Χωρίς... (Του Γιώργου Κασκάνη)

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Μεγαλώσαμε με την ευθύνη της επίλυσης του Κυπριακού. Στην πορεία προσαρμοστήκαμε στην ιδέα της παρούσας κατάστασης.....

Η ζωή μάς το θυμίζει με κάθε ευκαιρία. Εμείς απλώς το προσπερνούμε γιατί μάθαμε να ζούμε στο σήμερα, χωρίς κανένα ορίζοντα που να βλέπει στο μέλλον. Νοιαζόμαστε για τα παιδιά μας αλλά το μόνο που κάνουμε είναι να παλεύουμε ολημερίς για να τους παραδώσουμε τη δική μας ανασφάλεια. Τις δικές μας εκκρεμότητες τις οποίες έχουμε μάλιστα περιβάλει με τον μανδύα μιας δήθεν σταθερότητας.

Μεγαλώσαμε με την ευθύνη της επίλυσης του Κυπριακού. Στην πορεία προσαρμοστήκαμε στην ιδέα της παρούσας κατάστασης και αντιλαμβανόμαστε την κάθε προσπάθεια σαν κίνδυνο διασάλευσης των δεδομένων μας. Καταφεύγοντας πάντα στη γνωστή, πλην όμως αδιέξοδη, θεώρηση ότι έχουμε να κάνουμε με ένα εχθρό που δεν συνεργάζεται. Και, κάπως έτσι, αφαιρούμε από το πλάνο την αγωνία, το πάθος, την ευθύνη που κάποτε είχαμε για τη διαμόρφωση νέων και πιο αισιόδοξων συνθηκών στον τόπο μας. Γεμίζουμε σελίδες και τηλεοπτικό χρόνο με τα όσα δεν πρέπει να κάνουμε, αλλά αδυνατούμε να απαντήσουμε ο καθένας ξεχωριστά τι κάναμε, τι κάνουμε, πώς αντιλαμβανόμαστε τη δική μας συμμετοχή σε αυτή τη μεγάλη υπόθεση. Διαμαρτυρόμαστε συνεχώς γιατί η τουρκική πλευρά μιλά για δύο λαούς, αλλά δεν κάναμε τίποτα απολύτως για να αποδείξουμε πως είμαστε ένας. Γιατί φοβόμαστε να ανταμώσουμε, φοβόμαστε να ξανασμίξουμε, φοβόμαστε να γκρεμίσουμε τα στερεότυπα μέσα στα οποία μεγαλώσαμε.

Κι έτσι, μέσα σε όλον αυτό τον κυκεώνα, διαβάζουμε στις εφημερίδες ότι... η τάδε εταιρεία αποφάσισε να αναβάλει τη γεώτρηση στην κυπριακή ΑΟΖ μέχρι τον Ιούνιο. Και σπεύδουμε, σωστά, να ερμηνεύσουμε πως αυτό έχει σχέση με τις εξελίξεις του Κυπριακού. Χωρίς να συνειδητοποιούμε όμως ότι τα πράγματα μπορεί ακόμα και να ανατραπούν εάν δεν έχουμε κατάληξη. Ακόμα και αυτή η πιστοποίηση του χαλλουμιού καθυστερεί, λέει, εν αναμονή κάποιου αποτελέσματος. Τίποτα σε αυτή τη ζωή δεν είναι στατικό. Όλα αλλάζουν, έστω κι αν έχουμε την εντύπωση ότι ζούμε στη δική μας ασφάλεια. Και όλα, ανά πάσα στιγμή, μπορούν να γίνουν καλύτερα ή και πολύ χειρότερα.

Κοντά στα όσα έχουμε σήμερα, θα πρέπει κάποια στιγμή να βάλουμε τα όσα δεν έχουμε και δεν θα έχουμε ποτέ αν συνεχιστεί η παρούσα κατάσταση. Ίσως τότε συνειδητοποιήσουμε πως δεν έχουμε και τόσα πολλά ή ότι δεν θα αποκτήσουμε ποτέ περισσότερα. Κι όλα αυτά δεν αφορούν μόνο την οικονομία. Αφορούν κυρίως την ανάγκη να ζήσει αυτός ο κόσμος σε μια φυσιολογική χώρα. Και να επενδύσει τις δυνάμεις του στο να γίνεται καλύτερος και όχι χειρότερος...

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 12:28 (τελευταία ενημέρωση 12:28)

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή