Αβέρωφ Νεοφύτου και Άνδρος Κυπριανού

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Ως Έλληνας της Κύπρου που έχω ζωντανή τη μνήμη τού προδοτικού πραξικοπήματος και της βίαιης τουρκικής εισβολής που έχει προκαλέσει

* Του Σωτήρη Κάττου

Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Αναφέρομαι στην προοπτική της ιστορικής παρουσίας της ελληνικής κοινότητας αλλά και στη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως συνάρτηση της ικανοποίησης και εξυπηρέτησης της προσωπικής και κομματικής σκοπιμότητας. Η στήλη τοποθετείται θετικά κατ’ αρχάς στην απόφαση της Βουλής της 7/4/2017. Ό,τι έχει διαδραματισθεί στη Βουλή το τελευταίο χρονικό διάστημα ανέδειξε την κομματική σκοπιμότητα ως το καθοριστικό κριτήριο της πολιτικής συμπεριφοράς των κομμάτων, με την εξαίρεση της υπεύθυνης πολιτικής στάσης του ΑΚΕΛ, αν και θεωρώ αχρείαστη την ιστορική αναμόχλευση των Οκτωβριανών που διευκόλυνε την παρείσφρηση της πρότασης του ΕΛΑΜ για το Ενωτικό Δημοψήφισμα το 1950.Ελέγχεται επίσης για πολιτική επιπολαιότητα ο κ. Νεοφύτου με τη στάση της αποχής στην πρώτη ψηφοφορία, ο οποίος, αντιλαμβανόμενος την αρνητική συνέπεια της στάσης του, είχε το πολιτικό θάρρος να αναδιπλωθεί, χωρίς να παραγνωρίζει κανείς την πολιτική αποσταθεροποίηση που προέκυψε από την πρώτη του στάση. Σε κάθε περίπτωση η πολιτική διαμάχη δεν εδράζεται κατ’ ουσίαν στο δήθεν πολιτικό πατρονάρισμα της τουρκικής πλευράς και στην καθυπόταξη της ελληνικής κοινότητας και της Κυπριακής Δημοκρατίας στις απαιτήσεις των Τούρκων.

Ως Έλληνας της Κύπρου που έχω ζωντανή τη μνήμη τού προδοτικού πραξικοπήματος και της βίαιης τουρκικής εισβολής που έχει προκαλέσει, δεν ανέχομαι τον κάθε πολιτικό νεανία και νεαρή να μου πωλούν πατριωτισμό. Έχουν ζήσει τους σκληρούς βομβαρδισμούς της ΕΛΔΥΚ, και όχι μόνο, και το σπάσιμο του φράγματος του ήχου των τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών, τη βίαιη μετακίνηση 170.000 συμπατριωτών μας; Σίγουρα όχι! Καλά κάνουν τουλάχιστον να μην οχλαγωγούν γιατί δεν γνωρίζουν και δεν τα έχουν ζήσει όπως εμείς.Τις «πολιτικές τους κλανιές» να τις απολαμβάνουν μόνοι τους. Δυστυχώς όμως η πολιτική δυσοσμία διαχέεται ανεξέλεγκτα καθότι, όπως επανηλειμμένα η στήλη, αλλά και σε άλλα επιστημονικά φόρα έχει αναφερθεί, από το 1963 η ιστορική εμπειρία και το ιδεολογικό αφήγημα έχουν οδηγήσει την αφομοίωση στο συλλογικό υποσυνείδητο ενός δεύτερου μικρότερου ιδιότυπου ελληνικού κράτους, του οποίου οι λειτουργικές συνέπειες αγκυλώνουν και περιορίζουν την ειρήνευση στο νησί. Επί υπουργίας Ανδρέα Δημητρίου στο Παιδείας (2008-2011) έγιναν προσπάθειες να ελεγχθούν οι εθνικιστικές ακρότητες και ο θρησκευτικός φανατισμός, αναδείχθηκε η αναγκαιότητα της διακοινοτικής συμφιλίωσης και της αποδοχής του διεθνοτικού χαρακτήρα, και αρνήθηκε το αρχιεπισκοπικό χειροφίλημα. Το αποτέλεσμα; Νέοι πολιτικοί της πρώτης γραμμής του ΑΚΕΛ πρωτοστάτησαν για το φάγωμά του για λόγους κομματικής λογιστικής, συνεπικουρούμενοι άτυπα από την τότε συναγερμική ηγεσία, μη εξαιρουμένου και του σημερινού προέδρου του ΔΗΣΥ, που ούτε λίγο ούτε πολύ τον κατέκριναν ότι οδηγούσε την ε/κ κοινότητα στον αφελληνισμό της. Τώρα, όχι μόνο τα βρίσκουνε μπροστά τους, αλλά η ιστορική συγκυρία είναι και πολυπλοκότερη και δυσκολότερη. Είχα πάντοτε την άποψη ότι επιβάλλεται η πολιτική σύγκρουση στον δημόσιο και πολιτικό διάλογο χωρίς προσχήματα και απολογητικές αβρότητες. Επιβάλλεται η συστηματικοποίηση του αφηγήματος της συνισταμένης των πολιτικών διανυσμάτων και το τι εκπροσωπεί και εκφράζει τον καθένα. Για παράδειγμα, πόσοι από την ελληνοκυπριακή μάζα έχουν βιωματικές παραστάσεις της διχοτόμησης; Τα παράκτια μήπως που η εισβολή για τους διαμένοντες σ’ αυτά ήλθε σαν «θείο δώρο»; Όπου η λεηλασία των τ/κ  περιουσιών, που η στήλη είχε αναδείξει πριν από πολλά χρόνια, αίφνης μπαίνει στη δημόσια συζήτηση και αίφνης εξαφανίζεται.

Για τα παράκτια νότια εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960 και εντεύθεν παρουσιάζει μια θετική και συνεχή βελτίωση της υπεραξίας τους ελέω της de facto απώλειας του βορείου τμήματος του νησιού. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο σημειώνεται ως θετική εξέλιξη η πολιτική συμπεριφορά των ηγετών του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ. Προφανώς ο πρόεδρος του Συναγερμού οφείλει να αποπέμψει, τόσο τον κ. Α. Κυπριανού αλλά και την νεαρά θυγατέρα του αμετανόητου εγκληματία της Ιστορίας και πραξικοπηματία Σύρου. Δυστυχώς η στενή κομματική σκοπιμότητα έχει σοβαρές επιπτώσεις για το μέλλον του νησιού.Το ζητούμενο είναι η δημιουργία της δυνατότητας να ολοκληρωθεί η διαδικασία των διακοινοτοικών συνομιλιών είτε ως τελική συμφωνία υποκείμενη στην αίρεση της λαϊκής βούλησης είτε ως επίσημη κατάρρευση των συνομιλιών, για να καταγραφεί χωρίς καμία αμφιβολία αντικειμενικά η πολιτική ισορροπία και τα γεωστρατηγικά της χαρακτηριστικά ως προς την προοπτική της ειρήνευσης στο νησί. Ipso – facto καθίσταται αδήριτη ανάγκη στην παρούσα πολιτική συγκυρία η πολιτική συνεργασία μεταξύ ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Βασική προϋπόθεση για μια τέτοια προοπτική, θέματα που δημιουργούν έντονη πολιτική αντιπαράθεση θα πρέπει για την ώρα να τεθούν στο περιθώριο. Τέτοια είναι οι εμμονικές κυβερνητικές ιδεοληψίες για τις ιδιωτικοποιήσεις, για τις οποίες η συζήτηση σε κάθε περίπτωση μπορεί να περιμένει, πόσω μάλλον έχοντας την εμπειρία με το μπάχαλο στο λιμάνι της Λεμεσού απο τη μια και μια ενδεχόμενη δύσκολη λύση στο Κυπριακό. Αν είναι δυνατόν, στρατηγικού χαρακτήρα οργανισμοί όπως η ΑΤΗΚ και η ΑΗΚ, να μην ανήκουν αποκλειστικά στο κράτος σε μια τέτοια περίπτωση! Ο κ. Νεοφύτου θα πρέπει να αποφασίσει ποια είναι η πολιτική του προτεραιότητα. Δεν μπορεί να τετραγωνίζει τον κύκλο.

Ενόψει των πιο πάνω σημειώνω τις σχετικά ήπιες τουρκικές ανακοινώσεις, οι οποίες κατά τη γνώμη μου επιβάλλεται να αξιολογηθούν με πολιτικό ρασιοναλισμό και νηφαλιότητα. Οι αφελείς φωνασκίες και οχλήσεις επιτείνουν την γεωστρατηγική ανασφάλεια για όλους στην ΚΔ, συντηρώντας όμως την άνιση κατανομή του κοινωνικοοικονομικού κόστους στα καθημερινά μας βιώματα, ιδιαίτερα για τους πληγέντες, τους εκτοπισμένους, και τα φτωχοποιημένα στρώματα.

*PhD Πολιτική Κοινωνιολογία

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κυπριακό: Είτε λύση, είτε κρίση

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Δεν γκρεμίζουμε τα τείχη, ανοίγουμε πόρτες

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Μέσα μας η ”μουχτάραινα”...Της Μαρίνας Κουμάστα

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 14.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή