Άλλο να μνημονεύουμε τους ήρωες και άλλο να είμαστε όπως εκείνοι

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Όλα αυτά είναι ζητήματα αντιμετώπισης που φοβόμαστε μέχρι σήμερα. Αντιμετώπιση της πραγματικής μας ιστορίας. Αν μας έχουν μείνει μούτρα βεβαίως…

Ο Καβάζογλου και ο Μισιαούλης δολοφονήθηκαν πριν από 53 χρόνια εκ μέρους της Τουρκικής Οργάνωσης Αντίστασης (ΤΜΤ). Έπεσαν σε ενέδρα κοντά στη Λουρουτζίνα μια τέτοια εποχή. Και πυροβολήθηκαν μέσα στο όχημα στο οποίο επέβαιναν. Εδώ και 53 χρόνια μνημονεύονται ως σύμβολα ειρήνης στο νησί. Σε αυτές τις τελετές μνήμης ουδέποτε συμμετείχαν επίσημοι αξιωματούχοι της τ/κ πλευράς. Και ουδέποτε είπαν κάτι καλό για τον Καβάζογλου. Σιωπούν όταν οι σοβινιστές τον συκοφαντούν, ακόμα αποκαλώντας τον «κατάσκοπο των Ελλήνων», «προδότη της πατρίδας» και δεν δηλώνουν ότι δεν συμφωνούν με αυτήν την άποψη. Στον νότο υπάρχει οδός Καβάζογλου και Μισιαούλη. Στον βορρά δεν υπάρχει! Περιμένω εδώ και χρόνια να βγει ένας επίσημος αξιωματούχος ανάμεσά μας και να απαντήσει σε αυτές τις συκοφαντίες των σοβινιστών. Να πει ότι ο Καβάζογλου δεν ήταν προδότης, αλλά ένας πραγματικός πατριώτης, ένας πραγματικός ειρηνόφιλος, η καρδιά του οποίου χτυπούσε για μια ενωμένη Κύπρο. Πέρασαν και αριστερές κυβερνήσεις. Ούτε αυτές το είπαν. Είναι αλήθεια ότι θα ήταν μάταιο να αναμένει κανείς να πει κάτι τέτοιο ο Μουσταφά Ακιντζί και ο Τουφάν Ερχιουρμάν, αλλά παρά ταύτα θα το ανέμενα.


Ο Απρίλιος είναι ένας μήνας στολισμένος με λουλούδια, καταπράσινος, αλλά και γεμάτος πικρές αναμνήσεις. Όπως ο Καβάζογλου, μέσα στον Απρίλιο, έτσι δολοφονήθηκαν και οι Αϊχάν Χικμέτ και Αχμέτ Γκιουρκάν. Οι Καβάζογλου και Μισιαούλης μέσα στο 1965. Οι Αϊχάν Χικμέτ και Αχμέτ Γκιουρκάν μέσα στο 1962. Και αυτοί μνημονεύονται από τους σοβινιστές της κοινότητάς μας ως «κατάσκοποι των Ελλήνων» και «προδότες της πατρίδας», όπως ο Καβάζογλου. Και μέχρι σήμερα κανένας επίσημος αξιωματούχος μας δεν είπε κάτι καλό γι’ αυτούς. Η σιωπή ενώπιον των συκοφαντιών σημαίνει έγκριση των λεχθέντων, έτσι δεν είναι; Ο Δήμος Λευκωσίας ακόμα δεν τόλμησε να δώσει σε κανέναν δρόμο το όνομά τους. Κανείς δεν μπόρεσε να σβήσει τη ρετσινιά της προδοσίας που τους κολλήθηκε. Αναφέρομαι στους επίσημους αξιωματούχους μας και όχι σε μερικές οργανώσεις μας οι οποίες τους τιμούν με αγάπη. Οι Αϊχάν Χικμέτ και Αχμέτ Γκιουρκάν, οι οποίοι θυσίασαν τη ζωή τους για να ζήσει η Κυπριακή Δημοκρατία, είναι επιπλέον και οι πιο θαρραλέοι δημοσιογράφοι που έβγαλε ο Τύπος μας. Μήπως δεν θα έπρεπε να δίδεται και στο δικό τους όνομα ένα τιμητικό βραβείο κατά τα Δημοσιογραφικά Βραβεία Κουτλού Ανταλί που απονέμονται κάθε χρόνο;


Μπορώ να παραθέσω και άλλα παραδείγματα ατόμων που δολοφόνησε η ΤΜΤ και οι επίσημοι αξιωματούχοι μας διστάζουν να αποκαταστήσουν την τιμή τους. Αλλά τι χρειάζεται. Θα πω σε συντομία το εξής: Οι Καβάζογλου και Μισιαούλης μνημονεύτηκαν με επιβλητικές τελετές στον νότο και φέτος όπως κάθε χρόνο. Σε αυτές τις τελετές έλαβαν μέρος πολλοί Τουρκοκύπριοι, μερικά πολικά κόμματα και οργανώσεις μας. Η μνημόνευση είναι φρεσκάρισμα του αγωνιστικού πνεύματος. Όμως, άλλο είναι να αγαπάει και να μνημονεύει κανείς τον Καβάζογλου και άλλο είναι να είναι ένας αγωνιστής όπως εκείνον. Μου φαίνεται ότι αυτή είναι η μεγαλύτερή μας έλλειψη σε αυτό το νησί. Το αίσθημα του θαυμασμού μας προηγείται του αγωνιστικού μας πνεύματος. Θαυμάζουμε και τον Μαντέλα και τον Τσε. Τον Κάστρο. Τον Γκάντι. Πολλούς επαναστάτες που εκτελέστηκαν μετά από πολλούς αγώνες. Τους θαυμάζουμε. Θαυμάζουμε τον Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα στην Ισπανία, τον Ναζίμ Χικμέτ στην Τουρκία, τον Πάμπλο Νερούντα στη Χιλή. Αλλά ουδέποτε θα μπορέσουμε να γίνουμε σαν αυτούς, έτσι δεν είναι; Το πιο θλιβερό είναι το εξής: Αν είχαν ζήσει ανάμεσά μας οι ήρωες τους οποίους θαυμάζουμε, δεν θα διστάζαμε καθόλου να τους συκοφαντήσουμε αποκαλώντας τους «περιθωριακούς». Θα τους αποκλείαμε. Λόγω της δειλίας μας. Για να μην βρούμε και εμείς τον μπελά μας, θα προσπαθούσαμε να μην φαινόμαστε στην ίδια παράταξη μαζί τους επειδή θα ήταν στο στόχαστρο του καθεστώτος. Άλλο είναι να βάζουμε τη φωτογραφία τους στο στήθος τώρα και να γυρίζουμε με περηφάνια, και άλλο να γίνουμε όπως εκείνοι.


Ήρθε και παρήλθε προ πολλού η ώρα να αποκαταστήσουμε την τιμή των πατριωτών μας τους οποίους δολοφόνησε η ΤΜΤ. Το αξίζουν τόσο εκείνοι στον βορρά όσο και εκείνοι τους οποίους δολοφόνησε η ΕΟΚΑ στον νότο. Μνημονεύουμε τον Ραούφ Ντενκτάς, αλλά δεν μνημονεύουμε τον Καβάζογλου ή τον Αϊχάν Χικμέτ. Στήνουμε αγάλματα στους Ντενκτάς και Κιουτσιούκ, αλλά δεν υπάρχει έστω και ένα άγαλμα του Αϊχάν Χικμέτ! Ο δρόμος που οδηγεί στην πραγματική ειρήνη στην Κύπρο περνάει μέσα από τη σωστή διήγηση για την ΕΟΚΑ και την ΤΜΤ προς τις νέες γενιές. Να μην θιχτούν όσοι ήταν μέλη αυτών των υπόγειων οργανώσεων. Σε αμφότερες τις οργανώσεις η πλειοψηφία αποτελείται από άτομα που πίστεψαν πραγματικά. Άτομα που αγωνίστηκαν πραγματικά για την ανεξαρτησία κατά των αποικιοκρατών μέσα στην ΕΟΚΑ. Άτομα που εξοπλίστηκαν πραγματικά για τον αγώνα ύπαρξης των Τουρκοκυπρίων. Αυτοί είναι όσοι δεν γνώριζαν τις σκευωρίες που διαπλέκονταν εντός των ανώτατων διοικήσεων εκείνων των οργανώσεων. Και πολλοί απ’ αυτούς έμαθαν τα πάντα αργότερα, όπως εμείς. Γι’ αυτό δήλωσαν μεταμέλεια, όσοι το έκαναν.


Όλα αυτά είναι ζητήματα αντιμετώπισης που φοβόμαστε μέχρι σήμερα. Αντιμετώπιση της πραγματικής μας ιστορίας. Αν μας έχουν μείνει μούτρα βεβαίως…

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 21.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 21.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Για να φτιάχνει φραπέ χρειάζεται, για Πρόεδρος όχι;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 21.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή