Ας δώσουμε μια ευκαιρία (της Duriye Gokcebag)

ΑΠΟΨΗ /ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ
Όταν δημοσιεύτηκε εδώ πρώτη φορά ένα άρθρο μου ήμουν ακόμη φοιτήτρια στην Αθήνα. Ήταν δυο μόλις χρόνια μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων

Όταν δημοσιεύτηκε εδώ πρώτη φορά ένα άρθρο μου ήμουν ακόμη φοιτήτρια στην Αθήνα. Ήταν δυο μόλις χρόνια μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και είχα τότε έντονη επιθυμία να γνωρίσω τους «άλλους» ανθρώπους μιας ίδιας με τη δικιά μου πατρίδας, να γνωρίσω το άλλο εκείνο «μισό» που δεν είχα μέχρι τότε την ευκαιρία να γνωρίσω. Είχα γράψει το άρθρο για να γίνω μια φωνή της τουρκοκυπριακής κοινότητας, καθώς έβλεπα συχνά μια άγνοια για την άλλη πλευρά στις διάφορες συζητήσεις που έκανα με Ελληνοκύπριους φίλους. Ούτε κι αυτοί είχαν άλλωστε την ευκαιρία να γνωρίσουν αρκετά εμάς τους Τουρκοκύπριους. Αυτό είχαμε τότε και οι δυο ανάγκη. Ήμασταν ακόμα σε φάση γνωριμίας…

Από τότε έχουν περάσει έντεκα χρόνια. Ακόμη δεν βρέθηκε λύση. Πολλοί απογοητεύτηκαν, πολλοί κουράστηκαν κι έπαψαν ίσως να πιστεύουν ότι κάποια μέρα θα βρεθεί μια λύση… κατά καιρούς ήμουν και εγώ ανάμεσα σε αυτούς που είχαν χάσει κάθε ελπίδα. Τις περισσότερες όμως φορές, κοιτάζοντας από διαφορετική οπτική γωνιά, αξιολογώ τα χρόνια αυτά ως μια περίοδο μεταβατική, μια περίοδο που έφερε τους ανθρώπους και των δυο πλευρών πιο κοντά, ακόμα και ως μια περίοδο ωρίμανσης. Αυτό ακριβώς είχαν ανάγκη μετά από τριάντα χρόνια απομάκρυνσης, λίγο χρόνο για να ξανασμίξουν, να ξαναχτίσουν μεταξύ τους γέφυρες επικοινωνίας.

Έγινε το Σάββατο μια δικοινοτική εκδήλωση. Παρουσιάσαμε το βιβλίο της Αγγελικής Σμυρλή «Διάψευση», τη μετάφραση του οποίου στα τουρκικά είχα αναλάβει να κάνω εγώ. Είχε αρκετούς Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους στην αίθουσα. Το βιβλίο αφορά τις δικοινοτικές σχέσεις και τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν τα τελευταία πενήντα χρόνια. Στο βιβλίο αυτό η συγγραφέας, περιγράφοντας με αντικειμενικότητα τα ιστορικά γεγονότα, καλεί τόσο τους Ελληνοκύπριους όσο και τους Τουρκοκύπριους να αντιμετωπίσουν την αλήθεια. Στη συζήτηση που είχαμε μετά την παρουσίαση, μια κυρία ρώτησε την κυρία Σμυρλή γιατί δεν έγραψε αυτό το βιβλίο νωρίτερα. Η απάντησή της ήταν σαφής: «Έπρεπε να ωριμάσω για να μπορέσω να γράψω ένα τέτοιο βιβλίο». Και ο κόσμος έπρεπε να ωριμάσει για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα γεγονότα του παρελθόντος. Τώρα όμως νιώθω ότι ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσει ο κόσμος και από τις δυο πλευρές το παρελθόν, να συγχωρήσει και να πάει μπροστά.

Την επομένη της παρουσίασης διάβασα μόλις ξύπνησα ένα ευχάριστο νέο. Ότι έγιναν δεκτές οι εισηγήσεις της Τεχνικής Επιτροπής για την Παιδεία, οι οποίες θα προωθήσουν τις επαφές μαθητών και εκπαιδευτικών των δυο κοινοτήτων. Τέτοιου είδους βήματα θα μας πάνε μπροστά. Αυτά χρειαζόμαστε για να καλλιεργήσουμε μια κουλτούρα κοινής συμβίωσης. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται με εντατικούς ρυθμούς και τα πράγματα δείχνουν ότι είμαστε πολύ κοντά σε λύση. Για να είναι όμως η λύση αυτή βιώσιμη, πρέπει να έχει υπάρξει πρώτα μεταξύ μας συμφιλίωση. Ποτέ δεν πίστεψα πως η λύση στην οποία θα καταλήξουν οι ηγέτες θα είναι βιώσιμη αν ο κόσμος δεν είναι έτοιμος να την αποδεχτεί. Αρκετά ωριμάσαμε πλέον. Καιρός να δώσουμε μια ευκαιρία στη συμφιλίωση!

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16:23 (τελευταία ενημέρωση 16:23)

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 13:55 (τελευταία ενημέρωση 13:55)

ΑΠΟΨΗ

Για να φτιάχνει φραπέ χρειάζεται, για Πρόεδρος όχι;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

Επιστροφή
στην αρχή