Χαρά οι Νέρωνες! Βρήκαν τον επόμενο (ανώδυνο) στόχο

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Να κλείσουν το ΡΙΚ; Μόνο; Να το κάψουν κιόλας. Άμα είναι να νιώσεις καλύτερα, αγάπη μου, να το κάψουν. «Μπουρλότο!», που φώναζε και η Σαπφώ Νοταρά...

Να κλείσουν το ΡΙΚ; Μόνο να το κλείσουν; Να το κάψουν κιόλας. Άμα είναι να νιώσεις εσύ καλύτερα, αγάπη μου, να το κάψουν.

«Μπουρλότο!», κατά τη θρυλική ιαχή της Σαπφώς Νοταρά.

Και πού ‘σαι, αφού το κάψουν να ισοπεδώσουν κιόλας τα αποκαΐδια και να σε φωνάξουν να χοροπηδάς απάνω στις στάχτες. Έτσι μάλλον θα διορθωθεί η ζωή σου. Ποια ζωή σου, θα μου πεις... Άλλο θέμα. Δεν είναι της παρούσης.

Κάντε μια βόλτα και διαβάστε κάτω από τις ειδήσεις για την απαγόρευση (…) των διαφημίσεων στο ΡΙΚ. Διαβάστε τι γράφουν οι άνθρωποι, πόσο τρελό είναι το απωθημένο, πόσο μεγάλη είναι η ευχαρίστηση –φωνάζει το πράγμα– στα σχόλια που λένε να κλείσει και πόσο… απάνω τους παίρνουν, αυτή τη φορά, το ζήτημα των φόρων που πάνε στο «φερέφωνο της κυβέρνησης».

Μιλάμε για τον ίδιο λαό ο οποίος, ένα από τα πολλά, δεν θύμωσε και δεν αντέδρασε και δεν σήκωσε το ξερό του να γράψει μισή αράδα, όταν μια μέρα, μια συνάδελφος εδώ, η Κάτια, έκανε τη σούμα και είπε στα βούρλα –εμάς δηλαδή– ότι πληρώνουμε κερατιάτικα εφτά εκατομμύρια τον χρόνο για τους μισθούς των παπάδων.

Παρότι υπάρχει εδώ και κάποιον καιρό συμφωνία να τους πληρώνει η Εκκλησία ΛΤΔ. Όμως η Πολιτεία, Βουλή και κυβερνήσεις, δεν πάνε να πούνε στον Τράγο να πληρώσει αυτά που συμφώνησε. Γιατί τον φοβούνται. Και τόσα άλλα παρόμοια κερατιάτικα!

Δεν λέει κανείς ότι το ΡΙΚ είναι όπως θα το θέλαμε. Κάθε άλλο. Αλλά, αν και εμάς μας συμφέρει ως υπαλλήλους ιδιωτικών ΜΜΕ να ανακατανεμηθεί το κομμάτι της διαφημιστικής πίτας που περισσεύει –και μην ακούτε τι λένε, έτσι θα γίνει– έμαθα να είμαι πρώτα πολίτης και δημοσιογράφος και μετά υπάλληλος.

Όπως κανείς δεν μπορεί να καταλάβει γιατί το ΡΙΚ πρέπει να λειτουργεί με συσσωρευμένο λίπος σε άτομα που στοιχίζουν μια περιουσία και δεν αποδίδουν και τα οποία πρέπει να συνταξιοδοτηθούν και να αλλάξει όλη η δομή λειτουργίας του έτσι που να μην δουλεύουν κάποιοι με το κομμάτι και για ψίχουλα και άλλοι να κάθονται και να μην δουλεύουν ή και το αντίστροφο...

... έτσι ακριβώς δεν έχει κανείς να κερδίσει τίποτα από μια χώρα χωρίς δημόσια ραδιοτηλεόραση. Να χάσει έχει. Δημόσια ραδιοτηλεόραση πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει όχι –κι αυτό είναι σωστό– για να ανταγωνίζεται τον ιδιωτικό τομέα αλλά για να παρέχει μια μορφή πληροφόρησης και πράγματα τα οποία δεν ενδιαφέρονται να δώσουν συνήθως τα ιδιωτικά κανάλια διότι δεν πουλούν ιδιαίτερα και διότι πρέπει να παίζουν με νούμερα για να επιβιώσουν.

Αν το ΡΙΚ είναι αυτό; Όχι δεν είναι. Αν το ΡΙΚ μπορεί να γίνει αυτό; Ναι σαφώς και μπορεί και κυρίως πρέπει. Όσοι είστε μεγαλύτεροι θα θυμάστε και ένα άλλο ΡΙΚ, μια άλλη ποιότητα, με την αφρόκρεμα των ηθοποιών, των δημιουργών και των πνευματικών ανθρώπων να κάνουν εκπομπές και θέατρα και παραστάσεις και ένα σωρό άλλα.

Για την ακρίβεια το ΡΙΚ θα έπρεπε να μην μετέχει καν στις μετρήσεις. Να ζητήσει το ίδιο να εξαιρεθεί. Για τον ίδιο λόγο που δεν μαθαίνουμε ποτέ εάν ο ΘΟΚ λ.χ. πουλά περισσότερα εισιτήρια από ένα ιδιωτικό θέατρο ή πόσοι βλέπουν, συγκριτικά, παραστάσεις του. Ή πόσοι φοιτούν στα κρατικά πανεπιστήμια και τα ιδιωτικά.

Χρειάζεται απλώς μια ριζική αναδιάρθρωση, με ένα εντελώς νέο σύστημα, ελεύθερο πια από τα βαρίδια για να κάνει μια νέα αρχή.

Γιατί; Διότι μια κοινωνία ειδικά στο χάλι της δικής μας χρειάζεται αυτήν την πληροφορία, αυτή τη γνώση και αυτά τα θέματα, νομίζω για ευνόητους λόγους.

Εκτός κι αν θέλουμε να αποκοπούμε κι άλλο και να συνεχίσει ο κατήφορος της τηλεόρασης –ειδικά αυτής– ως το μέσο που παρακολουθούν πια οι πλέον αδαείς, για το θέσω κομψά, οι οποίοι γίνονται χειρότεροι μέρα με τη μέρα. Όπως και πολλοί άλλοι.

Το ΡΙΚ είναι λέει φερέφωνο. Και θα γίνει περισσότερο τώρα, επειδή έχασε ένα σχετικά μικρό κομμάτι των εσόδων του από τη διαφήμιση. Όχι. Το ΡΙΚ γίνεται συχνά φερέφωνο αλλά η αποκοπή της διαφήμισης δεν έχει να κάνει με τη βελτίωσή του, ούτε το αντίθετο.

Θα μπορούσα να το συζητήσω εάν άκουγα μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για το πώς, μετά από αυτό, θα ακολουθήσει μια συνολική αλλαγή η οποία θα το κάνει ανεξάρτητο κ.λπ. Δεν την έχω ακούσει.

Και το μόνο που βλέπω να γίνεται, είναι αυτός ο απίστευτος κανιβαλισμός και η απαξίωση με τους διάφορους να έχουν βρει το επόμενο θέμα για να βγάλουν το άχτι τους. Αυτό κατάφερε η απαγόρευση της διαφήμισης μέχρι στιγμής. Μόνο.

Θέλω, λοιπόν, ένα νέο ΡΙΚ το οποίο να αξίζει αυτά που μας στοιχίζει, να μοιράζει δίκαια τη δουλειά στους υπαλλήλους του, να μην είναι γαντζωμένο στα νύχια των καπετανάτων των εργατοπατέρων που το έχουν ρημάξει ούτε και των συμβουλίων που δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερα, να είναι πιο σοβαρό και πιο αντικειμενικό. Αν και για το τελευταίο, ο αναμάρτητος πρώτος… Ξέρετε συνάδελφοι.

Αλλά το θέλω. Και όταν τα πλήθη τρώνε αμάσητη τη σαβούρα πολλές φορές από αλλού, διότι είναι τρελή η σαβούρα που τα ταΐζουν και τη γουστάρουν, το πρόβλημα δεν είναι το ΡΙΚ –αν και έχει κι αυτό τα αμέτρητά του στο χάλι που το έφεραν και τη σαβούρα του πρέπει να κοπεί– ούτε το ότι δεν είναι καλή ή πασέ η ιδέα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.

Το πρόβλημα είναι το πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο. Γενικώς.

Ας κοιτάξουμε λοιπόν προς τη διόρθωση, όχι την ολοκληρωτική ισοπέδωση.

Διότι κάτι μου λέει, πως προς τα εκεί είναι που πάμε τελικά.

Και κόψτε κάτι από τη λύσσα. Κουράστηκα. Ή αντιδράστε πρώτα και για κάτι που δεν είναι τόσο εύκολο. Διότι λεφτά εκτός από τους παπάδες, παίρνουν και οι ομάδες σας, και τα κόμματά σας, και ένα σωρό άλλοι.

Αλλά για αυτά δεν σας άκουσα να φωνάξετε ποτέ.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

O Λιλλήκας, ο χωρισμός και όσα πρέπει να μάθει ο τόπος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 18:05 (τελευταία ενημέρωση 18:05)

ΑΠΟΨΗ

Οι «εσωτερικοί εχθροί» μας...Του Γιώργου Κουμουλλή

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΟΥΛΛΗΣ, 16:47 (τελευταία ενημέρωση 16:47)

ΑΠΟΨΗ

Γιατρέ, τι είναι η ψυχή;...Του Γιώργου Τζίβα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΒΑΣ, 14:53 (τελευταία ενημέρωση 14:53)

Επιστροφή
στην αρχή