«Αυτή, είναι χώρα που θέλει να μπει στην Ευρώπη;»

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
«Αυτή, είναι χώρα που θέλει να μπει στην Ευρώπη;». Δεν ξέρω πόσο ψηλά σας φαίνονται τα standards της Ευρώπης αλλά, η τύχη μας ήταν τεράστια!

Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι κουλό στη Τουρκία, διάφοροι bash πατριώτες, τζει-που-bash Έλληνες, ευσεβείς χριστιανοί (στη θεωρία συνήθως ή για τους άλλους, όχι στην πράξη και για τους ίδιους), αυτοί λοιπόν και διάφοροι άλλοι παρόμοιοι, βγαίνουν τσιρίζοντας στα πληκτρολόγια…

«Αυτή, είναι χώρα που θέλει να μπει στην Ευρώπη;», γράφουν. Ή ακόμα, «μ’ αυτούς θα ζήσουμε;!!».

Παρενθετικά: Σας τα έγραψα σε κανονικά ελληνικά, όχι όπως τα γράφουν συνήθως αυτοί για να μπορέσετε να τα διαβάσετε. Διότι, συνήθως, όσο πιο… ελληνιάρα είναι η ψυχή, τόσο πιο άγρια αλλάζονται τα φώτα της ορθογραφίας. Σου λέει, εγώ είμαι Έλλην. Είναι ανάγκη να ξέρω να τα γράφω σωστά; Εσύ ρε, προδότη. Εσύ, να μάθεις να μην γράφεις greeklish!

Τέλος πάντων. «Αυτή, είναι χώρα που θέλει να μπει στην Ευρώπη;», γράφουν. «Μ’ αυτούς θα ζήσουμε;!!», ρωτούν τα έρμα. Και λέω «έρμα» διότι αρχίζοντας από το τελευταίο, όταν αυτό τίθεται ως εναντίωση στη λύση, μπαίνει και το IQ στην εξίσωση. Όσο σκόντο και να θέλεις να τους κάνεις.

Με τη λύση δεν θα ζήσουμε μ’ αυτούς, με τους Τουρκοκύπριους είναι που θα ζήσουμε. ΧΩΡΙΣ τη λύση είναι που θα ζήσουμε μ’ αυτούς, με τον στρατό τους απέναντι, με την προσάρτηση να είναι ζήτημα χρόνου μετά τη διχοτόμηση, όπως και με τους Τ/Κ να εξαφανίζονται, μετά την οικονομική ενσωμάτωση των κατεχομένων στην Τουρκία.

Όμως το βασικό δεν είναι αυτό. «Αυτή, είναι χώρα που θέλει να μπει στην Ευρώπη;», ρωτούν. Υπονοώντας ότι οι Τούρκοι δεν είναι Ευρωπαίοι, που δεν είναι αυστηρώς ομιλούντες πέρα από τους Λευκούς Τούρκους. Αλλά με το ίδιο σκεπτικό, σόρι δεν χωράμε στον όρο ούτε και εμείς.

Και δεν εννοώ την αραβοσημιτική όψη μας. Για τον πολιτισμό μιλάω. Άστε το τι θέλουμε να νιώθουμε. Είναι ενδιαφέρον το θράσος μας δεν λέω, διότι χρειάζεται θράσος και μάλιστα αστείρευτο για να έχεις μπει στην Ευρώπη από σπόντα και να έχεις αναλάβει να καθορίσεις και τα κριτήρια τώρα. Από μόνος σου μάλιστα…

Αλλά, σε μια χώρα όπου όχι μόνο συμβαίνουν αλλά θεωρούνται και φυσιολογικά (!) αυτά που συμβαίνουν στη δική μας;..

«Αυτή, είναι χώρα που θέλει να μπει στην Ευρώπη;». Δεν είναι. Αλλά γιατί να το ρωτάμε για την Τουρκία του Ερντογάν, χωρίς να σκεφτόμαστε π.χ. και μερικά άλλα. Λ.χ.: όταν μια χώρα δεν έχει κοσμικά σχολεία, παρά το κοσμικό της Σύνταγμα και τραβολογάει τα νήπια να προσκυνούν πέτσες και κόκκαλα, στήνοντας μάλιστα στον τοίχο όποιον τολμήσει να το αμφισβητήσει, αυτή είναι χώρα για ΝΑ ΕΙΝΑΙ στην Ευρώπη;

Όταν λ.χ. «η Ομοσπονδία Συνδέσμων Γονέων Δημόσιων και Κοινοτικών Νηπιαγωγείων Λευκωσίας», έχει ως επίσημη (αντιλαμβάνομαι) θέση της τα ακόλουθα: «οι οργανωμένοι γονείς θέλουμε να δώσουμε και ένα ηχηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση […] Μετά τα πρόσφατα γεγονότα από δύο επιτρόπους, που ταλάνισαν αρκετά τα νηπιαγωγεία μας, και που ούτε λίγο ούτε πολύ μας συνέστησαν να αποκόψουμε τα παιδιά μας από τις ρίζες μας, που ούτε λίγο ούτε πολύ μας ζήτησαν να αφαιρέσουμε την οποιαδήποτε ταυτότητα έχουμε ως Έλληνες Κύπριοι αυτής της ταλαιπωρημένης νήσου, δηλώνουμε απερίφραστα πως και στα Φυλακισμένα Μνήματα θα παίρνουμε τα παιδιά μας και στις εκκλησιές θα προσκυνούμε και εικόνες και τα λείψανα των αγίων πατέρων μας», έχουν θέση αυτοί στην Ευρώπη;

Και εάν έχουν, γιατί όχι ο Ερντογάν και η πρότασή του για… ποινικοποίηση της μοιχείας; Διαφέρει σε κάτι πολιτισμικά, πέρα από το ότι ίσως αυτό να ήταν το μοναδικό πράγμα το οποίο, εάν προτεινόταν, θα προκαλούσε πραγματική επανάσταση σ’ αυτή τη χώρα της υποκρισίας, της καταπιεσμένης σεξουαλικότητας και του κέρατου ως τρόπου ζωής;

Σε τι άλλο διαφέρει; Γιατί δηλαδή δεν είναι η Τουρκία χώρα για την Ευρώπη όταν η Ευρώπη έχει στους κόλπους της μια χώρα στην οποία ένας χυδαίος τύπος με ράσα, έχει (πρώτον) ένα από τα πέντε μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια και (δεύτερον) βγαίνει ως φιλοξενούμενος σε ένα από αυτά κάνοντας ανενόχλητος ένα ρατσιστικό παραλήρημα και παραβιάζοντας νόμους και κανονισμούς του κράτους, χωρίς να συμβαίνει τίποτα;

Χωρίς η Πολιτεία, πέρα από μία ανεξάρτητη επίτροπο, να τολμά να πει το παραμικρό για να προστατεύσει τους πολίτες που αυτός ο άθλιος τύπος εκθέτει στο μίσος της κοινωνίας παρουσιάζοντάς τους ως ανώμαλους.

Και με τον υπουργό Παιδείας της χώρας να είναι θρονικός επίτροπος της Εκκλησίας του και, βεβαίως, να κάνει την πάπια, μαζί με όλα τα κόμματα, επίσης. Πλην δύο: το ΑΚΕΛ και τους Οικολόγους.

Και αυτά είναι μόνο μερικά. Σας ρωτώ λοιπόν: αυτή είναι χώρα και κοινωνία να βρίσκεται στην Ευρώπη και να κρίνει και ποιος άλλος θα μπει μέσα;

Πέρκι να σοβαρολογείτε!...


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 16:10 (τελευταία ενημέρωση 16:10)

ΑΠΟΨΗ

Ο συντηρητισμός των καθηγητών

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 16:09 (τελευταία ενημέρωση 16:09)

ΑΠΟΨΗ

Σκότωσαν τις οικογένειες τους αλλά δεν σταμάτησαν τη φιλία των παιδιών

SEVGUL ULUDAG, 13:10 (τελευταία ενημέρωση 13:10)

Επιστροφή
στην αρχή