Αβέρωφ: Η επανένωση της Κύπρου, η πιο ριζοσπαστική μεταρρύθμιση

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Μία συνέντευξη εφ' όλης της ύλης του προέδρου του ΔΗΣΥ - Τι λέει για την προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά και για την Ελένη Θεοχάρους

Για τους περισσότερους το 2030 φαντάζει μακρινό. Όχι όμως για τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Το κυβερνών κόμμα βάζει από τώρα τους στόχους του αύριο, χωρίς -όπως διαβεβαιώνει- να παραγνωρίζει τα προβλήματα του σήμερα. Σε συνέντευξή του στον «Π» ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου στέλνει μήνυμα ότι η πιο μεγάλη, η πιο ριζοσπαστική μεταρρύθμιση που μπορεί να κάνει ο τόπος είναι η επανένωση της πατρίδας μας.

Παρουσιάσατε στο πρόσφατο παγκύπριο συνέδριο του ΔΗΣΥ το όραμά σας για την Κύπρο του 2030. Λύσαμε τα προβλήματα της σημερινής χρονικής συγκυρίας και πήγαμε στο 2030; Τα νοσοκομεία υπολειτουργούν, στα δημόσια σχολεία υπάρχουν προβλήματα, στον ιδιωτικό τομέα καταγράφονται ολοένα και περισσότερα εργατικά ατυχήματα, χιλιάδες εξακολουθούν να εξαρτώνται από το ΕΕΕ, δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ένα ζήτημα όπως αυτό της μη καταληφθείσας έδρας στη Βουλή, ενώ η κοινωνία παρακολουθεί αμήχανα συγκρούσεις μεταξύ θεσμών. Μήπως υπάρχουν ακόμη αρκετά να κάνουμε για το σήμερα, προτού βιαστούμε να γυρίσουμε σελίδα;

Αν δεν ξέρεις πού θες να πας, όπου και να σε βγάλει, καλά είναι. Για να επιτύχουμε την Κύπρο του αύριο, πρέπει όμως να θέσουμε στόχους σήμερα και να τους υλοποιήσουμε. Το 2030 δεν είναι τόσο μακρινό. Σκεφθείτε ότι τα παιδιά που θα πάνε τον ερχόμενο Σεπτέμβριο για πρώτη φορά στο δημοτικό σχολείο όταν θα αποφοιτήσουν από τη μέση εκπαίδευση θα βρισκόμαστε ήδη στο 2030.

Κανένας δεν είπε ότι αφήνουμε το σήμερα και πάμε στο 2030. Η πεμπτουσία είναι το τι κάνεις σήμερα ώστε να έχεις τα επίπεδα που θες για το 2030. Συνεπώς, βλέποντας τις αδυναμίες και τα κενά του σήμερα και ταυτόχρονα τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις, προχωράμε για να κτίσουμε την Κύπρο του αύριο.

Εξάλλου χωρίς στόχους και κατεύθυνση δεν μπορείς να διορθώσεις τίποτα. Για παράδειγμα, ποιος έθεσε ως ύψιστο στόχο το ΓεΣΥ, την αναδιάρθρωση της δημόσιας υπηρεσίας, της τοπικής αυτοδιοίκησης και την αναβάθμιση της ΕΦ; Δεν ήταν ο ΔΗΣΥ μαζί με τον μετέπειτα υποψήφιό μας Νίκο Αναστασιάδη πολύ πιο πριν από το 2008; Δεν ήταν αυτά που λέγαμε και θέσαμε ως στόχο για την πρώτη πενταετία του Προέδρου; Τα πετύχαμε; Δεν θα σας πω για την οικονομική κρίση που βρήκαμε και συνεπώς άλλαξαν οι προτεραιότητές μας, αλλά θα σας πω ότι κάποιες από τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις τις πετύχαμε, κάποιες όχι, αλλά όχι εξ υπαιτιότητας της κυβέρνησης ή του ΔΗΣΥ. Δεν θα παρελθοντολογήσω. Σας το λέω αυτό ως παράδειγμα, ώστε να αντιληφθούμε ότι όχι μόνο είναι ορθό, αλλά επιβάλλεται να κάνουμε πλάνα μακροπρόθεσμα. Οι πυλώνες πρέπει να τίθενται με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Αν δεν το πράξεις, θα κάνεις εμβαλωματικές ενέργειες και θα βρίσκεις πρόσκαιρες λύσεις στα προβλήματα.

Χωρίς να ασχολούμαστε με την καθημερινότητα;

Και βεβαίως ασχολούμαστε. Το «σήμερα» είναι στην καθημερινή μας ατζέντα. Τα προβλήματα δεν επιλύονται με επιπλέον δυο-τρεις δηλώσεις ή στα πάνελ των συζητήσεων. Τα προβλήματα λύνονται όταν τα αναγνωρίζεις και παίρνεις αποφάσεις. Και αυτή η κυβέρνηση παίρνει αποφάσεις. Και αν είναι κάτι που πιστώνεται σε αυτή την κυβέρνηση, είναι ακριβώς ότι τολμά να πάρει αποφάσεις. Σοβαρές και δύσκολες αποφάσεις, οι οποίες ωφελούν τον τόπο και διορθώνονται στρεβλώσεις. Αλλά ξέρετε γιατί έχουμε σήμερα προβλήματα; Διότι ακριβώς, ως πολιτικοί, ως κοινωνία και ως ΜΜΕ, μάθαμε να αναλωνόμαστε στο «χτες» αντί στο «αύριο».

 

Ποιο νόημα έχει η πρόταση που καταθέσατε για την Κύπρο και τον ΔΗΣΥ των επόμενων χρόνων; Τι θέλετε να αλλάξει ακριβώς και πού στοχεύετε ανοίγοντας μια τέτοια συζήτηση;

Ως παράταξη συνεχίζουμε την κληριδική σκέψη του πραγματισμού και του ρεαλισμού, που θέτει εθνικούς και όχι κομματικούς στόχους.

Θέσαμε, από την ημέρα ίδρυσής μας, και έναν κορυφαίο εθνικό στόχο, την ένταξη της Κύπρου στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Με πειθαρχία και προσήλωση τον πετύχαμε.

Τώρα θέτουμε έναν άλλο εθνικό στόχο. Την Κύπρο του 2030, ένα κράτος που θα προσφέρει ποιότητα ζωής σε όλους. Αυτός ο στόχος δεν είναι κομματικός. Δεν αφορά μόνο τον ΔΗΣΥ. Πρέπει να είναι εθνικός στόχος.

Η δημιουργία πλαισίου, το οποίο θα απελευθερώνει τους νέους μας ώστε να ξεδιπλώσουν τις ικανότητές τους, να αξιοποιήσουν τα χαρίσματα και τα ταλέντα τους, δεν αφορά μόνο τους Συναγερμικούς. Αφορά και τους ΑΚΕΛικούς και τους ΔΗΚΟϊκούς και τους νέους που έχουν γυρίσει την πλάτη στα κόμματα και την πολιτική.

 

Προτεραιότητά μας το επιχειρείν

Μεταξύ άλλων, είπατε ότι στόχος σας είναι «να μετεξελιχθεί η Κύπρος σε μια χώρα όπου το όνειρο των γονιών για τα παιδιά τους δεν θα εξαντλείται στην επαγγελματική αποκατάσταση στο Δημόσιο, αλλά η επιχειρηματικότητα θα είναι η πρώτη επιλογή και ο μέσος μισθός στον ιδιωτικό τομέα θα ξεπερνά αυτόν του Δημοσίου». Πώς ακριβώς θα το πετύχουμε αυτό; Θα κατέβουν οι μισθοί του Δημοσίου ή θα ανέβουν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα; Εδώ δεν καταφέραμε να ρυθμίσουμε πιο απλά ζητήματα, όπως το ζήτημα των πολλαπλών συντάξεων ή ακόμη και τη μεταρρύθμιση του Δημοσίου, αφού πάντα η σκέψη όλων είναι στις επόμενες εκλογές.

Προτεραιότητά μας είναι το επιχειρείν. Το κράτος πρέπει και οφείλει να προσφέρει το πλαίσιο στο οποίο ο κάθε νέος να μπορεί να δημιουργήσει και να ενταχθεί στα του επιχειρείν. Ένα κράτος που θα προσφέρει ποιότητα ζωής σε όλους φτιάχνεται με το να γινόμαστε καλύτεροι, προσθετικά στην κοινωνία. Ο μέσος μισθός του ιδιωτικού τομέα πρέπει να ξεπερνά τον μέσο μισθό του Δημοσίου, χωρίς τις όποιες μειώσεις στο μισθολόγιο της δημόσιας υπηρεσίας.

Η σκέψη όλων είναι στις επόμενες εκλογές; Όταν η παράταξη έθεσε ως στόχο για την Κύπρο την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάστηκαν σχεδόν 20 χρόνια να καταστούμε πλήρες μέλος. Αυτά τα 20 χρόνια δεν πάψαμε να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της καθημερινότητας, να κάνουμε εκλογές, αλλά για όλα όσα κάναμε είχαμε μια στρατηγική κατεύθυνση: την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ.

 

Πώς θα επιτευχθεί, όμως, αυτό με τον μέσο μισθό;

Μέσω της ενθάρρυνσης της επιχειρηματικότητας που φέρνει ανάπτυξη. Όσο εξελίσσεται η επιχειρηματικότητα, τόσο πιο ανταγωνιστική γίνεται η οικονομία και σε επίπεδο μισθών. Ο στόχος δεν είναι κάτι το άπιαστο. Αυτή τη στιγμή πολλά επαγγέλματα στον ιδιωτικό τομέα προσφέρουν θέσεις εργασίας με πολύ υψηλότερες απολαβές από αντίστοιχες θέσεις εργασίας στο Δημόσιο.

Συνεπώς, ως κράτος, ως πολιτεία, εμείς οφείλουμε αφενός να ενισχύσουμε την αναπτυξιακή πολιτική, θέτοντας ένα υγιές πλαίσιο, ένα εύφορο περιβάλλον για την επιχειρηματικότητα ώστε οι εταιρείες να είναι κερδοφόρες. Οι κερδοφόρες εταιρείες είναι που δημιουργούν νέες και καλύτερες θέσεις εργασίας, όχι οι ζημιογόνες εταιρείες.

 

Σε άρθρο σας στον Τύπο που δημοσιεύτηκε την περασμένη βδομάδα αναδείξατε επίσης ότι «ήρθε η ώρα να ρίξουμε επιτέλους τα τείχη του αναχρονισμού, της συντήρησης και αυτήν τη Λερναία Ύδρα, τη γραφειοκρατία». Με ποιους τρόπους πιστεύετε ότι μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτά τα φαινόμενα;

Βασικός οδηγός σε αυτή την προσπάθεια είναι η τεχνολογία. Αν γυρίσουμε το ρολόι πίσω μια 20ετία ή ακόμη και 10ετία, θα μας φαινόταν αδιανόητο για παράδειγμα να κάνουμε πληρωμές μέσω του κινητού μας τηλεφώνου. Ή να ανανεώνουμε τις άδειες κυκλοφορίας και να χρησιμοποιούμε τόσες άλλες υπηρεσίες μέσω μιας ηλεκτρονικής συσκευής, είτε αυτή ονομάζεται κινητό είτε tablet είτε ηλεκτρονικός υπολογιστής. Ίσως εσείς να μην θυμάστε, αλλά όλοι οι παλαιότεροι θυμούνται τις ουρές όταν ερχόταν ο καιρός για ανανέωση της άδειας κυκλοφορίας. Τώρα, ζούμε στην εποχή που το διαδίκτυο ορίζει σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητά μας. Όταν οκτώ στα δέκα νοικοκυριά κάνουν τακτική χρήση του, επιβάλλεται και η σχέση μας με το κράτος να μεταπηδήσει στην ηλεκτρονική εποχή. Έχουν γίνει σημαντικά βήματα. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε άλματα. Να μεταβούμε στην εποχή της ψηφιακής Κύπρου. Αντί ο πολίτης να περιμένει στις ουρές στα κυβερνητικά γραφεία, η πολιτεία να του προσφέρει 24ωρη ηλεκτρονική εξυπηρέτηση όπου κι αν βρίσκεται. Θα ήθελα το μεγαλύτερο και ταχύτερο Κέντρο Εξυπηρέτησης του Πολίτη -ενός πετυχημένου θεσμού που έριξε ένα κομμάτι από το τείχος του αναχρονισμού- να είναι στο διαδίκτυο, ανοικτό 24 ώρες το 24ωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, 365 μέρες τον χρόνο.

Η Κύπρος του αύριο είναι καινοτόμα και ψηφιακή. Αγκαλιάζει σύγχρονες τεχνολογίες ακόμα και στον δημόσιο τομέα. Προσφέροντας αμεσότητα, διαφάνεια, ασφάλεια και εμπιστοσύνη στις συναλλαγές. Οι συναλλαγές μεταξύ πολιτών και επιχειρήσεων με το κράτος και μεταξύ τους γίνονται ηλεκτρονικά με τη χρήση της ηλεκτρονικής ταυτότητας. Η Κύπρος μετασχηματίζεται σε ένα ποιοτικό και διαφανές κράτος που υπηρετεί πολίτες και επιχειρηματίες.

 

Μεταξύ άλλων σταθήκατε και στη συνεισφορά στο ΑΕΠ από την ανώτατη εκπαίδευση. Βλέπετε περαιτέρω προοπτικές;

Ξέρετε, η πετυχημένη Κύπρος είναι η κρυμμένη Κύπρος. Υπάρχουν τομείς και τομείς που μεγαλουργούν, αθόρυβα, μακριά από τον θόρυβο που δημιουργούν τα media και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις που κυριαρχούν στη δημόσια συζήτηση, αλλά όχι στην πραγματική κοινωνία, αυτήν που παράγει ιδέες και θέσεις εργασίας. Είναι πολλές οι επιχειρήσεις στην Κύπρο που διακρίνονται σε πανευρωπαϊκό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Είτε αυτές ασχολούνται με το εμπόριο είτε με την έρευνα είτε με την παραγωγή. Έκανα αρκετές επισκέψεις σε διάφορες τέτοιες εταιρείες και επιχειρήσεις. Σας διαβεβαιώνω ότι ο πλούτος σε τεχνογνωσία, μυαλά και εξειδίκευση που διαθέτουν είναι τεράστιος. Η Κύπρος του αύριο είναι η Κύπρος της καινοτομίας και της βιώσιμης ανάπτυξης, που ενθαρρύνει την κερδοφόρα οικονομική δραστηριότητα. Παράλληλα, θέλουμε χαμηλότερα φορολογικά βάρη. Με έξυπνη εποπτεία, αλλά και με ένα αποτελεσματικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας, κίνητρο πρωτίστως για την απασχόληση. Εμείς δεν οραματιζόμαστε ένα κράτος που θα δημιουργεί πολίτες επαίτες κρατικών επιδομάτων, αλλά ένα κράτος που παρέχει εφόδια στους πολίτες να έχουν αξιοπρεπές εισόδημα. Να επανέλθω στην εκπαίδευση όμως που με ρωτήσατε. Όντως είναι εκπληκτικό. Η ανώτατη παιδεία, δημόσια και ιδιωτική, είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες ανάπτυξης. Ήδη είναι σε μια από τις ατμομηχανές της οικονομίας με συνεισφορά 5% στο ΑΕΠ και με 21.000 ξένους φοιτητές. Γι' αυτό και εμείς λέμε ότι στόχος μας πρέπει να είναι η Κύπρος μέχρι το 2030 να μπορεί να καταστεί το ποιοτικό ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό κέντρο διπλασιάζοντας την προσφορά του τομέα στο ΑΕΠ και διπλασιάζοντας τους ξένους φοιτητές.

 

Η πιο μεγάλη μεταρρύθμιση

Και το Κυπριακό «πού» στέκει μέσα σε όλα αυτά;

Η πιο μεγάλη, η πιο ριζοσπαστική μεταρρύθμιση θα είναι η επανένωση της πατρίδας μας. Στις 4 Ιουλίου 2017, στο Κραν Μοντανά, ξεκαθάρισαν οι παράμετροι του πλαισίου Γκουτέρες. Φθάσαμε για πρώτη φορά στο ιστορικό σημείο η διεθνής κοινότητα να αναγνωρίσει την αναγκαιότητα η Κύπρος να καταστεί ένα κανονικό κράτος. Όπως επανειλημμένα δήλωσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, η δική μας πλευρά είναι πανέτοιμη για επανέναρξη του διαλόγου στη βάση αυτού του πλαισίου. Στόχος μας το συντομότερο δυνατό μια σωστή, λειτουργική και δίκαιη λύση του Κυπριακού. Που να διασφαλίζει το μέλλον του συνόλου του λαού μας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, χωρίς ξένους εγγυητές και κατοχικά στρατεύματα. Γιατί πραγματικός πατριωτισμός είναι να βρίσκεις λύσεις στα προβλήματα. Και όχι να προσπαθείς να βρίσκεις προβλήματα της πιθανής λύσης. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός παραμένει η παράταξη του πατριωτικού ρεαλισμού. Γιατί γνωρίζουμε πως κυνηγώντας το ευκταίο χειροτερεύουμε ακόμη και το εφικτό.

 

Θα συζητηθεί όριο θητειών στο συνέδριο

Το καταστατικό συνέδριο που αποφασίστηκε μετά από δική σας εισήγηση τι νόημα θα έχει; Ποιο είναι το ζητούμενο;

Θα ήταν οξύμωρο να καλώ τις άλλες πολιτικές δυνάμεις να θέσουμε ως εθνικό στόχο την Κύπρο του 2030 και την ίδια ώρα ως κόμμα να μην κάνουμε τα απαραίτητα βήματα ώστε να συμβαδίζουμε με αυτό που εξαγγέλλουμε για τον τόπο μας.

Στο ερώτημα λοιπόν τι κόμμα θέλουμε για να συμβάλει σε αυτή την πορεία, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Ένα σύγχρονο, ορθολογιστικό, με εξειδίκευση και εμπειρογνωμοσύνη κόμμα. Ένα κόμμα που αξιοποιεί ταλέντα από όλους τους χώρους. Εμπλουτίζει τη δομή του με τη δημιουργία εξειδικευμένου σώματος παραγωγής πολιτικής. Μια πολιτική δύναμη του ρεαλισμού, της σύνεσης και της συν-διαβούλευσης, ανοικτή σε συνεργασίες με όλους τους χώρους. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός, ως η κινητήριος δύναμη για την επίτευξη της Κύπρου του αύριο, μπαίνει και αυτός στην ψηφιακή εποχή.

Ο ψηφιακός μετασχηματισμός του κόμματος θα γίνεται σταδιακά πιο ορατός σε όλους τους τομείς. Στην επικοινωνία. Στην οργάνωση. Στη διαχείριση της καθημερινότητάς μας. Υιοθετήσαμε ήδη την τεχνολογία στις εκλογές πριν από έναν μήνα, με ένα πρωτοποριακό ηλεκτρονικό σύστημα, το οποίο ταπεινά λέω ότι είναι πολύ πιο μπροστά από αυτό που χρησιμοποιεί το κράτος σε πολιτειακές εκλογές.

Συνεπώς για όλα όσα προανέφερα θα πρέπει να γίνουν καταστατικές αλλαγές ώστε το κόμμα να είναι ψηφιακό, ευέλικτο, ευπροσάρμοστο και με εξειδίκευση και εμπειρογνωμοσύνη.

 

Θα δείτε και ζητήματα όπως η καθιέρωση του ορίου θητειών; Ήταν μια σκέψη που κάνατε στον ΔΗΣΥ, αλλά τελικά αναβάλατε το καταστατικό συνέδριο καθώς δεν θέλατε προφανώς να ανοίξετε εσωκομματικά μέτωπα πριν από τις προεδρικές εκλογές...

Ορθά λέτε ότι γίνονταν από παλαιότερα σκέψεις για καταστατικό συνέδριο. Αυτό δεν έγινε για δύο λόγους: Πρώτον, είχαμε εξελίξεις στο Κυπριακό. Θα ήταν παντελώς άκαιρο, την ώρα που είχαμε κρίσιμες διαπραγματεύσεις για τον τόπο μας, εμείς να τρέχαμε για καταστατικό συνέδριο. Δεύτερον, ναι, είχαμε επικεντρωθεί στον στόχο επανεκλογής του Νίκου Αναστασιάδη γιατί κρίναμε ότι ήταν εξόχως πιο σημαντικός για την Κύπρο από τις καταστατικές αλλαγές στο κόμμα εκείνη τη χρονική συγκυρία.

Και σημειώστε κάτι: Τα καταστατικά συνέδρια του ΔΗΣΥ δεν ήταν ποτέ σημεία εσωκομματικών μετώπων. Ήταν και είναι συνέδρια εκσυγχρονισμού. Κάποιες εισηγήσεις εγκρίνονται, κάποιες όχι, βάσει ψηφοφορίας.

 

Θα τολμήσετε τώρα να ανοίξετε κεφάλαιο ορίου θητειών; Σε άλλα κόμματα πάντως ισχύει όριο θητειών. Στον ΔΗΣΥ, που δεν ισχύει, δεν είδαμε ουσιαστική ανανέωση στην ηγετική πυραμίδα τουλάχιστον στο τελευταίο εκλογικό συνέδριο. Πώς θα κρατήσετε «ζεστά» τα πιο νεαρά κομματικά στελέχη αν δεν υπάρχει το κίνητρο της ανέλιξης;

Λάθος. Είμαστε περήφανοι που στα 20 αιρετά μέλη του Πολιτικού Γραφείου εξελέγησαν οκτώ νέα πρόσωπα, κάτω των 45 ετών, χωρίς τη χρήση της ρήτρας για ποσόστωση. Συνολικά είχαμε 16 υποψήφιους κάτω των 45 ετών. Το 50% πέτυχε εκλογή χωρίς τη χρήση ποσόστωσης, επαναλαμβάνω. Επιπλέον είχαμε 12 υποψήφιες, εκ των οποίων οι τέσσερις εξελέγησαν χωρίς ποσόστωση. Και έγινε η χρήση της καταστατικής πρόνοιας για μόνο μία υποψήφια, η οποία σε σταυρούς προτίμησης ήταν 20ή με πολύ μικρή διαφορά από τους πιο πάνω.

Υπήρξε και υπάρχει σημαντική ανανέωση. Και η ανανέωση δεν είναι προορισμός, είναι μια συνεχής διαδικασία.

 

Και το όριο θητειών;

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε γνωρίζετε ότι ο ΔΗΣΥ έχει καταστατική πρόνοια που προνοεί όριο θητειών; Υπάρχει όριο θητειών, μέχρι τρεις θητείες, για τα κομματικά αξιώματα.

Ως προς το όριο των θητειών σε πολιτειακά αξιώματα, υπάρχουν απόψεις υπέρ και κατά. Και οι δύο σχολές με πολύ ισχυρά και λογικά, μπορώ να πω, επιχειρήματα. Και θα συζητηθεί.

Επιπλέον ο διάλογος αυτός βρίσκεται σε εξέλιξη και σε επίπεδο Κοινοβουλίου.

 

Ο Νίκος Αναστασιάδης διανύει την τελευταία του θητεία. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου μιλά για την Κύπρο του 2030 και προαναγγέλλει ότι θα συνεχίσει να πολιτεύεται κτίζοντας συμμαχίες εντός και εκτός Βουλής. Μήπως κτίζετε προεδρικό προφίλ;

Το «προεδρικό προφίλ» δεν κατασκευάζεται. Κερδίζεται με έργα και πράξεις, όχι με μεγάλα λόγια.

 

Θα σας ενδιέφερε η προοπτική της προεδρίας της Δημοκρατίας;

Με ενδιαφέρει η Κύπρος του αύριο. Η επανενωμένη Κύπρος. Η Κύπρος που θα είναι πόλος έλξης για όλα τα λαμπρά μυαλά. Που θα είναι σημείο αναφοράς για τις επαγγελματικές ευκαιρίες που θα μπορεί να προσφέρει σε όλους τους νέους Κύπριους πολίτες. Είπαμε, ο ΔΗΣΥ δεν θέτει κομματικούς στόχους. Θέτει εθνικούς στόχους.

 

Αν ήθελα, δεν θα ήταν ευρωβουλευτής η Θεοχάρους

Είστε τόσο σκληρός όσο σας περιέγραψε η Ελένη Θεοχάρους, προ ημερών στη μακροσκελή επιστολή της, απέναντι σε όσους διαφωνείτε εσωκομματικά;

Αν ήμουν τόσο σκληρός, όπως λέει, και ήθελα δήθεν την πολιτική της εξόντωση, απλώς δεν θα ήταν σήμερα ευρωβουλευτής.

 

Τελικά, πού οδηγείται η συζήτηση με το θέμα της μη καταληφθείσας έδρας της Αλληλεγγύης;

Πρώτον. Υπήρξε μια πολιτική εξαπάτηση της λαϊκής ετυμηγορίας εκ μέρους της Αλληλεγγύης και της προέδρου της κ. Ελένης Θεοχάρους. Διότι ζήτησε την ψήφο των Λεμεσιανών για να τους εκπροσωπεί στο Κοινοβούλιο και αφού της έδωσαν την εντολή διά της ψήφου τους, η ίδια τους γύρισε την πλάτη και τους είπε λίγο πολύ «εμένα δεν με ενδιαφέρει τώρα η κυπριακή Βουλή, προτιμώ την Ευρωβουλή».

Δεύτερον. Θα αλλάξω το Σύνταγμα για να νομιμοποιήσω μια πράξη η οποία κατά τη γνώμη μας ως ΔΗΣΥ επρόκειτο για πράξη πολιτικής εξαπάτησης;

Τρίτον. Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Να απευθυνθούμε στον κυρίαρχο λαό να δώσει λύση. Γιατί αυτή η φοβία στο να δώσουμε την ευκαιρία στον λαό να αποφασίσει;

Τέταρτον. Καλέσαμε όλες τις πολιτικές δυνάμεις να ξεκαθαρίσουν τι θέλουν. Ποια αρχή επιτέλους θέλουν να τηρείται; Οι έδρες να ανήκουν στα κόμματα ή στα πρόσωπα; Αν αποφασιστεί αυτό, τότε όποια και να είναι η κατάληξη ως προς την αρχή, αυτομάτως θα εξευρεθεί και η λύση στο όλο ζήτημα. Αντ’ αυτού, ακούμε πολιτικές σοφιστείες ότι η έδρα της Λεμεσού ανήκει στην Αλληλεγγύη αλλά η έδρα του ΔΗΣΥ στην Ευρωβουλή ανήκει στην Ελένη Θεοχάρους.


Επιστροφή
στην αρχή