Αλισίβα.... Τέτοιο ξέπλυμα μάς χρειάζεται

ΑΠΟΨΗ /ΜΙΛΑΜΕ

Μάθαμε να ζούμε με τα χρήματα των άλλων, μετά τον πόλεμο κυρίως, μάθαμε για την ευκολία να αγοράζουμε, να κτίζουμε, να ταξιδεύουμε

Μάθαμε να ζούμε με τα χρήματα των άλλων, μετά τον πόλεμο κυρίως, μάθαμε για την ευκολία να αγοράζουμε, να κτίζουμε, να ταξιδεύουμε με τα χρήματα που θα δουλέψουμε. Ανακαλύψαμε τη μαγεία των δανείων! Ήθελες διακοπές, δανειζόσουν 5.000 χιλιάδες λίρες, πήγαινες τα ταξίδια σου και μετά επέστρεφες και έπρεπε να βρεις τρόπο να πληρώνεις τη δόση του δανείου. Το ίδιο μοτίβο με το κτίσιμο σπιτιών, την αγορά εξοχικών και το άνοιγμα επιχειρήσεων.

Τη δεκαετία του '80 που μεσουρανούσαν οι επιχειρήσεις ένδυσης, εργοστάσια και προμηθευτές δανειζόντουσαν χρήματα για να αγοράζουν υλικά, έραβαν και έστελναν ρούχα στη Λιβύη. Διασκέδαζαν και έκαναν πάρτι με τα αιματηρά χρήματα του Καντάφι. Μετά ήρθε το ναυάγιο, μείναμε με τις αναμνήσεις από τα πάρτι και έναν σωρό χρέη στις τράπεζες. Ακολούθως, δανειστήκαμε για να κτίσουμε βίλες και διαμερίσματα γιατί ανακαλύψαμε ότι μπορούμε να πουλούμε γη και ύδωρ στους ξένους, για τους οποίους δεν μας ένοιαζε πού βρήκαν οι ίδιοι τα χρήματα. Πρώτα εκμεταλλευτήκαμε τους Λιβανέζους που εγκατέλειπαν τη χώρα τους εξαιτίας του πολέμου. Μετά κτίσαμε ό,τι πιο γελοίο, χωρίς ίχνος καλαισθησίας, σταματήσαμε να καλλιεργούμε τη γη που κληρονομήσαμε γιατί ήθελε κόπο και χρόνο. Προτιμήσαμε και πάλι το εύκολο χρήμα, δανειστήκαμε και χτίσαμε διαμερίσματα, ξενοδοχεία και σπίτια με την προοπτική να τα πουλούμε και να τα νοικιάζουμε στους ξένους. Έσπασε και αυτή η φούσκα και ερήμωσαν όλα και μείναμε τότε με τους τίτλους του εισοδηματία που χρωστά τα «μαλλοτζιέφαλα» του στις τράπεζες.

[Η ίδια φούσκα αναμένεται σύντομα και στη Λεμεσό, πολύς κόσμος δανείστηκε για να ανακαινίσει τα διαμερίσματά του και τα σπίτια του με την ευχή να τα πουλήσει σε Ρώσους που θέλουν να ξεπλύνουν τα χρήματά τους].

Μετά ήρθαν τα χρήματα του Μιλόσεβιτς με τον Τάσσο, αιματηρά κλεμμένα χρήματα και αυτά, βγαλμένα μέσα από τις πωλήσεις όπλων και τα εγκλήματα πολέμων. Χρήματα που εμείς οι πανέξυπνοι τα εκμεταλλευτήκαμε για να κάνουμε τους ωραίους και τους πλούσιους. Μετά ήρθε και το χρηματιστήριο με τις οδυνηρές συνέπειες, μιας και πολλοί δεν ρισκάραν μονάχα ό,τι είχαν, αλλά κυρίως όσα δεν είχαν, δανειζόμενοι χρήματα και πάλι από τις τράπεζες για να τα «παίξουν».

Συνεπώς, μάθαμε στο εύκολο χρήμα, σε αυτό που δεν δουλέψαμε, σε αυτό που άλλοι δούλεψαν και πολλές φορές κάτω από απαίσιες συνθήκες για να τα πάρουν οι ηγέτες τους και να τα ξεπλύνουν όμορφα και ωραία στον φορολογικό παράδεισο που λέγεται Κύπρος. Το κούρεμα του 2013 για όσους δεν το συνειδητοποίησαν ήταν ένα μεγάλο χαστούκι της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτή μας τη βρομιά, μάθαμε στο εύκολο χρήμα και στο ξέπλυμα κλεμμένων χρημάτων. Βέβαια το 2013, το σχέδιο αναδιάρθρωσης ήταν πλήρες και εξαιρετικό, το ότι η κυβέρνηση αρκέστηκε στην εφαρμογή ενός μέρους του γιατί δύσκολα αποκόβει κανείς από το γλέντι των κλεμμένων χρημάτων, μας έφερε σήμερα στην κατάρρευση του Συνεργατισμού.

Το μόνο ξέπλυμα που έχουμε πραγματική ανάγκη είναι με αλισίβα, αυτό το αλκαλικό διάλυμα από βρασμένο νερό της βροχής και στάχτη που χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας για να καθαρίσουν τους δύσκολους λεκέδες. Τέτοιο ξέπλυμα μάς χρειάζεται, με την ελπίδα να καθαρίσει η ψυχή μας από τις «τάτσες» της απληστίας μας.

 

 


Επιστροφή
στην αρχή