Αυτά γράφτηκαν για την ταινία «Το τείχος μας»

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Πολλά γράφτηκαν και περισσότερα λέχθηκαν για την ταινία του Πανίκου Χρυσάνθου και του Niyazi Kizilyurek «το τείχος μας».

 

«Έχω να κάμω μια πολύ απλή πρόταση, που φαίνεται ουτοπική και αφελής. Αλλά εγώ πιστεύω ότι η αφέλεια μπορεί να σώσει τον κόσμο πολύ περισσότερο απ’ όσο οι βαθυστόχαστες αναλύσεις. Θα πρότεινα λοιπόν, αντί για τα εξοπλιστικά προγράμματα των εκατομμυρίων, που θα δαπανήσει και η ελληνική και η τουρκική κυβέρνηση σ’ αυτό τον παράλογο ανταγωνισμό στον οποίο έχουν αποδυθεί, να ξοδευτούνε λίγα μόνο εκατομμύρια κι απ’ τις δυο κυβερνήσεις, έτσι που κάθε Έλληνας, κάθε Κύπριος και κάθε Τούρκος να δει αυτή την ταινία. Σας διαβεβαιώ ότι αν μπορούσαν όλοι να δουν αυτή την ταινία, και τα παιδιά στα σχολεία και οι φοιτητές και οι θεατές της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, νομίζω δεν θα χρειαζόντουσαν πια χρήματα για εξοπλισμούς»

 

-Νίκος Δήμου, δημοσιογράφος και ο άνθρωπος που εμπνεύστηκε το ‘Δεν Ξεχνώ’, απόσπασμα ομιλίας στο Πολυτεχνείο, 17 Δεκεμβρίου 1996

 

 «Πιστεύω, αν υπάρχει κάτι σαν ένας ιεραρχικός κατάλογος των πιο παράλογων συγκρούσεων στον κόσμο, η Κύπρος έχει την ευκαιρία να πάρει την πρώτη θέση. Είναι μια σύγκρουση που βρίσκεται στο πιο ώριμό της σημείο για να τερματιστεί με μια λύση. Όποιος όμως ασχολείται με το θέμα Κύπρος θα πρέπει να αμφιβάλλει, γιατί πάντα όταν αναπτύσσεται κάτι καλό στη μια πλευρά, κερδίζουν στην άλλη οι δειλοί τα πρωτεία, κι έτσι πάνε ξανά όλα πίσω.

 

Σαν νέος με τουρκική καταγωγή άκουσα για πρώτη φορά για την Κύπρο κάτι γενικόλογο και κάπως σκοτεινό, όταν είδα τις εικόνες στην τηλεόραση. Ήταν μια απίστευτη πατριωτική ατμόσφαιρα, που καλούσε για την υποστήριξη των αδελφών μας που καταπιέζονταν και σκοτώνονταν στην Κύπρο. Η επόμενη φορά που άκουσα για την Κύπρο έχει να κάμει με έναν άνθρωπο, που είναι σήμερα εδώ, τον Πανίκκο, κι έναν άλλο, που δεν είναι σήμερα μαζί μας, τον Nιαζί Κιζίλγιουρεκ. Οι δυο τους έφτιαξαν μαζί μια ταινία, που την είδα κάποτε στο ZDF. Μου έτυχε αυτό που ίσως έτυχε και σε άλλους, ότι έκλαψα βλέποντας την ταινία. Γιατί για πρώτη φορά είδα ένα φιλμ που έδειχνε πώς πρέπει να γράφονται σήμερα τα βιβλία της Ιστορίας: Όχι να διηγείται κάποιος τη δική του μόνο ιστορία αλλά και την ιστορία του άλλου... Άνθρωποι που σχημάτισαν μια γνώμη για τη σύγκρουση στην Κύπρο, τη σχημάτισαν και μέσω αυτής της ταινίας. Εύχομαι όλοι οι πολιτικοί που ασχολούνται με το θέμα της Κύπρου, ανεξάρτητα αν η λεγόμενη ‘μητέρα πατρίδα’ τους είναι η Ελλάδα ή η Τουρκία, ή ακόμα και οι πολιτικοί στον νότο και τον βορρά του νησιού, να έβλεπαν αυτή την ταινία.»

 

Τζεμ Οζντεμίρ, τουρκικής καταγωγής Γερμανός πρόεδρος των Πρασίνων στη Γερμανία [απόσπασμα ομιλίας στα εγκαίνια της έκθεσης This Is My Country στο Marheineke Markthalle, Βερολίνο, 25 Αυγούστου 2011]

 

 «Ντοκουμέντο συμφιλίωσης και πολιτικό κάλεσμα για ξεπέρασμα του χωρισμού της χώρας» - Frankfurter Rundschau, 1993

 

 «Στην πραγματικότητα θα 'πρεπε να μισούν ο ένας τον άλλο, αφού οι κοινότητές τους βρίσκονται σε σύγκρουση για περισσότερο από τρεις δεκαετίες. Ναι, είναι φίλοι. Φίλοι σε μια χωρισμένη χώρα. Ζουν στην ίδια πόλη, ο ένας στον βορρά, ο άλλος στον νότο, τους χωρίζουν μόνο 150 μέτρα. Κι όμως τα σύνορα ανάμεσά τους φαντάζουν αδιαπέραστα» -

 

Suddeutsche Zeitung, 1993

 

 «Ένα ασυνήθιστο έργο: Δύο ‘εχθροί’, ο Τούρκος Nιαζί Κιζίλγιουρεκ και ο Έλληνας Πανίκκος Χρυσάνθου, γύρισαν μια ταινία για την κοινή τους πατρίδα. Όλοι όσοι μιλούν στην ταινία, άσχετα αν είναι ένας βοσκός ή μοναχός, ταβερνιάρισσα ή ποιήτρια, όλοι τους έχουν κάτι κοινό: την επιθυμία να μπορέσουν επιτέλους να ξαναζήσουν κανονικά μαζί» - Berliner Morgenpost, 1993

 

 «Η Κύπρος είναι ένα μικρό, σχεδόν ξεχασμένο παράδειγμα πολιτικής και ανθρώπινης αφροσύνης. Όντας στη σκιά μεγαλύτερων συγκρούσεων, όπως στη Γιουγκοσλαβία και σε άλλα μέρη, δεν παίζει πια κανένα αποφασιστικό ρόλο στους υπολογισμούς των ισχυρών.

 

Ο Έλληνας κινηματογραφιστής Πανίκκος Χρυσάνθου και ο Τούρκος συγγραφέας Nιαζί Κιζίλγιουρεκ ψαχουλεύουν στο ντοκιμαντέρ τους για τη 19χρονη διαίρεση της Κύπρου, τ' αχνάρια μιας μεγάλης εθνικής ιστορίας παθημάτων. Και μαζί εξομολογούνται τα δικά τους λάθη: ‘Βάλαμε φωτιά, κάψαμε σπίτια και μαγαζιά, σκοτώσαμε ανθρώπους, απλώς και μόνο γιατί ήταν Έλληνες ή Τούρκοι’»

 

-Der Tagesspiegel, 1993

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Επόμενο άρθρο:

Αφιέρωμα

«Να ακούσουμε ο ένας τον άλλο»

Με την ευκαιρία της πρώτης προβολής της ταινίας «Το Τείχος Μας», ο Πανίκκος Χρυσάνθου και ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ έγραψαν μια κοινή δήλωση.

04 / 05
Επιστροφή
στην αρχή