Απλά τον ξύπνησες λιγάκι νωρίς, ησύχασε.

ΑΠΟΨΗ /ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ
Ο καθηγητής να αξιολογεί με ελεύθερους, δικούς του τρόπους, τους μαθητές και όχι με το τυποποιημένο διαγώνισμα που του στέλνει το υπουργείο

Το εκπαιδευτικό σύστημα της Κύπρου την πάτησε για τα καλά. Λύση ψάχνει και λύση δεν βρίσκει και όσοι το επιχειρούν, από θέση καλή και βαρύγδουπη με πολλά πτυχία καρφιτσωμένα στον τοίχο πίσω από την καρέκλα τους, στο τέλος καταλήγουν στο ίδιο. Ανάβουν τσιγάρο και ακούνε τις φωνές των αλαφιασμένων παιδιών στις αυλές. Χαμογελούν μηχανικά. Προσπαθούν να καταλάβουν πού -ξανά- έκαναν λάθος. Το σύστημα, όταν του μιλήσεις και έχει όρεξη να σου απαντήσει, σου λέει πως για όλα φταίει το σύστημα.

Τη σπάνια στιγμή της αληθινής απάντησης, όταν δεν βιάζεται ή όταν δεν έχει 25 ραντεβού τη μέρα, σου μιλά για το σύστημα, σαν να μην είναι αυτό το ίδιο. Περίεργη ταυτολογία που δεν σου αφήνει και πολλά-πολλά περιθώρια εξέλιξης της κουβέντας...Στις τάξεις οι μαθητές βαριούνται αφόρητα και τα σπάνε κάθε τόσο, έτσι για να γίνεται πασιαμάς. Οι διευθυντές των σχολείων απηυδισμένοι καταριούνται την ώρα που έγιναν διευθυντές. Το βάρος της θέσης τους μεγάλο και λύσεις για να ελαφρυνθεί η κατάσταση δεν φαίνονται στον ορίζοντα. Οι τομές που πρέπει να γίνουν στην παιδεία χρειάζονται τεράστια τόλμη. Δεν χρειάζονται τόση κατ' οίκον εργασία οι μαθητές, ας πούμε. Τελειώνουν το βαρετό τους σχολείο και πάνε σπίτι τους και έχουν 2, 3 ώρες διάβασμα, καθόλου παιχνίδι και επικοινωνία με τη γειτονιά και τους γονείς τους. Οι γονείς τους φωνάζουν να διαβάσουν και η επόμενη μέρα στο σχολείο είναι για τα παιδιά ακόμα μια απαίσια μέρα. Λίγοι καθηγητές που δεν βάζουν εργασίες στο σπίτι φαίνονται περίεργοι και αγχώνουν τους γονείς που ζητούν εξηγήσεις. Οι ίδιοι οι γονείς, αν ο δάσκαλος « βάλει πολλά», τον καταριούνται. Σχιζοφρένεια σου λέω. Γιατί όλο, μα όλο το εκπαιδευτικό σύστημα της Κύπρου κατευθύνεται στο τέλος-τέλος στη βαθμοθηρία και στην αποστήθιση. Καθόλου στη χαρά της μάθησης, στη χαρά της τάξης και της γνώσης και της επαφής με τον άλλο, τους άλλους, το νέο και ξεχωριστό. Δεν θα έπρεπε να υπήρχαν καθόλου βαθμοί. Ούτε στασιμότητα. Οι μαθητές να διαβάζουν το μάθημα που τους αρέσει πιο πολύ και να μπαίνουν στα πανεπιστήμια που θέλουν με εξετάσεις προοδευτικές από τα ίδια τα πανεπιστήμια που θα τους υποδεχτούν. Να προωθείται η σοβαρότητα και όχι η κλεψιά των βαθμών που τους ακριβοπληρώνει η καημένη η μάνα στα φροντιστήρια - εταιρείες.

Ο καθηγητής να αξιολογεί με ελεύθερους, δικούς του τρόπους, τους μαθητές και όχι με το τυποποιημένο διαγώνισμα που του στέλνει το υπουργείο. Από πού κι ώς πού το υπουργείο να αποφασίζει για το διαγώνισμα που θα κάνει η κυρία Μαρία η μαθηματικός στο Γυμνάσιο Λευκάρων; Και γιατί όχι το διαγώνισμα να μην λειτουργεί εντελώς προς όφελος του μαθητή, υποδεικνύοντάς του τα 2-3 σημεία που πρέπει να προσέξει μες στη βδομάδα; Ξέρεις τι λέω, μην μου πεις πως υπάρχουν τα διαγωνίσματα ημέρας, αυτά τα λένε απρόοπτα και βασικά, όποτε γίνονται, γίνονται με τιμωρητική διάθεση από τον καθηγητή και οι μαθητές τα μισούν. Φανταστείτε ένα διαγώνισμα που η τάξη θα το απολαμβάνει και θα το χαίρεται όταν δεν καταφέρνει να απαντήσει σε δύο ασκήσεις γιατί εντόπισε έτσι τις αδυναμίες της και θα δώσουν βάση εκεί την άλλη μέρα στην τάξη. Όσο τα διαγωνίσματα είναι ο φόβος και ο τρόμος των μαθητών, μα και των καθηγητών, η παιδεία θα πηγαίνει λάθος. Γιατί όλος αυτός ο γεμάτος πόντους και πόντους δρόμος πρόκειται να οδηγήσει στο μεγάλο πάρτι των παγκύπριων εξετάσεων, που εκεί μέσα, εκείνες της μέρες, πραγματώνεται η μεγαλύτερη σχιζοφρένεια της χρονιάς την ώρα που οι φροντιστηριούχοι μετρούν τα κέρδη τους μετά από την ενισχυμένη εκπαίδευση των παπαγάλων να μάθουν να λένε δυο - τρεις λέξεις ακόμα. (Εδώ να πούμε πως τα σοβαρά φροντιστήρια θα μπορούσαν, στην προοπτική ενός εξελιγμένου και εντελώς εναλλακτικού κυπριακού εκπαιδευτικού συστήματος που να τρέχει με το 2017, να παίζουν και αυτά έναν σοβαρό και εξελιγμένο ρόλο. Θα μπορεί, για παράδειγμα, ο Ντίνος που αγαπά τη λογοτεχνία να επισκέπτεται το φροντιστήριό του μια φορά τη βδομάδα για περαιτέρω απόλαυση και διερεύνηση πάνω στο θέμα του.

Μετά να παρουσιάζει τη δουλειά του στην τάξη σε μια ανοιχτή και απολαυστική συζήτηση, για τον Κούντερα ας πούμε. Θα περίμενε κανείς τους πανεπιστημιακούς να έχουν σοβαρή θέση σε αυτό το ζήτημα, να σηκώσουν τα μανίκια πάνω και να πουν τις απόψεις τους ανοιχτά, αφού αυτοί θα υποδεχτούν το τελικό προϊόν. Ή μήπως τους ικανοποιεί να διδάσκουν σε φιλόλογους που μπήκαν με 6 και 7 στη σχολή; Αλήθεια, γιατί δεν μιλούν οι ακαδημαϊκοί της Κύπρου για το επίπεδο που αντιμετωπίζουν καθημερινά; Ποιον ακριβώς φοβούνται; Πλησιάζουν εκλογές, και πουθενά δεν θα ακούσεις να μιλούν οι σοβαροί μας πολιτικοί για τα πραγματικά προβλήματα της παιδείας. Γιατί είμαστε τόσο τέλειοι και χαρούμενοι και αύριο ο γιος σου θα πετά να πάει στο σχολείο. Απλά τον ξύπνησες λιγάκι νωρίς, τίποτε άλλο, ησύχασε.

 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το κουσούρι του κ. Οδυσσέα Μιχαηλίδη

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14:20 (τελευταία ενημέρωση 14:20)

ΑΠΟΨΗ

Σχεδιασμός εξάλειψης λίπους...

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 14:00 (τελευταία ενημέρωση 14:00)

ΑΠΟΨΗ

Αναμένοντας το μοιραίο (Του Αντώνη Πολυδώρου)

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ, 13:40 (τελευταία ενημέρωση 13:40)

Επιστροφή
στην αρχή