Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα την Ελένη (με τα όργανα)

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
«Σε συνθήκες ιδιάζουσες αλλά και αηδιάζουσες με κτυπούσες [...] κι εσύ και τα όργανά σου» (sic). Η πιο παραληρηματική επιστολή της, ήταν η καλύτερη!

«Μέσα σε συνθήκες ιδιάζουσες αλλά και αηδιάζουσες με κτυπούσες πισώπλατα κι εσύ και τα όργανά σου» (sic).

Όσων πήγε το μυαλό σας στο πονηρό -στην αφόρητα βερμπαλιστική περιγραφή ενός roleplay gone wrong λ.χ., όπου το άβγαλτο υποτακτικό μέρος κάνει παράπονο στο κυρίαρχο που το παραξήλωσε- ντροπή σας!

Το θέμα είναι πολιτικό. Ή τουλάχιστον θέλει να είναι. Όμως το «σε συνθήκες ιδιάζουσες αλλά και αηδιάζουσες με κτυπούσες […] εσύ και τα όργανά σου», πονηρό δεν είναι. Είναι μέρος επιστολής της Ελένης Θεοχάρους στον Αβέρωφ Νεοφύτου.

Και δεδομένου ότι τα όργανα στα οποία αναφέρεται είναι του Αβέρωφ και πως η δε παραπονούμενη είναι η Fuegoχάρα, σας προκαλώ όσους το σκεφτήκατε πονηρά να το κάνετε τώρα και εικόνα! Πάρτε για να μάθετε, σάτυροι!

Η Καμένη (μελλοντικά για την Ένωση), που λέτε, έγινε έξαλλη. Ο λόγος; Οι του ΔΗΣΥ την έκαναν ρεζίλι και μάλιστα πολύ εύκολα, με κάτι πολύ λογικό που δεν μπορεί να το αντικρούσει κανείς με -λογικά- τουλάχιστον επιχειρήματα.

Είπαν πως δεν μπορεί ειδικά η Καμένη (μ.γ.τ.Ε.) να ισχυρίζεται από τη μία, και με αφορμή (το πρόβλημα που εκείνη προκάλεσε με) την έδρα της Αλληλεγγύης στη Λεμεσό, ότι οι έδρες ανήκουν στα κόμματα και από την άλλη, εκείνη, να κρατά την έδρα του ΔΗΣΥ στο Ευρωκοινοβούλιο.

Εκείνη; Αντί να σιωπήσει τουλάχιστον, επέλεξε να γελοιοποιηθεί για άλλη μια φορά. Τόσο όσο τότε με τις… πηγές της στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ που της είχαν πει ότι δεν θα έβγαινε ο Αναστασιάδης και αμέτρητες άλλες φορές.

Η Ελένη κινήθηκε σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στη λογική και τη… φαντασία, για να το θέσω κομψά. Έπλασε σενάρια και στήριξε το επιστολικό παραλήρημα στο εξής: «Κινητοποιήσατε Προεδρικό, Υπουργικό, Ανώτατο, προεδρική φρουρά, ΚΥΠ, και όλο τον σκληρό ανανικό πυρήνα του κόμματός σας, για να μην εκλεγώ», εννοώντας τότε, το 2014.

Το ότι αυτή τη φορά δεν ενέπλεξε ξένες μυστικές υπηρεσίες είναι καθησυχαστικό κάπως, αλλά και πάλι όχι και τόσο.

Εξελέγη όμως, λέει, εναντίον τους, όχι μαζί τους στο Ευρωκοινοβούλιο! Του ΔΗΣΥ εννοώ. Δεν έφυγε βεβαίως παρά μόνο δύο χρόνια αργότερα -μετά τον γάμο της κόρης της όπου πήγε όλος ο ΔΗΣΥ με τα φακελάκια- αλλά ας μην σταθούμε σ’ αυτό.

Και κινήθηκε, στην επιστολή προς τον Αβέρωφ και τα όργανά του, στην εξής λογική, παρόλο που κανονικά δεν τα λες αυτά λογική: ότι αυτοί που την ψήφισαν (59.000) ήταν της δικής της άποψης και όχι αυτής του ΔΗΣΥ.

Ότι ήταν «πατριώτες» δηλαδή και όχι… «ανανικοί». Δεν εξήγησε βεβαίως -και πώς θα μπορούσε;- τι απέγιναν οι 39.524 Συναγερμικοί οι οποίοι την ψήφισαν το 2014 λόγω του ήταν «πατριώτες» αλλά το 2016 δεν την ακολούθησαν και δεν την ψήφισαν με την Αλληλεγγύη. Και γιατί από εκείνους οι οποίοι δεν έγιναν «ανανικοί» στα χέρια της στο διάστημα 2014-2016 είναι ζήτημα εάν ένα 20% την ακολούθησε στις προεδρικές φέτος.

Και πήγαν όπως φάνηκε πίσω στο κόμμα τους, με το δικό της να έχει διαλυθεί ουσιαστικά. Και εδώ φταίει ο Ανάν; Γνώρισαν την Ελένη και αγάπησαν τον Ανάν, δηλαδή; Αν και το αποτέλεσμα μάλλον στα πεπραγμένα του Αυνάν είναι που παραπέμπει. Του Βιβλικού. Μόνο αυτός, τέτοια… μαεστρία στη διάλυση.

Και το μεγάλο ερώτημα βέβαια, πέρα από τα δύο μέτρα και σταθμά της συγκεκριμένης, είναι πώς μπορεί να επικαλείται τις 59.000 του 2014, όταν το 2016 το κόμμα της πήρε μόλις 18.424 ψήφους. Αφού δεν την ξαναψήφισαν! Εκτός κι αν θεωρεί πως όποιος κάνει το λάθος και την ψηφίσει μία φορά τής ανήκει.

Το αγαπημένο μου κομμάτι είναι όμως το εξής: «Επιπλέον, είναι απολύτως λογικό ότι ουδείς ψηφίζει υποψήφιο με τον οποίο διαφωνεί ριζικά για το μείζον πρόβλημα του τόπου, και έχει εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις μαζί του. Εκτός εάν δεν έχει σώας τας φρένας, ή αν αποσκοπεί σε κάποιο όφελος…».

Τι έγινε άρα το 2013 με τον Νίκο Αναστασιάδη τον οποίο είχε υποστηρίξει με σθένος για την προεδρία παρότι διαφωνούσαν «ριζικά για το μείζον πρόβλημα του τόπου» και είχε «εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις μαζί του»;

Δεν είχε σώας τας φρένας ή αποσκοπούσε σε κάποιο όφελος;

Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το 2012, τον Μάρτη, ήταν ανθυποψήφιά του στο Ανώτατο Συμβούλιο για το χρίσμα των προεδρικών. Και όταν έχασε συμπαρατάχθηκε μαζί του, εκτιμώντας μάλιστα (σ.σ. συνέντευξη στη «Σημερινή» 06/01/13) ότι ο Αναστασιάδης μπορούσε «να εδραιώσει αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης στον λαό» και προσδοκώντας ότι θα εκλεγόταν από την πρώτη Κυριακή, όπως είπε!

Έναν χρόνο μετά, επανεκλέχθηκε εκείνη στο Ευρωκοινοβούλιο πανηγυρικά, έχοντας την πλήρη στήριξη του ΔΗΣΥ.

Με βάση τα δύο δεδομένα της, λοιπόν, ή απλώς ήταν πελλή ή κάτι περίμενε. Αυτή το έθεσε έτσι. Και είναι βέβαιο πως το 2013, πάντα, ούτε ο Αναστασιάδης είχε κάνει στροφή ούτε η Ελένη ήταν πελλή. Συνεπώς, το μόνο που απομένει και μάλλον συνάγεται από το ως άνω είναι το σενάριο του οφέλους.

Η Καμένη (μ.γ.τ.Ε) καταλήγει ως εξής: «[…] από αυτό το μπούλινγκ (σ.σ. το οποίο τάχα δέχεται για την έδρα) δεν θίγεται ο πολιτικός πολιτισμός ουδενός, και ειδικά εκείνων που τον έχουν κάνει παντιέρα της δόλιας πολιτικής τους μηδαμινότητας, τους οποίους περιγράφει θαυμάσια ο όρος ’αναρριχητικό’».

Με όλα τα πιο πάνω, αλήθεια, ποιος όρος θα μπορούσε να περιγράψει την ίδια;


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το παράδειγμα του εκπαιδευτικού συστήματος στον Καναδά

Πολίτης News, 20.07.2018

ΑΠΟΨΗ

20 Ιουλίου του 2074 (Του Γ. Τζίβα)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΒΑΣ, 20.07.2018

ΑΠΟΨΗ

Απόδοση τιμής ή ασέβεια;..Του Σενέρ Λεβέντ

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 20.07.2018

Επιστροφή
στην αρχή