Χθες, αν ήμουν Τουρκοκύπριος, θα είχα αποφασίσει

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Σε όλα έχουμε δίκαιο. Ακόμα και όταν δεχόμαστε το σφάλμα μας αλλά αρνούμαστε να διορθώσουμε.Η αυτοδικαίωση είναι η δεύτερή μας φύση. Και εξηγεί πολλά.

Το ακούσαμε και αυτό: θα πρέπει να προβληματιστούμε για το πώς θα λειτουργούν οι Τουρκοκύπριοι, μετά τη λύση.

Μετά από τα χτεσινά...!

Είναι από εκείνες τις στιγμές που, ως άνθρωπος που θέλω λύση -καλή και λειτουργική λύση που θα μας συμφέρει και τους δύο και αυτή η λύση μπορεί να βρεθεί- ως τέτοιος άνθρωπος λοιπόν δηλώνω διπλά ευτυχής που είμαι Ε/Κ. Εάν ήμουν Τουρκοκύπριος θα είχα αποφασίσει χθες να ψηφίσω «Όχι» στην επανένωση. Κι ό,τι γίνει.

Εάν έχει ευθύνες ο Ακιντζί; Έχει. Σοβαρές. Αλλά μετά από όλα όσα έγιναν είναι καιρός να θελήσουν κάποιοι πια να καταλάβουν μερικά απλά πράγματα: δεν ψάχνουμε λύση στην οποία εμείς θα είμαστε τα αφεντικά και οι Τουρκοκύπριοι υποτελείς. Και όσοι αυτό ψάχνουν και νομίζουν πως είναι εξυπνάδα, προκαλούν τεράστια ζημιά.

Δεν με αφορά ποιος έφυγε πρώτος, ποιος είπε τι, εάν ο ένας δικός μας βγήκε για τσιγάρο και ύστερα μάθαμε ότι έκανε 45 λεπτά, εάν ο Ακιντζί θεώρησε πως αυτό ήταν αποχώρηση, εάν έπρεπε ή όχι, ποιος κτύπησε πόρτες και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο στη χθεσινή συνάντηση.

Εγώ βλέπω ένα επικίνδυνο συμβάν το οποίο θα μπορούσε να είχε εκτονωθεί απλά: εάν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεγε, έστω και αργά, να διαχωρίσει τη θέση του. Τίποτα άλλο.

Να διαχωρίσει τη θέση του από τη σύμπραξη όσων επιδιώκουν το ναυάγιο αδιαφορώντας για τον κίνδυνο της διχοτόμησης -δηλαδή της συγκεκαλυμμένης ακροδεξιάς, του «κέντρου» με τη φανερή, τους νεοφασίστες του ΕΛΑΜ- αλλά και από τα όσα το δικό του κόμμα επιχείρησε να κερδίσει από αυτήν.

Φωνάζουν πολλοί για τον Ακιντζί. Ωραία. Ας θεωρήσουμε ότι όλα τα έκανε στο πλαίσιο ενός show – κάτι που λέω ξεκάθαρα ότι δεν συμμερίζομαι. Τι πιο απλό; Ο Πρόεδρος να έπαιρνε μια πολιτική θέση έναντι ενός γεγονότος το οποίο και η παράταξή του, ο ΔΗΣΥ ο οποίος ευθύνεται για όσα συνέβησαν αλλά και ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτήρισαν σφάλμα.

Αν είναι όντως σφάλμα ποια είναι η δυσκολία; Και εάν όντως ήταν σφάλμα και όχι κάτι πολύ χειρότερο και με σκοπιμότητα ενόψει συμμαχιών για τις προεδρικές του 2018, γιατί έχει πρόβλημα ο Πρόεδρος και ο ΔΗΣΥ να το διορθώσουν; Αυτό δεν απαιτεί η στοιχειώδης εντιμότητα από όλους μας όταν διαπιστώνουμε ότι σφάλλαμε; Άρα;

Το θέμα της Ένωσης, το είπαμε δεκάδες φορές, είναι το πιο ευαίσθητο ζήτημα για την άλλη κοινότητα. Διότι ξυπνά ό,τι χειρότερο διαθέτουν σε αντιστάσεις έναντι της δικής μας καλής πρόθεσης.

Όταν λοιπόν το ζήτημα προκύπτει από το πουθενά, με μια περίεργη μάλιστα συμπαιγνία της συγκεκαλυμμένης ακροδεξιάς με το εδώ παράρτημα της νεοναζιστικής συμμορίας της Ελλάδας και μια ακόμη πιο ύποπτη ανοχή από πλευράς του κυβερνώντος κόμματος…

… και σ’ αυτό το τόσο ευαίσθητο για τους Τ/Κ ζήτημα -τα παθήματα του οποίου σε ΕΜΑΣ θα έπρεπε να είχαν γίνει μαθήματα πρωτίστως- η άλλη κοινότητα μάς λέει αλλάξτε το αφού είναι λάθος, το λέτε και αφού εμάς μας τρομάζει…

… και η δική μας απάντηση είναι να τους κάνουμε διαλέξεις διά του Προέδρου είτε για τις παρελάσεις, είτε για το πόσο δίκαιο είχαμε τότε για την Ένωση η οποία λέει κατέληξε στο να τους δοθούν δυσανάλογα προνόμια, είτε για το ότι ψάχνουν λέει δικαιολογίες…

… αλλά σταθερά αρνούμαστε να πούμε μισή λέξη για το ότι ΝΑΙ κατανοούμε τον λόγο για τον οποίον φοβούνται και ναι, θα διορθώσουμε το λάθος -το οποίο παραδεχόμαστε ότι είναι τέτοιο!- σεβόμενοι τις ανησυχίες τους για κάτι που εμείς προκαλέσαμε, τότε το θέμα ΔΕΝ είναι ο Ακιντζί.

Και θα το γράψω ξανά: είναι ανήθικο να συμπεριφερόμαστε έτσι.

Όπως είναι και πολύ δύσκολο πια να πειστεί η άλλη κοινότητα πως εάν τώρα, δεν τους ακούμε και τους αντιμετωπίζουμε με αυτή την περιφρόνηση για μια τέτοια γελοιότητα για μας, αύριο δεν θα το κάνουμε και για πολύ πιο σοβαρά ζητήματα.

Και πως δεν θα επιχειρήσουμε και πάλι να τους θέσουμε σε καθεστώς υποτέλειας σε εμάς. Όποιος μιλά με Τουρκοκύπριους καταλαβαίνει πόσο έντονα φοβούνται αλλά και το αισθάνονται αυτό. Και, δυστυχώς, πρέπει να πω πως έχουν απόλυτο δίκαιο.

Κάποτε οι αλήθειες δεν είναι ευχάριστες. Αλλά είναι καιρός να σταματήσουμε να ζούμε με τα ψέματα και με τη δική μας μονόπλευρη αντίληψη και την τάση μας να αυτοδικαιωνόμαστε για όλα.

Ακόμη και για κάτι τέτοια, όπου ολοφάνερα εμείς φταίμε και εμείς τα προκαλούμε.

Γιατί αυτές οι πρακτικές δεν αφορούν μόνο το Κυπριακό και τη διαχείρισή του αλλά και εμάς τους ίδιους και το αύριό μας. Το εάν θέλουμε να συνεχίσουμε να είμαστε ένας λαός ο οποίος νομίζει ότι έχει δίκαιο και είναι σωστός σε όλα, καταδικασμένος, ως τέτοιος, να μην αντιλαμβάνεται ποτέ γιατί τον βρίσκουν συμφορές, η μία μετά την άλλη, χωρίς να μπορεί να τις αποφύγει.

Ας το σκεφτούμε λίγο. Δεν είναι ευχάριστο αλλά επιβάλλεται, όσο τίποτα άλλο μάλιστα.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Πόσα θα ήταν τότε, άραγε, τα λάικ;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 27.04.2017

ΑΠΟΨΗ

Οργισμένη Τουρκία (Η άποψη της εφημερίδας ''ΠΟΛΙΤΗΣ'')

Πολίτης News, 27.04.2017

ΑΠΟΨΗ

Ο Μπουλούτ με ζελέ (Του Σενέρ Λεβέντ)

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 27.04.2017

Επιστροφή
στην αρχή