Δεν είναι ψεκασμός (φυσικά). Είναι… αυτό!

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Είναι παντού. Φωνάζουν όσα τους λένε οι πιο φαιδροί λαοπλάνοι, ακόμα κι αν αποδείχτηκαν ψέματα. Δεν ακούνε. Δεν συζητούν. Η επιστήμη λέει: δεν μπορούν

Ένας καλός φίλος μού προώθησε χθες ένα φρέσκο κείμενο του Χρήστου Χωμενίδη. Έχει τον τίτλο «Λειτουργικά Αναλφάβητοι». Είναι σύντομο, απλό και οδυνηρά επεξηγηματικό. Έχω το link πιο κάτω. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Εγώ θα δανειστώ μόνο την παράγραφο εκείνη στην οποία ο συγγραφέας εξηγεί τι σημαίνει ο όρος «λειτουργικά αναλφάβητος» ο οποίος πολλοί νομίζουν ότι περιγράφει το άτομο το οποίο αποφοίτησε από το σχολείο αλλά δεν ξέρει να διαβάζει ή να γράφει.

Προεκτείνοντας ένα επιχείρημα του συγγραφέα στη δική μας πραγματικότητα θα έλεγα πως, ενώ και αυτό το είδος το συναντούμε πλέον σε αφθονία ανάμεσά μας, ο όρος δεν σημαίνει αυτό. Εάν είναι περισσότεροι από το είδος που προανέφερα ή λιγότεροι οι εδώ λειτουργικά αναλφάβητοι, ειλικρινά θα σας γελάσω. Είναι πάντως αμέτρητοι.

Γράφει λοιπόν ο Χρήστος Χωμενίδης: «Λειτουργικά αναλφάβητος ονομάζεται ο άνθρωπος που ενώ έχει αποφοιτήσει από τη βασική -ίσως και από τη μέση- εκπαίδευση, δεν μπορεί να κατανοήσει και να επιλύσει απλά προβλήματα της καθημερινότητας. Δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί και να αναπτύξει λογικά επιχειρήματα. Δεν καταφέρνει να αρθρώσει σωστά τις όποιες σκέψεις του και να τις αντιστοιχήσει με την αντικειμενική πραγματικότητα».

Τρομάξατε; Ε, είναι να μην; Και ναι. Και εγώ αυτό νομίζω: ότι αυτοί είναι απείρως περισσότεροι από εκείνους οι οποίοι (ενώ δεν έχουν κάποια μαθησιακή δυσκολία) απλώς δεν ξέρουν να διαβάζουν ή να γράφουν στοιχειωδώς.

Εάν είμαι υποχρεωμένος -και είμαι- να διαφωνήσω σε κάτι με την περιγραφή, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά εμάς (όπως και τους Έλληνες) είναι το σημείο όπου λέει «ενώ έχει αποφοιτήσει από τη βασική -ίσως και από τη μέση- εκπαίδευση...».

Γιατί εδώ, όπως και στην Ελλάδα, αυτό φτάνει και σε πτυχία και σε μεταπτυχιακά. Εγώ έχω και εμπειρία με διδάσκοντα σε πανεπιστήμιο να καταθέσω.

Διαβάστε, σας παρακαλώ, θερμά την περιγραφή του Χωμενίδη ξανά. Δεν γίνεται υπέροχα απλό το πώς αυτό το loud είδος, το οποίο σχεδόν έχει καταλάβει και τον δημόσιο διάλογο εδώ, εξηγείται σε δύο παραγράφους; Και εφιαλτικά ναι, αλλά ας κρατήσουμε το άλλο ή ας πούμε «υπέροχα και εφιαλτικά απλό» για να είναι ασορτί με το υπόλοιπο σουρεάλ πράγμα κοινωνιών όπως η δική μας. Δεν είναι τέτοιο λοιπόν.

Και δεν είναι αλήθεια ακόμη πιο ξεκάθαρο τώρα το πώς η εν πολλοίς ακατανόητη, στα υπόλοιπα πλάσματα, γλώσσα όλων των αυτών των ψεκασμένων λαοπλάνων (εδώ του ακροδεξιού ψευδοκέντρου) ενώ στα παλιά χρόνια αντιμετωπιζόταν όπως όλα τα υπόλοιπα ψέματα, όπως η όποια άλλη επαναλαμβανόμενη και μη κακοήθεια και κάθε γραφικότητα...

… διότι η ικανότητα να ξεχωρίζει κανείς τους γραφικούς από τους άλλους είναι εκείνο το τελευταίο σωτήριο σκαλοπάτι πριν από την οριστική απώλεια της επαφής με την πραγματικότητα…

… δεν είναι λοιπόν ακόμη πιο ξεκάθαρο το πώς ενώ, σε άλλες εποχές -ακόμη και σε κοινωνίες όπως η δική μας και η ελληνική, κοινωνίες όπου τα δύο πιο ιερά πράγματα είναι η ομάδα και κόκκαλα τα οποία περιφέρουν κάποιοι για να βγάζουν λεφτά από τον φόβο και την αφέλεια του κόσμου- υπήρχε μια κάποια επίγνωση τού τι ήταν όλοι αυτοί οι ψεκαστές της πολιτικής, σήμερα μια μερίδα του κόσμου είναι έτοιμη να δεχτεί ό,τι μα ό,τι της πουν αυτοί οι συγκεκριμένοι; Την ώρα μάλιστα που το καθετί που λένε διαψεύδεται πανηγυρικά. Με όλα τα στοιχεία. Χωρίς οι οπαδοί να πτοούνται.

Διότι, όπως και ο Χωμενίδης επισημαίνει, αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα μαζί τους. Ό,τι και να κάνει κανείς, όποια απόδειξη και εάν προσκομίσει, η αδυναμία αντίληψης αυτού του είδους το οδηγεί σε μια άρνηση η οποία σίγουρα με τη λογική δεν έχει σχέση. Και δεν μπορεί να έχει.

Είτε μιλάμε για τα «δισ.» του Σώρρα, είτε για το τάδε δάχτυλο γνωστών αλλά και τελευταίως νεοφανών «αγίων» όπως η αγαπημένη μου «αγία Υπομονή» η οποία μας έρχεται τουρνέ μια φορά τον χρόνο σαν την Πάολα, είτε οι επαναλαμβανόμενες πολιτικές εξαπατήσεις του Νικόλα (με τις αμέτρητες διαψεύσεις εκάστη)…

…είτε άτομα τα οποία ακόμα με βρίζουν διότι είπα (λέω και θα λέω) πως εάν (χαλάλι όλα τα άλλα ψέματά της που έχαψαν) πήγαν και ψήφισαν την καμένη (μελλοντικά) Λασκαρίνα Φλαμπεχάρους μετά που τους είπε πως «δεν θα ξεγελαστούν οι ψηφοφόροι» και πως θα διευκρινίσει εάν θα κρατήσει ή όχι την έδρα «πριν την κάλπη» (και δεν το έκανε), εάν μετά από αυτό πήγαν και την ψήφισαν, λοιπόν, τότε είναι ηλίθιοι. Και τόσα άλλα κρούσματα, μ’ αυτήν και όλους τους άλλους του είδους.

Διαβάστε, σας παρακαλώ, ξανά την περιγραφή του Χωμενίδη, πιο πάνω. Και το άρθρο του σίγουρα! Πατώντας εδώ: http://www.capital.gr/story/3182265/leitourgika-analfabitoi Επιβάλλεται.

Και πείτε μου: Δεν μοιάζουν όλα πιο απλά τώρα;


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

H απόλυτη εξουσία των θεσμών

Πολίτης News, 22.09.2017

ΑΠΟΨΗ

Η σκατοψυχιά που αγαπάμε και που τόσο μας ταιριάζει

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 22.09.2017

ΑΠΟΨΗ

Η Παροικία των Μαννών κλειδώνει. Οι υπόλοιποι πώς;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 21.09.2017

Επιστροφή
στην αρχή