Από τα βουνά της Κυπερούντας στην Παταγονία (pics & vid)

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ

Ο οδηγός βουνού Κυριάκος Ρωσσίδης μιλά στον Π για την αποστολή στις Άνδεις και τον Αλπινισμό όπου όλη σου η συγκέντρωση είναι στο πιολέ και τα κραμπόν

Με όλη του τη συγκέντρωση στο πιολέ[1] και στα κραμπόν[2], δηλαδή στα χέρια του και τα πόδια του, με συνεχή έγνοια για τις καιρικές συνθήκες και τον γρήγορο χρόνο στις κινήσεις του, ο 26χρονος αλπινιστής Κυριάκος Ρωσσίδης, σκαρφάλωνε τον περασμένο χειμώνα σε κάθετους, φυσικούς πύργους γρανίτη, που ορθώνονταν στρωμένοι από πάγο και χιόνι, εκεί στα βουνά της Παταγονίας. Διηγούμενος μας αναφέρει ότι σε αντίθεση με τον σχοινοσύντροφό του, ο ίδιος δεν είχε καταφέρει να βρει χορηγό για αυτή την πολυέξοδη αποστολή στις μακρινές Άνδεις. Ωστόσο με δικά του έξοδα, πουλώντας μάλιστα προσωπικό εξοπλισμό -ακόμα και το ποδήλατό του- κατόρθωσε τότε για 38 μέρες να ξεδιψάσει το πάθος του για αναρρίχηση, το οποίο, όπως λέει, του γεννήθηκε από παιδί στο βουνό της Μαδαρής, στην Κυπερούντα.

Οι εμπειρίες από τη συγκεκριμένη αποστολή έγιναν ταινία η οποία θα προβληθεί το φθινόπωρο στη Λευκωσία, στο πρώτο «Adventure Film Festival» της Κύπρου. Επίσης τις μοιράστηκε με το κοινό και σε εκδήλωση, που οργάνωσε πριν από δύο εβδομάδες στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ο Κυριάκος Ρωσσίδης είναι ο πρώτος και μοναδικός Κύπριος επαγγελματίας «οδηγός βουνού», σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα: διδάσκει αναρρίχηση, ορειβασία και ορειβατικό σκι στο Chamonix των Άλπεων, ενώ κάθε άνοιξη και φθινόπωρο «οδηγεί» συμπατριώτες του στα κυπριακά βουνά και οργανώνει ταξίδια αναρρίχησης στο εξωτερικό. Περνά περίπου 200 μέρες το χρόνο στο βουνό. Τον προλάβαμε αυτή την περίοδο στην Κυπερούντα, στην οικογενειακή του επιχείρηση δραστηριοτήτων βουνού, προτού επιστρέψει στις Άλπεις.

 

Καταρρίχηση (rappel) του Κυριάκου, μετά από το σκαρφάλωμα της διαδρομής Whillans στην κορυφή Ag. Poincenot.

 

 

 

- Μίλα μας για την πρόσφατη αποστολή στην Παταγονία. Αντιμετωπίσατε προβλήματα ή κύλησαν όλα ομαλά;

Η αποστολή έγινε τον περασμένο Δεκέμβρη και Γενάρη του 2017-2018. Με τον Ρουμάνο σχοινοσύντροφό μου, τον Mihnea Prundeanu, ήμασταν 38 μέρες στο τμήμα της Παταγονίας που ανήκει στην Αργεντινή, συγκεκριμένα στα βουνά του El Chalten, που είναι διάσημα για τις συνεχώς δυσμενείς καιρικές συνθήκες και τα ισχυρά ρεύματα που τα διασχίζουν. Σκαρφαλώσαμε πέντε διαδρομές σε πέντε διαφορετικές κορυφές.

Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν κύλησαν όλα ομαλά. Είχαμε δύο περιστατικά: τη μια φορά λόγω του δυνατού αέρα σκίστηκε το αντίσκηνό μας και έπρεπε με κάποιον τρόπο να το μπαλώσουμε όσο γινόταν, την άλλη φορά έτυχε και χάσαμε το γκαζάκι για το φαγητό, έτσι αναγκαστικά μείναμε νηστικοί για δύο συνεχόμενες μέρες.

 

Το trailer της ταινίας με την αποστολή του Κυριάκου Ρωσσιδη και του Mihnea Prundeanu στην Παταγονία (η επεξεργασία έγινε από Black Wolf | Gabi Rosca):

- Θα μπορούσες να μας περιγράψεις μια κλασική μέρα σκαρφαλώματος αλπικής αναρρίχησης;

Δεν είναι τόσο εύκολο, επειδή υπάρχουν πολλοί παράγοντες που δεν μπορείς να τους εξηγήσεις με λόγια, κυρίως τις καιρικές συνθήκες, που αν δεν τις ζήσεις δεν μπορείς να τις κατανοήσεις. Σίγουρα μια κλασική μέρα σκαρφαλώματος περιλαμβάνει την πρόσβαση που γίνεται ως συνήθως την προηγούμενη μέρα, με μια διανυκτέρευση που γίνεται σε μια κατασκήνωση βουνού. Μερικές φορές μπορεί να διανυκτερεύσεις χωρίς να έχεις αντίσκηνο και υπνόσακο, απλά για να έχεις όσο πιο λίγο εξοπλισμό γίνεται. Την επόμενη μέρα ξεκινάς περίπου μεσάνυχτα, μόλις ξημερώσει είσαι ήδη στην αρχή της διαδρομής, σκαρφαλώνεις μέχρι την κορυφή και μετά επιστρέφεις πίσω, εκεί που ξεκίνησες τη διαδρομή. Ειδικά στην Παταγονία, υπήρξαν μέρες που είχαμε 15-23 ώρες συνεχόμενη κίνηση.

Για ορειβατικό σκι στη Ρουμανία (2ος στη φωτογραφία).

 

 

Λόγω καταγωγής 

- Πώς ξεκίνησε αυτό το πάθος; Λόγω της καταγωγής σου από την Κυπερούντα;

Ναι κυρίως λόγω της καταγωγής μου. Μεγάλωσα πάνω στα βουνά. Με τους φίλους μου από αρκετά μικρή ηλικία ψάχναμε συνέχεια ευκαιρία να πάμε πάνω στα βουνά, για να παίξουμε, να τρέξουμε, να προπονηθούμε, αλλά και για να εξερευνήσουμε. Σιγά-σιγά οι δραστηριότητες που έκανα στα βουνά άλλαζαν μορφή, αλλά ακόμα το βουνό εξακολουθεί να μου δίνει το ίδιο αίσθημα ελευθερίας και περιπέτειας. Ακόμα συνεχίζω να πηγαίνω στο βουνό επειδή νιώθω το ίδιο, σαν να ζω την εποχή που ήμουν παιδί. Ακόμα έχει να μου δείξει πολλά πράγματα και πιστεύω ότι κάθε φορά που πάει κάποιος στο βουνό, είτε σκαρφαλώνει 15 χρόνια είτε 30, πάντα έχει κάτι να μάθει από αυτό.

 

Συγκεντρωμένο μυαλό

- Όλες αυτές τις ώρες σιωπής, καθώς σκαρφαλώνει, τι μπορεί να απασχολεί το μυαλό ενός αλπινιστή;

Κυρίως άμα σκαρφαλώνεις και είσαι σε δύσκολα περάσματα, το μόνο που σκέφτεσαι είναι η διαδρομή που κάνεις. Δηλαδή όλη σου η συγκέντρωση είναι πάνω στο πιολέ σου και πάνω στα κραμπόν σου, πάνω στα χέρια σου και τα πόδια σου. Πρέπει να έχεις απόλυτο έλεγχο και επίγνωση του περιβάλλοντός σου. Πρέπει συγχρόνως να σκέφτεσαι τις ώρες ώστε να μην ξεπεράσεις κάποια όρια και μετά να μείνεις εγκλωβισμένος πάνω στο βουνό. Πρέπει πάντα να έχεις κάποιο σχέδιο διαφυγής, αν και μερικές φορές δεν υπάρχει αυτό. Πρέπει να βλέπεις τις καιρικές συνθήκες, δηλαδή αν προσέξεις ότι αλλάζουν, πρέπει να είσαι έτοιμος να το διαχειριστείς.

 

- Και τις ώρες της ανάπαυλας στη σκηνή;

Ως συνήθως κάθεσαι και λες ανέκδοτα με τον σχοινοσύντροφό σου. Προσπαθείς με όποιον τρόπο γίνεται να περάσεις την ώρα. Στην Παταγονία ακούγαμε αποσπάσματα συνεντεύξεων που είχαμε αποθηκευμένα σε συσκευή.

 

Ο Κυριάκος Ρωσσίδης (δεξιά) στην κορυφή Aguja Guillaumet στην Παταγονία. Μαζί του ο Ρουμάνος σχοινοσύντροφος, φίλος και συνάδερφος στις Άλπεις Mihnea Prundeanu. Τον περασμένο Δεκέμβριο-Ιανουάριο σκαρφάλωναν για 38 μέρες σε πέντε διαδρομές, σε πέντε διαφορετικές κορυφές.

 

 

Τεχνικά βουνά

 - Έχει κατηγορίες βουνών που σε έλκουν περισσότερο;

Κυρίως τα τεχνικά βουνά, χωρίς να παίζει ρόλο το υψόμετρο. Δηλαδή προτιμώ να σκαρφαλώσω μια τεχνική  διαδρομή, που να είναι αρκετά μεγάλη για να έχει ενδιαφέρον. Στην αλπική αναρρίχηση παίζει πολλή σημασία το στυλ με το οποίο σκαρφαλώνεις τη διαδρομή και όχι το υψόμετρο της κορυφής που θα φτάσεις.

 

- Όταν λέμε τεχνική διαδρομή τι εννοούμε;

Εννοούμε ότι υπάρχουν περάσματα που είναι κάθετα, που είναι δύσκολα για να σκαρφαλώσεις, χρειάζεται να έχεις τεχνική πείρα σκαρφαλώματος, δηλαδή να μπορείς να σκαρφαλώσεις και βράχο και πάγο, επίσης να μπορείς να τα κάνεις όλα σε καλό χρόνο, γρήγορα δηλαδή, για να μπορέσεις να ολοκληρώσεις τη διαδρομή έγκαιρα.

 

 

Για την κορυφή του Aguja Guillaument, στη διαδρομή Richard Simmons.

 

«Οδηγός βουνού»

- Το επάγγελμα που ασκείς στις Άλπεις, αυτό του «οδηγού βουνού», προσφέρεται κυρίως εκτός Κύπρου;

Όχι απαραίτητα, έχουμε πολλές επιλογές και στην Κύπρο. Φυσικά για να το καλύψεις σε όλο το εύρος του πρέπει να συνδυάσεις και την Κύπρο και το εξωτερικό, γιατί απλά δεν έχουμε το αλπικό κομμάτι. Τα υπόλοιπα μπορείς πολύ καλά να τα κάνεις και στην Κύπρο, δηλαδή το σκαρφάλωμα βράχου, την ορειβασία, κάποια περπατήματα κ.ο.κ.

Συνήθως την άνοιξη και το φθινόπωρο παραδίδω κάποια μαθήματα αναρρίχησης στην Κύπρο, όπου κάποιος αρχάριος μπορεί να έρθει και να μάθει όλα τα βασικά ώστε να αρχίσει να σκαρφαλώνει αυτόνομα. Επίσης κάνω κάποια μαθήματα βελτίωσης για κάποιους που ήδη σκαρφαλώνουν. Ακόμη οδηγώ κόσμο σε διαδρομές εύκολης αναρρίχησης με περπάτημα, κυρίως στη Μαδαρή και ευρύτερα στο Τρόοδος.

Στις Άλπεις είμαι κυρίως από τον Ιούνη μέχρι τέλος Σεπτέμβρη, την καλοκαιρινή περίοδο, είμαι στο Chamonix και δουλεύω κυρίως γύρω από την περιοχή του Mont Blanc και μερικές φορές στο Zermatt.

 

-Ο «οδηγός βουνού» εδώ στην Κύπρο βρίσκεται σε καθεστώς ασάφειας. Η Κυπριακή Ομοσπονδία Ορειβασίας θέλει να εξασφαλίσει μέσω νομοθεσίας ότι θα υπάρχουν οι κατάλληλα εκπαιδευμένοι επαγγελματίες στον χώρο των δραστηριοτήτων που εκπροσωπεί και κυρίως στην αναρρίχηση. Ποια η τοποθέτησή σου;

Στην Κύπρο ο περισσότερος κόσμος δεν ξέρει τι είναι ο «οδηγός βουνού», ενώ μερικές φορές έχει άτομα που στην ουσία δεν είναι «οδηγοί βουνού», αλλά παρουσιάζονται ως τέτοιοι. «Οδηγός βουνού», σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, είναι το άτομο που έχει τύχει ειδικής εκπαίδευσης και έχει τα υψηλότερα προσόντα σε ό,τι έχει να κάνει σε θέματα αναρρίχησης, ορειβασίας, ορειβατικού σκι και γενικά όσα έχουν σχέση με το βουνό. Η διαφορά που έχει ένας «οδηγός βουνού» με έναν «συνοδό βουνού» ή έναν τουριστικό ξεναγό, είναι ότι μπορεί να συνοδεύσει άτομα σε πιο τεχνικά κομμάτια. Είσαι πάντα ασφαλισμένος όταν είσαι με κάποιον «οδηγό βουνού», κύριο μέλημά του είναι να πάρει τους πελάτες του κάπου ασφαλισμένα και να το απολαύσουν όσο πιο πολύ γίνεται.

 

Εργαζόμενος στο Chamonix ως οδηγός βουνού.

 

 

Ορειβατικό σκι στην Κύπρο

- Μίλησες για ορειβατικό σκι. Πώς βλέπεις αυτό το άθλημα στην Κύπρο;

Η πρώτη δραστηριότητα που ξεκίνησα ήταν το αλπικό σκι. Ήμουν αθλητής και έτσι έτυχε να πάω στο εξωτερικό για πολλές προπονήσεις και αγώνες. Σιγά-σιγά όμως, όταν ανακάλυψα την αναρρίχηση και το βουνό, κινήθηκα πιο πολύ προς το ορειβατικό σκι.

Δυστυχώς στην Κύπρο αυτό το είδος σκι είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστο. Πέρσι, λόγω των καιρικών συνθηκών που είχαμε στην Κύπρο, κατάφερα να κάνω κάποιες καταβάσεις που τις φανταζόμουν από τον καιρό που ήμουν μικρός, απλά δεν έτυχε ποτέ να έχω τις κατάλληλες γνώσεις και τις συνθήκες για να μπορέσω να τις πραγματοποιήσω. Γενικά πιστεύω ότι το ορειβατικό σκι στην Κύπρο έχει μέλλον. Μπορεί να μην είναι κάτι που έχει τόσο πολλή διάρκεια, όπως στο εξωτερικό, όπου πάει 5-6 μήνες, αλλά έστω, αν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες, μπορείς να δοκιμάσεις ορειβατικό σκι και εδώ, να φύγεις λίγο από το περιβάλλον του χιονοδρομικού κέντρου Τροόδους και του κόσμου που ασχολείται με το αλπικό σκι, ώστε να είσαι πιο μόνος στη φύση.

 

 

Για ορειβατικό σκι στη Ρουμανία, ο 1ος στη σειρά.

 

Για άλλα βουνά

- Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σου;

Ο επόμενος κύριος στόχος είναι τώρα να πάω να περάσω τη χειμερινή σεζόν για σκι στις Άλπεις και μετά στη Γεωργία για ορειβατικό σκι. Μετά βλέπω το καλοκαίρι να τη βγάζω πάλι στις Άλπεις, για δουλειά και ελπίζω να καταφέρω και σκαρφάλωμα: στην περιοχή έχει αρκετές διαδρομές που τις περιμένω για χρόνια να έρθουν οι  συνθήκες, ελπίζω φέτος να καταφέρω να σκαρφαλώσω τουλάχιστον σε μια από αυτές.

Στη συνέχεια υπάρχουν πολλά ενδεχόμενα. Σίγουρα τον επόμενο Δεκέμβρη-Γενάρη θα πάω πίσω στην Παταγονία και στο ενδιάμεσο θέλω να κάνω ένα ταξίδι κάπου στα Ιμαλάια, αλλά ακόμα δεν το έχω κανονισμένο.

 

Το Έβερεστ βρίσκεται σε κάποιο σημείο του μυαλού σου ή υπάρχει ακόμα δρόμος για αυτό το εγχείρημα;

Η αλήθεια είναι ότι δεν το σκέφτομαι, επειδή δεν μου αρέσει, δεν είναι τόσο το στυλ μου το σκαρφάλωμα στο Έβερεστ. Μου αρέσει πιο πολύ το αλπικό σκαρφάλωμα που είσαι περισσότερο αυτόνομος, που χρησιμοποιείς μόνο ό,τι έχεις, ό,τι μπορείς να κουβαλήσεις σαν άτομο και σαν σχοινοσυντροφιά. Δεν χρησιμοποιείς ούτε αχθοφόρους Σέρπα[3], ούτε άλλα άτομα αποστολής. Μου αρέσει η αυτονομία που προσφέρει το αλπικό σκαρφάλωμα. Οπόταν το Έβερεστ δεν το βλέπω στο άμεσο μέλλον.

 

 

 

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Ορειβατική σκαπάνη

[2] Μεταλλικά καρφιά προσαρμοσμένα πάνω στις μπότες για κίνηση σε πάγο

[3] Ορεινός λαός του Νεπάλ και της πολιτείας Σικίμ της Ινδίας. Οι Σέρπα έχουν αποκτήσει παγκόσμια φήμη ως οδηγοί και αχθοφόροι στα Ιμαλάια. Ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που έφθασαν στην κορυφή του όρους Έβερεστ (1953).


Επιστροφή
στην αρχή