρηματίες που ήθελαν να δώσουν διαφήμιση στην εφημερίδα μας. «Να σας δώσουμε τα χρήματα, αλλά μην δημοσιεύσετε την αγγελία μας», μας έλεγαν. Τώρα που εντάθηκαν για τα καλά οι σχέσεις μας με τον Ταγίπ Ερντογάν, ο φόβος έζωσε πιο πολύ όλους. Παρ’ όλα αυτά, όμως, εμείς πληθύναμε. Την ημέρα της επίθεσης δεν μας άφησαν μόνους οι φίλοι. Ήρθαν στην εφημερίδα κατά τις πρώτες πρωινές ώρες. Ήμασταν περίπου είκοσι άτομα. Δεν θα τους ξεχάσω ποτέ. Ούτε και εκείνες τις μερικές εκατοντάδες άτομα θα ξεχάσω που σχημάτισαν ανθρώπινο τείχος μπροστά στην εφημερίδα μας ενάντια σε εκείνον τον όχλο που θα έβγαινε από το τζαμί και θα βάδιζε εναντίον μας όταν πλάκωνε το σκοτάδι. Ιδού, αυτοί είναι οι πραγματικοί μου φίλοι. Οι πραγματικοί πατριώτες και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όχι εκείνοι που είναι ανήμποροι να υπερασπίσουν την πατρίδα τους και τους ανθρώπους της επειδή φοβούνται.

Ακόμα δεν υπάρχει νικητής σε αυτόν τον αγώνα. Αλλά εμείς θα νικήσουμε. Όταν τα κατοχικά στρατεύματα θα φύγουν από εδώ, εκείνοι θα είναι δυστυχείς, όπως ο βραβευμένος με Νόμπελ συγγραφέας Knut Hamsun, ο οποίος βρέθηκε αντιμέτωπος με τη σιωπηρή οργή του λαού της Νορβηγίας επειδή είχε συνεργαστεί με τον Χίτλερ. Θα συνθλιβούν κάτω από το βάρος του γεγονότος ότι στάθηκαν δίπλα στον ισχυρό και όχι σε αυτόν που είχε δίκιο. Εμείς περπατάμε περήφανα στον δρόμο κάτω από αυτές τις απειλές θανάτου. Εκείνοι δεν θα έχουν μούτρα να βγουν στον δρόμο!

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κοίτα αυτόν που κουνάει το σπαθί του στην Αμερική

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 17.08.2018

ΑΠΟΨΗ

Μεγάλες οι προοπτικές, αλλά μείναμε πίσω

Πολίτης News, 16.08.2018

ΑΠΟΨΗ

Η Παιδεία, ο συνδικαλισμός και η Μεσαία τάξη

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 16.08.2018

Επιστροφή
στην αρχή