Άλκη Ζέη: Έτσι έγραψα τον Μεγάλο Περίπατο του Πέτρου

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ

Έτσι έγραψα τον Μεγάλο περίπατο του Πέτρου, ενώ βρισκόμουνα μακριά από την Ελλάδα, στο Παρίσι, εξαιτίας της χούντας αυτή τη φορά

«Ύστερα από μια δεκάχρονη παραμονή μου μακριά από την Ελλάδα, όταν γύρισα το 1964, διαπίστωσα με μεγάλη μου έκπληξη πως τα παιδιά δεν ήξεραν σχεδόν τίποτα για τον πόλεμο -έξω από το «όχι» του Μεταξά- και τη μεγάλη αντίσταση της χώρας μας στον κατακτητή. Πολλοί γονείς που ήξερα πως οι ίδιοι είχαν πάρει μέρος στην Αντίσταση δεν είχαν αφηγηθεί τίποτα στα παιδιά τους. Όσον αφορά το σχολείο, αυτά τα γεγονότα και κυρίως η Αντίσταση ήτανε τελείως έξω από το σχολικό πρόγραμμα και ούτε επιτρεπόταν στους δασκάλους να μιλάνε γι’ αυτή την Ιστορία, που δεν ήτανε και τόσο μακρινή και την είχα ολοζώντανη στη μνήμη μου. 

Έτσι έγραψα τον Μεγάλο περίπατο του Πέτρου, ενώ βρισκόμουνα μακριά από την Ελλάδα, στο Παρίσι, εξαιτίας της χούντας αυτή τη φορά. Στο βιβλίο αυτό μιλώ για τον πόλεμο, την Κατοχή και την Αντίσταση. Βάζω για ήρωα ένα μικρό αγόρι, για να είναι το έργο πιο κοντά στα παιδιά και το τοποθετώ σε μια οικογένεια που δεν έχει σχέση με τη δική μου, για να απομακρυνθώ από την αυτοβιογραφία. Πώς όμως να απομακρυνθώ όταν τα γεγονότα που περιγράφω τα έχω ζήσει εγώ η ίδια, μέρα τη μέρα, στιγμή τη στιγμή; Έτσι, σε κάθε σελίδα του βιβλίου υπάρχει ένα κομμάτι από μένα. Βρίσκομαι ακόμα μέσα στο τριζόνι, στη χελώνα, τον σκύλο, που παίζουν σημαντικό ρόλο στην αφήγηση. 

Όταν λέω έζησα την Ιστορία κι εγώ κι ολόκληρη η γενιά μου, εννοώ πως η ζωή μας ήτανε ο πόλεμος, η Κατοχή και η Αντίσταση. Η πείνα, ο φόβος, το μίσος για τον κατακτητή ανακατεύονταν μέσα στα παιχνίδια μας, στα διαβάσματά μας, στους έρωτές μας, μαζί με τον πόθο για ζωή και ελευθερία. Το αίσθημα της πείνας ήθελα να το περιγράψω και να κάνω τα παιδιά να νιώσουν πώς ζούσαν εκείνη την εποχή οι συνομήλικοί τους. Η πείνα από μόνη της είναι μια ιστορία φρίκης. Κι αν το δει κανείς με ψυχρό μάτι, θα αναρωτηθεί αν μπορούμε να πούμε στα παιδιά μια τόσο φριχτή ιστορία […]. 

* Στην κεντρική φωτογραφία Αλκη Ζέη με τον σύζυγό της Γιώργο Σεβαστίκογλου και τα παιδιά της, αυτοεξόριστοι στο Παρίσι το 1967.

ΠΗΓΗ: www.alkizei.com

Επόμενο άρθρο:


Επιστροφή
στην αρχή