Χριστοφίδης στον Π: Δεν έχουμε πολιτικούς ώστε να δώσουν λύσεις

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου καθηγητής Κωνσταντίνος Χριστοφίδης μιλά στον "Π" για την πολιτική, τον πατριωτισμό, τη διαφθορά και την παιδεία.

Η Κύπρος χρειάζεται μια καινούργια αρχιτεκτονική ανάπτυξης, μια νέα πολιτική, μια νέα οικονομική και ενεργειακή αρχιτεκτονική, πρέπει να σχεδιάσουμε τη νέα Κύπρο και το αύριο, ο τόπος μας χρειάζεται ένα καινούργιο brand name (μάρκα), σύμφωνα με τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Κύπρου, καθηγητή Φυσικής Κωνσταντίνο Χριστοφίδη, ο οποίος θεωρεί ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα είναι τελειωμένο και ότι είναι θέμα χρόνου η αντίδραση της νέας γενιάς. Σε συνέντευξή του στον «Πολίτη», με αφορμή τα πολύκροτα σκάνδαλα που έρχονται το ένα μετά το άλλο στην επιφάνεια τα τελευταία χρόνια της κρίσης και την τιμωρία κάποιων ενόχων –σε αντίθεση με το τι συνέβαινε στο παρελθόν, που η περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν άφηνε τη δικαιοσύνη να αγγίξει τους λεγόμενους επώνυμους παράγοντες της κυπριακής κοινωνίας– ο κ. Χριστοφίδης σημειώνει ότι σιγά-σιγά αλλάζει η κουλτούρα της σιωπής και της αδιαφορίας στον τόπο μας και ο κόσμος έχει αρχίσει να μιλάει, να μην ανέχεται νοοτροπίες του παρελθόντος που οδήγησαν στην κατάρρευση του κράτους, να απαιτεί το καλύτερο. «Έχουμε εισέλθει σε μια νέα περίοδο, όπου η λογοδοσία είναι σημαντικός παράγοντας της άσκησης πολιτικής. Ανέκαθεν υπήρχαν σκάνδαλα, αλλά σήμερα έχουν αρχίσει να μας ενοχλούν πραγματικά. Παλιά, ο άλλος γινόταν υπουργός, ξαφνικά αποκτούσε τεράστια περιουσία, και ουδείς διερωτάτο «πώς, πότε και γιατί». Ο κόσμος πια θέτει τις σωστές ερωτήσεις και αυτό είναι σημαντικό. Δυστυχώς, το κράτος μας είναι θεμελιωμένο πάνω στην αναξιοκρατία. Τα φαινόμενα της διαφθοράς και της κλεπτοκρατίας δεν είναι σημερινά, έχουν τη ρίζα τους στο 1960, όταν –μετά την Ανεξαρτησία– δεν κυβέρνησαν οι καλύτεροι, αλλά αυτοί που ήταν μέρος του τότε συστήματος. Και αυτό το σύστημα αναπαράγει από τότε τον εαυτό του και το παρελθόν του, χωρίς στο μεταξύ να γίνει έχει μέχρι σήμερα καμία σοβαρή μεταρρύθμιση, καμία σοβαρή «επανάσταση». Δέστε σε ποιους μοιράστηκαν η κρατική γη, η εκκλησιαστική γη, οι καλύτερες θέσεις εργασίας, τα «Ζ» και τα «Τ», ποιοι πήραν μετά το ’74 τις καλύτερες τουρκοκυπριακές περιουσίες, ο κρατικός πλούτος έγινε φέουδο μερικών οικογενειών και κομματαρχών», ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου, σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι πρέπει να δώσουμε τη μάχη μας με το παλαιό, ώστε να μπορέσουμε να περάσουμε στη νέα εποχή, πριν μας ξεπεράσουν οι εξελίξεις.

«Χρειαζόμαστε, ως κράτος, ξεκάθαρο όραμα που θα το υπηρετήσουμε με συνέπεια, ταλέντο και προσήλωση, για να θωρακίσουμε τη χώρα μας και να ανοίξουμε καινούργιους δρόμους» συμπλήρωσε.

 

 

 

Το πολιτικό προσωπικό της πρώτης γραμμής που έχουμε σήμερα μπορεί να δώσει με ειλικρίνεια αυτή τη μάχη;

Όχι. Πιστεύω πως δεν μπορεί. Και δεν μπορεί γιατί δεν θέλει να τη δώσει, αφού το πολιτικό σύστημα είναι σάρκα από τη σάρκα αυτής της κατάστασης που παρακολουθούμε να διαιωνίζεται από τα χρόνια της ανεξαρτησίας μας. Αυτό το πολιτικό σύστημα, όπως το ξέρουμε, δεν μπορεί να δώσει λύσεις. Γιατί προέρχεται από τα σπλάχνα του ’60, από τα σπλάχνα της διαφθοράς. Το κράτος μας είναι θεμελιωμένο στην αναξιοκρατία σε πολλά επίπεδα. Είναι ένα σύστημα που παράγει συνεχώς χαμένες ευκαιρίες, που κοστίζει πολύ, μεταφορικά και κυριολεκτικά, που ανακυκλώνει τις χαμηλές προσδοκίες και τελικά προκαλεί την απάθεια και την αποστασιοποίηση των πολιτών.

 

Τι είναι αυτό που μπορεί να αλλάξει τη μοίρα αυτού του τόπου και να φέρει ελπίδα;

Οι νέοι άνθρωποι αυτού του τόπου. Τα νέα παιδιά, σήμερα, είναι κατά την άποψή μου η καλύτερη γενιά που είχε ποτέ η Κύπρος. Είναι παιδιά με παραστάσεις, έχουν ταξιδέψει, κινούνται στο διαδίκτυο, αντιλαμβάνονται τι σημαίνει ένας καινούργιος βιότοπος σκέψης. Αυτά τα παιδιά είναι πραγματικά η μόνη ελπίδα. Και πιστεύω ότι μπορούν να αποτελέσουν την ελπίδα, εάν αποφασίσουν –και είμαι σίγουρος ότι θα το αποφασίσουν– να πάρουν τη μοίρα τους στα χέρια τους. Η νέα γενιά είναι ο πραγματικός χρυσός του τόπου. Ξέρετε, κάθε φορά που ακούω κάποιους να ονειρεύονται μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου για να λύσουμε τα προβλήματά μας, με πιάνει έντονη απελπισία. Κανένα κοίτασμα πετρελαίου, κανένα κοίτασμα φυσικού αερίου δεν θα μπορέσει ποτέ να αντικαταστήσει την ευφυΐα, την εξυπνάδα, τη φαντασία και την εφευρετικότητα νέων, δημιουργικών ανθρώπων. Εκεί βρίσκεται ο πραγματικός πλούτος μιας χώρας. Βλέπετε, ο κόσμος της Κύπρου είναι μοναδικός και μπορεί να γίνει απίστευτά δημιουργικός! Εάν, λοιπόν, τα νέα παιδιά αποφασίσουν να κινηθούν μαζικά, για παράδειγμα, και πάνε και ψηφίσουν, τότε μπορούν να ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο. Όσο αυτή η νέα γενιά θα μπαίνει στις μεγάλες εταιρείες και θα αναλαμβάνει θέσεις διοίκησης τόσο θα αντιλαμβάνεται ότι κάποιοι, πιο πάνω από αυτούς ιεραρχικά, που έλαβαν τα πόστα τους με αναξιοκρατικό τρόπο, επηρεάζουν τη ζωή τους αρνητικά. Και την ώρα που δεν θα μπορούν να αντέξουν και να ανεχτούν άλλο αυτή την κατάσταση, εκείνη θα είναι η στιγμή της μεγάλης αλλαγής. Έρχεται. Είναι μπροστά μας, είναι θέμα 5–10 χρόνων.

 

Άρα, πρέπει να βρούμε τρόπο να σταματήσει το πολιτικό προσωπικό να κλωνοποιείται, για να έχουμε ελπίδα…

Ακριβώς. Πρέπει να ξεπεράσουμε νοοτροπίες και τακτικές του παρελθόντος. Η ελπίδα είναι ότι πλέον οι κοινωνίες κινούνται σε αυτό που λέμε «λιγότερο κράτος». Και μέσα από το επιχειρείν, μέσα από την ιδιωτική πρωτοβουλία, γεννιούνται σιγά-σιγά δυνάμεις οι οποίες αναζητούν πραγματικά το καινούργιο. Ας σκεφτούμε για λίγο ποιος δημιούργησε την κρίση, την οποία τελικά πλήρωσε ο ιδιωτικός τομέας. Και είναι ο ιδιωτικός τομέας που δούλεψε περισσότερο από όλους για να βγούμε από την κρίση. Και τώρα που βγαίνουμε από την κρίση, αυτός που επιβραβεύεται με αύξηση απολαβών κ.λπ. είναι ο δημόσιος τομέας. Ε αυτό δεν είναι λογικό, δεν είναι δίκαιο. Όμως στον σύγχρονο κόσμο –και αυτό πρέπει να το καταλάβουν οι πολιτικοί μας– πραγματικός πατριωτισμός είναι να σέβεσαι τα ταμεία του κράτους και να φροντίζεις για τη διεύρυνση του εθνικού πλούτου.

 

 

 

Δεν είμαστε σοβαροί

Πριν από μερικούς μήνες, συνέχισε ο κ. Χριστοφίδης, ο γενικός διευθυντής της Dell έγραφε ότι δεν υπάρχει πλέον θέση γι’ αυτούς που αδυνατούν να προβούν σε σημαντικές αλλαγές και μετασχηματισμούς. «Το μέλλον ανήκει στους προσαρμοστικούς, τους καινοτόμους, τους τολμηρούς, τους οραματιστές. Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που ψάχνουν το καινούργιο – όλοι οι άλλοι θα μείνουν πίσω, θα τους ξεπεράσει η Ιστορία. Το καλό είναι ότι έχουμε μερικά παιδιά που κάνουν τη διαφορά. Όμως, με αυτό δημιουργείς μιαν ελίτ. Εάν θέλεις να δημιουργήσεις μια κοινωνία, πρέπει να έχεις πολλά παιδιά που να κάνουν τη διαφορά. Κοιτάξετε, για παράδειγμα, τα προβλήματα που έχουμε σήμερα με τα θέματα της υγείας. Ακόμα συζητούμε εάν θα μπουν ή δεν θα μπουν οι πανεπιστημιακοί στα νοσοκομεία. Αλήθεια, υπάρχει χώρα στον κόσμο που οι πανεπιστημιακοί να μην μπορούν να μπουν στα νοσοκομεία; Έχουμε ακούσει βαρύγδουπες κουβέντες ένα σωρό. Εξήγγελλαν ότι θα έκαναν την Κύπρο κέντρο πληροφορικής, όταν η δημόσια υπηρεσία δεν είχε καν ένα κομπιούτερ. Μετά μας λέγανε ότι θα μετατραπούμε σε κέντρο αερομεταφορών. Και υπήρχαν ευκαιρίες, όπως πριν γίνει το Ντουμπάι, Ντουμπάι… Θέλαμε, λοιπόν, να γίνουμε κέντρο αερομεταφορών, αλλά αεροδρόμιο δεν είχαμε. Κι όταν το φτιάξαμε, κλείσαμε τις Κυπριακές Αερογραμμές. Μετά θέλαμε να γίνουμε κέντρο υγείας. Το άλλο παραμύθι του πολιτικού μας συστήματος. Έταζαν στον κόσμο ότι θα κάνουν την Κύπρο κέντρο υγείας, χωρίς κρατική πανεπιστημιακή ιατρική σχολή και χωρίς σύστημα υγείας. Αυτά τα ακούει ο υπόλοιπος κόσμος και γελάει μαζί μας. Δεν είμαστε σοβαροί» πρόσθεσε.

 

 

Νέα αρχιτεκτονική

«Μας αξίζει μια καλύτερη μοίρα» τονίζει ο πρύτανης. «Θυμάμαι συχνά τα λόγια του Αδαμάντιου Διαμαντή: ‘Ότι έκαμε ο άλλος με εκατό, ο κόσμος αυτός τό ’καμε με πέντε με δέκα, τό ’κάμε όμως πλέρια και ολοκληρωμένα’. Αυτός ο τόπος έχει αστείρευτες δυνάμεις. Χρειάζεται, όμως, μια καινούργια πολιτική αρχιτεκτονική, μια καινούργια αρχιτεκτονική οικονομίας, μια καινούργια ενεργειακή αρχιτεκτονική. Και μπορούμε να τα καταφέρουμε. Ο δρόμος προς την κορυφή, ξέρετε, δεν είναι τόσο δύσκολος όσο πολλοί νομίζουν. Και δεν είναι τόσο δύσκολος, διότι δεν τον επιλέγουν πολλοί, τον φοβούνται. Αυτοί, λοιπόν, που βάζουν στόχους και δουλεύουν σκληρά να τους επιτύχουν, σίγουρα θα φθάσουν στην κορυφή. Να θυμάστε πάντα ότι το μέγεθος μιας χώρας δεν εξαρτάται από το γεωγραφικό της μέγεθος, ούτε από το μέγεθος του πληθυσμού της. Το μέγεθος μιας χώρας εξαρτάται από το μέγεθος των μυαλών των νέων ανθρώπων της» υπογράμμισε.

 

 

 

Φαντάζομαι ότι δεν εννοείτε να καταργήσουμε τον συνδικαλισμό.

Φυσικά και δεν εννοώ αυτό το πράγμα. Αλλά οι συνδικαλιστές να ασχολούνται με τα εργασιακά τους. Δεν είναι δουλειά δική τους η διαμόρφωση των εκπαιδευτικών και αναλυτικών προγραμμάτων. Στην Κύπρο φτιάχουμε προγράμματα για το συμφέρον των εκπαιδευτικών και όχι των μαθητών. Αυτό είναι κοινωνική αυτοκτονία. Είναι δυνατόν το 2017 να κλείνουν τα σχολεία σε θρησκευτικές εορτές, να κλείνουν τα σχολεία την ημέρα των ονομαστηρίων του Αχιεπισκόπου – με όλο τον σεβασμό προς το πρόσωπο του Μακαριοτάτου. Παλαιότερα ακούγαμε αυτή την κριτική ως αιρετική. Πλέον, τα ζητήματα αυτά δεν είναι αιρετικά, είναι κτήμα των ανθρώπων αυτού του τόπου και η αλλαγή αρχίζει να γίνεται λαϊκή απαίτηση.

 

 

Όταν λέτε ότι πρέπει να ξανασχεδιάσουμε την ενεργειακή μας πολιτική, τι ακριβώς εννοείτε;

Πρέπει επιτέλους να αποκωδικοποιούμε το τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο. Για παράδειγμα, εισέρχεται στη ζωή μας με εντυπωσιακή ταχύτητα το ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Οι μισοί σταθμοί βενζίνης που βλέπετε γύρω μας σε μια δεκαετία από σήμερα θα είναι αχρείαστοι. Αυτό, βασικά, σημαίνει ότι θα αυξηθούν θεαματικά οι ανάγκες σε ηλεκτρική ενέργεια, την οποία εμείς μπορούμε να την παράγουμε από τον ήλιο. Βλέπετε να προσανατολιζόμαστε προς τα φωτοβολταϊκά πάρκα; Πρέπει, επίσης, το κράτος μας να αρχίσει να σκέφτεται πως θα καλύψει τα έσοδα που θα χάσει από τα συμβατικά υγρά καύσιμα. Πρέπει να αναλύσουμε τι σημαίνει η περιοχή μας χωρίς τις μεγάλες ανάγκες σε πετρέλαιο. Η αύξηση των ηλεκτρονικών αυτοκινήτων θα μειώσει δραματικά την τιμή του πετρελαίου. Πριν από έναν αιώνα, οι πολλοί έβλεπαν παράξενα αυτούς τους λίγους που λέγανε ότι το κάρβουνο τελικά θα μείνει στα έγκατα της γης. Ε σήμερα, στα έγκατα της γης υπάρχει άνθρακας που θα αρκούσε για τον πλανήτη για μισή χιλιετηρίδα. Το ίδιο θα συμβεί και με το πετρέλαιο. Και αυτό θα φέρει μεγάλες γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Αυτές οι σφοδρές εθνικές συγκρούσεις που παρακολουθούμε σήμερα είναι μόνον ένα μικρό κομμάτι όλου αυτού του παζλ που έρχεται. Ιστορικά, όταν αλλάζουμε μορφές, οι γεωπολιτικές τεκτονικές πλάκες μετακινούνται.

 

 

 Ο πραγματικός πλούτος μιας χώρας βρίσκεται στην ευφυΐα και την εφευρετικότητα νέων δημιουργικών ανθρώπων και όχι στα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, σημειώνει ο Κωνσταντίνος Χριστοφίδης.

 

«Χρειαζόμαστε νέο brand name για την Κύπρο»

Ερωτηθείς «τι πρέπει να γνωρίζει καλύτερα ένας πολιτικός για να μπορεί να κυβερνήσει μια χώρα», ο Κωνσταντίνος Χριστοφίδης θυμήθηκε μια προεκλογική συζήτηση μεταξύ Φρανσουά Μιτεράν και Ζισκάρ ντ’ Εστέν, του Μαΐου του 1981. «Ο δημοσιογράφος τους ρώτησε στο τέλος ‘τι πρέπει να ξέρει καλύτερα ένας πολιτικός, για να μπορεί να κυβερνήσει τη Γαλλία’. O Ζισκάρ ντ’ Εστέν ως τεχνοκράτης είπε ‘μα φυσικά πρέπει να ξέρει από μάνατζμεντ, από διοίκηση’. Ο Μιτεράν, ως λόγιος, απάντησε ‘πρέπει να ξέρει Ιστορία’. Πέρασαν από τότε 35 χρόνια. Με τα σημερινά δεδομένα έχουν και οι δύο άδικο, ή μάλλον δεν έχουν δίκαιο. Σήμερα, ένας πολιτικός, για να μπορέσει να κυβερνήσει μια χώρα, πρέπει να ξέρει τα πάντα. Και γεωγραφία, και ιστορία και μαθηματικά και τεχνολογία και οικονομία και κοινωνιολογία. Και επειδή κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει τα πάντα, πρέπει να έχει την ικανότητα να επιλέγει τους ανθρώπους του. Να επιλέγει σωστούς συνεργάτες, αυτούς που ξέρουν καλά αυτά που κάνουν. Και πρέπει να ξέρει να ακούει» ανέφερε. Θεωρώ, λοιπόν, ότι χρειαζόμαστε ανθρώπους, πολιτικούς οι οποίοι να μπορούν να αποκωδικοποιούν τις διεθνείς εξελίξεις – δεν εννοώ μόνον τις διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, αλλά και τις τελευταίες επιστημονικές ανακαλύψεις κ.λπ., επεσήμανε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου. «Και να μπορούν να αντιλαμβάνονται τη σημασία τους. Χρειαζόμαστε ένα καινούργιο brand name για την Κύπρο. Δηλαδή, ένα καινούργιο σημείο αναφοράς. Και αυτό το brand name πρέπει να έχει να κάνει κυρίως με αυτό που λέμε πράσινη και γαλάζια ανάπτυξη. Και έχουμε τις δυνατότητες. Αλλά πρέπει τα σχολεία μας και τα πανεπιστήμιά μας να διαμορφώνουν ανθρώπους οι οποίοι να μπορούν να εφαρμόσουν αυτή τη νέα αρχιτεκτονική» πρόσθεσε.

 

 

Το όνομά σας ακούγεται για τις προεδρικές εκλογές του 2018. Σας ενδιαφέρει; Βλέπετε τον εαυτό σας υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

Για το 2018 δεν ξέρω τι θα γίνει, θα σας πω όμως για το 2019, το ’20 και για το ’21. Για το 2019 έχω μια υποτροφία και θα πάω στο Πανεπιστήμιο του Berkeley, σε ένα ινστιτούτο που ασχολείται με θέματα ενέργειας. Θα μείνω εκεί δύο χρόνια και θα δουλέψω μαζί τους. Για το 2021, έχω υποτροφία για ένα άλλο πανεπιστήμιο. Θα πάρω, λοιπόν, άδεια άνευ απολαβών από το Πανεπιστήμιο και θα δουλέψω στο Παρίσι, σε ένα θέμα που αφορά τη γεωπολιτική της ενέργειας. Θέλω να αποκτήσω αυτές τις δεξιότητες και μετά να επιστρέψω στην Κύπρο, να βρω χρήματα –από την πολιτεία, από ευρωπαϊκά και άλλα προγράμματα– και να φτιάξω στο Πανεπιστήμιο Κύπρου ένα Ινστιτούτο Ενεργειακών και Γεωπολιτικών Μελετών. Γιατί πιστεύω ότι ο τόπος μας, τα επόμενα χρόνια, πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αναλύει όλα εκείνα που θα συμβαίνουν γύρω του. Γιατί αυτά που βλέπουμε σήμερα είναι μια μικρογραφία, συγκρινόμενα με τις τεράστιες γεωπολιτικές εξελίξεις που θα λάβουν χώραν πριν από το 2020-2025.

 

Και κάπως έτσι, λοιπόν, θα είστε πανέτοιμος για τις προεδρικές του 2023…

Το ’23 είναι πολύ μακριά (χαμόγελα).

 

 

 

«Το μέλλον ανήκει στους τολμηρούς και τους οραματιστές»

Σε ό,τι αφορά όλα αυτά τα νοσηρά φαινόμενα που οδήγησαν τον τόπο στην τραγική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου ανέφερε ότι το Υπουργείο Παιδείας φέρει τεράστιο μερίδιο ευθύνης. «Η παιδεία στην Κύπρο δεν κυβερνάται από το Υπουργείο Παιδείας, κυβερνάται από τις εκπαιδευτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις. Όταν τα κτήρια των εκπαιδευτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων έχουν γίνει πλέον μεγαλύτερα από τα σχολεία μας, τότε ο τόπος έχει πρόβλημα. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις διαπιστώσεις στο άρθρο του καθηγητή Hanushek από το Στάνφορντ, ο οποίος γράφει: 'Η αύξηση του εθνικού εισοδήματος μιας χώρας είναι απόλυτα συνυφασμένη με την ποιότητα της μέσης εκπαίδευσης'. Διότι είναι η μέση εκπαίδευση που δημιουργεί και πλάθει μυαλά. Υπάρχει πρόβλημα στην Κύπρο και πρέπει να το κατανοήσουμε. Χρειάζεται επιτέλους να αντιληφθούμε ότι ο ανταγωνισμός δεν αφορά πλέον τα λύκεια του τόπου μας, το λύκειο Κύκκου ή το Λανίτειο. Ο ανταγωνισμός είναι ανάμεσα στα κυπριακά σχολεία και τα μεγάλα σχολεία του Παρισιού, της Βιέννης και των Βρυξελλών. Δεν πρέπει να σπαταλάμε άλλο χρόνο σε ανούσιες αντιπαραθέσεις. Πρέπει να προλάβουμε το μέλλον που φεύγει. Είναι ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό. Και όταν δεν κάνεις τίποτε ουσιαστικό, όταν παραμένεις στατικός και κάνεις βήματα επιτόπου για χρόνια, μένεις πίσω. Οι άλλοι προχωρούν, τα γεγονότα σε ξεπερνούν. Όλοι αναγνωρίζουμε τον έντονο ανταγωνισμό που επικρατεί στην εποχή μας, σε τοπικό και διεθνές επίπεδο» σημείωσε.

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάστε επίσης:

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Βρίζονται μεταξύ τους στελέχη του Οδυσσέα

Πολίτης News, 02:45 (τελευταία ενημέρωση 02:45)

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μπάχαλο το ΔΗΚΟ μετά τη φιέστα Νικόλα

Πολίτης News, 02:35 (τελευταία ενημέρωση 02:35)

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Agramunt: «Επιστροφή στη συναίνεση»

Πολίτης News, 28.04.2017

Επιστροφή
στην αρχή