Αναγνώστης δείχνει έναν πιθανό τόπο ταφής στο Μπογάζι της Κερύνειας

ΑΠΟΨΗ /UNDERGROUND NOTES
Μετά από έξι χρόνια, η Κυπριακή Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων καταφέρνει να του εξασφαλίσει άδεια για να μπει στη στρατιωτική περιοχή στο Μπογάζι

Sevgul Uludag

caramel_cy@yahoo.com

Τηλ: 99 966518

 

Μετά την πάροδο έξι χρόνων από τον καιρό που ένας από τους αναγνώστες μου έδωσε πληροφορίες σε μένα και τους λειτουργούς της Κυπριακής Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων για έναν πιθανό τόπο ταφής στο Μπογάζι της Κερύνειας, πάει μαζί τους τη Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2016 για να τους τον δείξει. 

Μετά από έξι χρόνια, η Κυπριακή Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων καταφέρνει να του εξασφαλίσει άδεια για να μπει στη στρατιωτική περιοχή στο Μπογάζι. Πάει μαζί με τους λειτουργούς της ΔΕΑ Ξενοφώντα Καλλή, Murat Soysal και Okan Oktay και βρίσκει τον πιθανό τόπο ταφής. 

Ως δημοσιογράφος, δεν μου επιτρέπεται η είσοδος σε οποιαδήποτε στρατιωτική περιοχή, αλλά αυτό δεν είναι τόσο σημαντικό, αφού οι αναγνώστες μου μπορούν να πάνε και να υποδείξουν τους πιθανούς τόπους ταφής για τους οποίους είχαμε γράψει πριν από χρόνια. 

Μέχρι τώρα οι αναγνώστες μου είχαν δείξει πιθανούς τόπους ταφής με τον ίδιο τρόπο στις στρατιωτικές περιοχές στον Άγιο Ιλαρίωνα, τη Βώνη και το Μπογάζι. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι τα σημεία αυτά τοποθετούνται στον κατάλογο με σημεία που θα σκαφθούν από την Κυπριακή Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων. 

Πριν από έξι χρόνια, στις 30 Μαΐου 2010, είχα γράψει για αυτόν τον πιθανό τόπο ταφής. Μεταξύ άλλων είχε επισημάνει ο αναγνώστης μου: «Μου πήρε τέσσερις ώρες να συνέλθω μετά που διάβασα τι έγραψες για το Μπογάζι. Διάβασα τι σου είχε πει ένας αναγνώστης σου για μια ομάδα 14 Ελληνοκυπρίων που είναι θαμμένοι και ανατρίχιασα. Σκεφτόμουν να σου τηλεφωνήσω όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δεν το έκανα. Όμως, αυτή τη φορά, ένιωσα ότι έκρυβα τους φόνους, έτσι αποφάσισα να σου τηλεφωνήσω και να σου μιλήσω ώστε να ξαλαφρώσω μετά από όλα αυτά τα χρόνια».

Ο καιρός είναι ζεστός αλλά μουντός, γεμάτος σκόνη από την Αφρική, δημιουργώντας ένα είδος ομίχλης, κάνοντας δύσκολη την αναπνοή και κρύβοντας το συγκλονιστικό μπλε χρώμα του ουρανού μας. Καθόμαστε έξω σε ένα καφέ στο Μπογάζι που ήταν κάποτε διάσημο. Συνηθίζαμε να ερχόμαστε εδώ για να πιούμε το διάσημό τους αϊράνι και να φάμε φρέσκα κυπριακά σάντουιτς. Ο ιδιοκτήτης, Suleyman Onan, γέρασε, όπως και η γυναίκα του, αλλά λειτουργούν αυτό το μέρος που λέγεται «Yayla Bar», παρόλο που είναι σε κατάσταση που χρήζει κατεπειγόντως επιδιορθώσεων.

Καθόμαστε έξω, σε πλαστικές καρέκλες που είδαν καλύτερες μέρες, ενώ ο ηλικιωμένος Suleyman μας φέρνει κυπριακό καφέ και καττιμέρι, με τη μυρωδιά του «καϊμακιού» απ' το γλυκό γεμίζει τα ρουθούνια μας, και πίνουμε τον καφέ μας ενώ μιλούμε. 

Την περασμένη βδομάδα, προκλήθηκε σάλος από τη δημοσίευση του άρθρου για έναν Τουρκοκύπριο αναγνώστη που μου μίλησε για μια ομάδα 14 Ελληνοκυπρίων στρατιωτών τους οποίους έφεραν στο Μπογάζι και τους εκτέλεσαν έξω από το στρατιωτικό νεκροταφείο. Σύμφωνα με αυτόν τον αναγνώστη, ήταν θαμμένοι τρία μέτρα έξω από τον τοίχο του στρατιωτικού νεκροταφείου. Μου έδωσε πληροφορίες για το ακριβές σημείο όπου είναι θαμμένοι. «Υπέφερα με εφιάλτες για την ομάδα αυτή των 14 'αγνοουμένων' που είναι θαμμένοι εκεί, ξέρω που είναι θαμμένοι και ήθελα πάρα πολύ να σου δείξω πού είναι, αλλά φοβάμαι να το κάνω. Θέλω να σου μιλήσω και να το βγάλω από μέσα μου, ίσως να κάνει καλό στους συγγενείς εκείνων των 'αγνοουμένων'» λέει. «Μετά που διάβασα αυτά που έγραψες για τον φόνο μιας ομάδας 8 Ελληνοκυπρίων στον Άγιο Ιλαρίωνα, ανάμεσά τους και ένας αρτοποιός, δεν μπορούσα άλλο να κρατήσω το μυστικό. Επηρεάστηκα πάρα πολύ από την ιστορία του αρτοποιού από τον Άγιο Γεώργιο που σκοτώθηκε στον Άγιο Ιλαρίωνα. Έτσι αποφάσισα να σου τηλεφωνήσω και να σου πω την ιστορία μου.» 

Διαβάζοντας αυτά που είπε ο αναγνώστης αυτός, ένας άλλος αναγνώστης μού τηλεφώνησε για να μου πει την ιστορία του:

«Τηλεφωνώ για να σου πω ότι αυτά που έγραψες για την ομάδα των 14 Ελληνοκυπρίων 'αγνοουμένων' που είναι θαμμένοι στο Μπογάζι αληθεύουν» μου είπε και συνέχισε: «Έκανα τη στρατιωτική μου θητεία το 1978-1979 στο Μπογάζι. Εφόσον ήμουν νέος στην περιοχή αυτή, δεν είχα απομνημονεύσει ακόμα το μονοπάτι που έπρεπε να ακολουθήσω όταν έπρεπε να είμαι καθήκον. Μια νύκτα έβρεχε πολύ και έχασα κάπως τον δρόμο μου και γλίστρησα στον απότομο λόφο και έπεσα μέχρι τη μέση μου σε μια μεγάλη τρύπα. Βγήκα από την τρύπα αυτή στο σκοτάδι και πήγα στο πόστο μου εκείνο το βράδυ. Όμως το πρωί καθώς μιλούσα με τον ηλικιωμένο που φρόντιζε το νεκροταφείο για το τι μου συνέβη το προηγούμενο βράδυ, μου είπε: 'Μα γιε μου, έπεσες μέσα στην τρύπα που θάφτηκαν οι Ελληνοκύπριοι!' Ο ηλικιωμένος ήξερε για το μέρος αυτό και μπορώ να σου δείξω πού βρίσκεται. Ο ηλικιωμένος μας είπε πως έφεραν μερικούς Ελληνοκυπρίους με φορτηγά και πως τους έθαψαν. Το 1974 είχε πάρει μέρος στις ταφές αυτές. Καθώς έθαβαν στο νεκροταφείο Τούρκους στρατιώτες και Τουρκοκυπρίους που είχαν σκοτωθεί στον πόλεμο, βρήκαν έναν Ελληνοκύπριο την τελευταία στιγμή και τον αναγνώρισαν από τον σταυρό στον λαιμό του. Έτσι χώρισαν τους Ελληνοκυπρίους και τους έθαψαν έξω από το νεκροταφείο, όπως μας είπε. Μπορεί να μας ανέφερε για μερικούς Έλληνες στρατιώτες, αλλά δεν είμαι σίγουρος.» 

Αυτός είναι ο αναγνώστης που κάθεται τώρα μαζί μου στο Μπογάζι και μου δείχνει το μέρος όπου έπεσε μέσα στην τρύπα. Δεν βγάζουμε φωτογραφίες, αφού το μέρος που δείχνει είναι στρατιωτική περιοχή – έχω ζητήσει και από τον Ugur Umar,  τον Ξενοφώντα Καλλή και τον Okan Oktay, που συντονίζει τις ομάδες εκταφής, για να έρθουν και να τον συναντήσουν, ώστε να δουν αυτόν τον πιθανό τόπο ταφής. Στο μεταξύ, τηλεφωνώ στον άλλο αναγνώστη μου που μου μίλησε για την ομάδα των 14 Ελληνοκυπρίων στρατιωτών και δίνω το τηλέφωνο στον Okan Oktay, για να ελέγξει αν οι δύο αναγνώστες μιλούν για το ίδιο μέρος. Μετά από σύντομη συνομιλία, ο Okan Oktay επιβεβαιώνει ότι, ναι, και οι δύο αναγνώστες υποδεικνύουν το ίδιο μέρος ως πιθανό τόπο ταφής. 

Αποχαιρετούμε τον αναγνώστη μου που μας συνάντησε στο Μπογάζι και τον ευχαριστούμε που ήρθε και μας υπέδειξε το σημείο στο οποίο ενδέχεται να υπάρχει μαζικός τάφος. Μας αφήνει και συνεχίζουμε για να πάμε στο Κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα για να συναντήσουμε έναν άλλο αναγνώστη μου που έχει πληροφορίες για έναν άλλο τόπο ταφής στην περιοχή Αγίου Ιλαρίωνα. 

Έτσι ο αναγνώστης μου έχει τώρα δείξει τον πιθανό τόπο ταφής στο Μπογάζι, αλλά υπήρχαν και πληροφορίες από διαφορετικούς αναγνώστες ότι κάποιοι άλλοι «αγνοούμενοι» Ελληνοκύπριοι μπορεί να είχαν θαφτεί στο στρατιωτικό νεκροταφείο στο Μπογάζι ή γύρω από αυτό. Ή στην άκρη του. Είχα μοιραστεί τις πληροφορίες αυτές με τους λειτουργούς της Κυπριακής Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων πριν από οκτώ χρόνια. Ένας από εκείνους τους «αγνοούμενους» Ελληνοκυπρίους που είναι θαμμένοι στο Μπογάζι ήταν παιδί – οι αναγνώστες μου μου είπαν για το άτομο που τον είχε θάψει. Πήγα και τον συνάντησα και μου είχε πει ότι είχαν φέρει ένα παιδί τυλιγμένο σε μια κουβέρτα που είχε πεθάνει στο πρόχειρο νοσοκομείο στο Δίκωμο το 1974 και τον είχε θάψει στην άκρη του στρατιωτικού νεκροταφείου Μπογαζιού. Είχε «σημαδέψει» το σημείο αυτό στο μυαλό του με ένα δέντρο, αλλά το δέντρο δεν υπάρχει πια και το νεκροταφείο είχε αλλάξει δραματικά. Η Κυπριακή Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων έκανε κάποιες εκσκαφές αλλά δεν βρέθηκε τίποτα. Όταν κτίζονταν οι εξωτερικοί τοίχοι του νεκροταφείου, κάποιοι άνθρωποι που εργάζονταν εκεί πράγματι είχαν βρήκαν τα οστά ενός παιδιού. 

Ένας άλλος Ελληνοκύπριος «αγνοούμενος» που μπορεί να είναι θαμμένος στο στρατιωτικό νεκροταφείο στο Μπογάζι είναι ένας Ελληνοκύπριος που το 1974 είχε σκοτωθεί στον πόλεμο στο Πιλέρι, ή γύρω από αυτό. Είχε θαφτεί σε έναν ανώνυμο τάφο στο νεκροταφείο. Είχα δημοσιεύσει αναφορές για αυτή την ταφή πριν από πολλά χρόνια.

Είμαι πολύ ευγνώμων προς τους αναγνώστες μου, που μοιράζονται αυτά που ξέρουν και που έρχονται για να δείξουν πιθανούς τόπους ταφής. Ευχαριστώ επίσης τους λειτουργούς της ΔΕΑ που εξασφαλίζουν άδειες έτσι ώστε οι αναγνώστες μου να μπουν σε στρατιωτικές περιοχές και να δείξουν πιθανούς τόπους ταφής. Ας ελπίσουμε ότι τα οστά περισσότερων «αγνοουμένων» θα βρεθούν στο Μπογάζι.

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κυπριακό: Είτε λύση, είτε κρίση

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Δεν γκρεμίζουμε τα τείχη, ανοίγουμε πόρτες

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 14.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Μέσα μας η ”μουχτάραινα”...Της Μαρίνας Κουμάστα

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 14.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή