Χειροφίλημα σε μολυσμένο χέρι (Της Θεανώς Καλαβανά)

ΑΠΟΨΗ /ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Για να είμαι, όμως, εντελώς ειλικρινής, δεν θα φιλούσα ποτέ το χέρι κανενός, εκτός και αν μου έβγαινε ως μια αυθόρμητη έκφραση της αγάπης μου..

Φαντάζομαι κόσμο σήμερα Κυριακή να βγαίνει από την εκκλησία και να φιλάει το χέρι του Αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου. Σέβομαι τις επιλογές και τα πιστεύω των ανθρώπων και καταλαβαίνω ότι το να φιλάει κανείς το χέρι του Αρχιεπισκόπου υποδεικνύει σεβασμό προς το άτομό του και προς τα θεία που θεωρητικά εκπροσωπεί. Για να είμαι, όμως, εντελώς ειλικρινής, δεν θα φιλούσα ποτέ το χέρι κανενός, εκτός και αν μου έβγαινε ως μια αυθόρμητη έκφραση της αγάπης μου σ’ ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, όπως ας πούμε το χειροφίλημα της Μπριζίτ στον σύζυγό της Εμανουέλ Μακρόν τη νύχτα που ο Εμανουέλ κέρδισε τις εκλογές.

Υπάρχουν και άλλοι συμβολισμοί πίσω από ένα χειροφίλημα, όπως για παράδειγμα, ένα ερωτικό κάλεσμα ή μια έκφραση αβροφροσύνης για να δείξει κανείς την ευγένεια και τον σεβασμό του, κυρίως στο πρόσωπο μιας γυναίκας. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι μια κίνηση που την παρατηρούμε συχνά, με εξαίρεση τις επισκέψεις σε εκκλησίες και πρόσφατα σε μια εκδήλωση όπου παρέστη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στην οποία μια κυρία τού φίλησε το χέρι για τους δικούς της λόγους φαντάζομαι…

Οπόταν το κίνητρο αυτού που φιλάει ένα χέρι μπορεί να διαφέρει από το ένα άτομο στο άλλο και αυτό είναι λογικό. Πιο σημαντικό, όμως, στην εξίσωση του χειροφιλήματος δεν είναι μόνο το κίνητρο αυτού που φιλάει ένα χέρι, αλλά το καθαρό χέρι αυτού που το απλώνει για χειροφίλημα. Σίγουρα, «καθαρά χέρια» δεν μπορούν να θεωρηθούν τα χέρια ενός ανθρώπου που είναι ο κυριότερος εκπρόσωπος του Θεού στην Κύπρο και την ίδια ώρα δηλώνει ότι προτιμά τη διχοτόμηση και τη λύση δύο κρατών εκφράζοντας έτσι επίσημα την ασέβειά του σε όλους τους Κύπριους όλων των κοινοτήτων και κυρίως στους πρόσφυγες και τους εγκλωβισμένους μας. Αυτές οι δηλώσεις δεν νομίζω να διαφέρουν ουσιαστικά από ένα χέρι που κράτα ένα μαχαίρι και το καρφώνει στην ψυχή του καθενός από εμάς, ούτε από ένα χέρι που μας σπρώχνει από το γκρεμό κάτω ή ένα χέρι που μας ποτίζει δηλητήριο. Τέτοια χέρια δεν ζυμώθηκαν με τη γη που τα γέννησε και προφανώς δεν την αγάπησαν όσο της αξίζει… Τέτοια χέρια δεν μάζεψαν ποτέ ματσικόριδα από τον Ασπροκόλυμπο στο Ριζοκάρπασο, ούτε πορτοκάλια από τον Καραβά, ούτε χώθηκαν ποτέ μέσα στην ξανθή άμμο της Αμμοχώστου.

Δυστυχώς, τέτοια μολυσμένα χέρια υπάρχουν πολλά στην πολιτική σκηνή του τόπου από το 1960 και μετά. Από την άλλη, όμως, υπάρχουν και πολλά χείλη έτοιμα στη βάση ικανοποίησης προσωπικών κινήτρων που σκύβουν χωρίς ίχνος αναστολής και τα φιλάνε. Αυτά τα χείλη δεν μπορούν να θεωρηθούν και τόσο επικίνδυνα, ωστόσο συμβάλουν στη συντήρηση της μόλυνσης.

Τα μολυσμένα χέρια όμως να τα φοβάστε. Τέτοια χέρια δεν είναι για φίλημα, ούτε βέβαια για δάγκωμα. Απλώς οφείλουμε ως κοινωνία να είμαστε σε εγρήγορση γιατί αυτά τα χέρια είναι που μας έπνιξαν πολλές φορές στον ύπνο στο πρόσφατο παρελθόν μας και αυτά τα χέρια είναι που αν τα φιλήσουμε θα καταδικάσουν το μέλλον των παιδιών μας.

 

 

 


Επιστροφή
στην αρχή