Αφού ρε Κιμ δεν το πατάς, ας το «οραματιστούμε»

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Μετά και από το «όραμα» της κυρίας με τα κόκαλα το οποίο κινητοποίησε την Αστυνομία και τα ΜΜΕ, η Στήλη χρειάζεται επειγόντως τη βοήθειά σας!

Μετά από την υπόθεση με την κυρία που οραματίστηκε, λέει, κάτι κόκκαλα και τα βρήκαν μαζί με πήλινα αγγεία σε μια κατακόμβη –διότι συνήθως εκεί στις κατακόμβες βρίσκουμε, ξέρω ‘γω τεύχη του αντίστοιχου του «Paris Match» της αρχαιότητας- η Στήλη απευθύνει μια επείγουσα έκκληση.

Αν κάποιος ξέρει κάποιον ή κάποιαν που να «οραματίζεται» καλά, σας θερμοπαρακαλώ να επικοινωνήσει με τη Στήλη. Σήμερα όμως ή το αργότερο αύριο, μέχρι αργά το απόγευμα. Σας ικετεύω!

Xρειάζομαι τους πέντε συν έναν για το Τζόκερ της Κυριακής. Και τον Τζόκερ να μην οραματιστεί, μια χαρά βολεύομαι και με τους υπόλοιπους πέντε. Μην είμεθα πλεονέκτες.

Δεν είναι σπάνιες, αλλά σίγουρα είναι συγκλονιστικές οι στιγμές που αντιλαμβανόμαστε –ακόμη πιο καθαρά από όλες τις υπόλοιπες ώρες μας, της κάθε μέρας, σ’ αυτό το νησί– το πού ζούμε και σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε. Το 2018 μάλιστα.

Το ότι, δε, το όλο σκηνικό περιεστράφη γύρω από μια σπηλιά, το λες και σημαδιακό. Τουλάχιστον ως προς το πού θα έπρεπε κανονικά να ζούμε ως λαός εάν κρίνει κανείς από το πραγματικό επίπεδο και τις αντιλήψεις μας.

Ερώτημα: Δεν είναι δικό μου, είναι μιας φίλης που το συζητούσαμε χθες. Εάν αύριο εγώ πάρω την Αστυνομία τηλέφωνο και τους πω ότι είδα «όραμα» πως σε μια κατακόμβη υπάρχουν κόκκαλα, η Αστυνομία θα πάει εκεί να σκάψει διερευνώντας το… «όραμά» μου; Κινείται βάσει «οραμάτων» των πολιτών η Αστυνομία;

Δεύτερο ερώτημα. Αυτό δικό μου. Δηλαδή, εγώ το βράδυ του α’ γύρου που είδα όνειρο τη μάμμα του Νικόλα –εφιάλτης ήταν ΟΚ, αλλά πάλι όραμα είναι– να με περιμένει, λέει, την ώρα που γύριζα από τη δουλειά κρυμμένη με ένα τηγάνι και να μου φωνάζει «δεν γλυτώνεις ρε παλιόπαιδο, έφαγα τόσα εκατομμύρια, θα σε σκοτώσω!», έπρεπε να πάρω την Αστυνομία και να καταγγείλω τη γυναίκα για απόπειρα φόνου; Πάμε καλά;

Ή, ακόμη, επειδή ο Αναστασιάδης είδε τις προάλλες όραμα ότι μπορεί να κλείσει τα οδοφράγματα, έπρεπε να κάνει τι; Να πάει την επομένη στο Εθνικό και να το πετάξει –τάχα– ως μια ιδέα που άκουσε από τεχνοκράτες για να ανεμίσει λίγο ακόμα τη φουστανέλα του αλλά να μην το φορτωθεί ο ίδιος; Είναι σοβαρά πράγματα αυτά;

Σκεφτήκατε, λέω τώρα, να το έκανε όντως;

Το πιο απίστευτο βέβαια, όσο και ανεύθυνα τραγικό, είναι και πάλι ο ρόλος των ΜΜΕ στη διαιώνιση του ουγκανισμού στον πελλότοπο. Κάθε φορά που προκύπτει μια τέτοια ιστορία, είτε με οράματα, είτε με υγρασίες σε τοίχους που μοιάζουν, λέει, με «αγίους», είτε με τον άππαρο του αγίου Γεωργίου του οποίου, αππάρου, έτρεχε, λέει, η μύξα του σε τοιχογραφία, αυτές οι μεσαιωνικές –και ενίοτε ούτε καν τέτοιες– ανοησίες παρουσιάζονται ως γεγονότα και μάλιστα υπερφυσικά και κοσμογονικά!

Έτσι που όλες αυτές οι πρωτόγονες δοξασίες να ενισχύονται και η ταχύτητα απομάκρυνσής μας από τον πολιτισμό, την εποχή μας και κυρίως την ίδια τη λογική να αυξάνεται ραγδαία.

Και φυσικά, με την αρωγή των Μέσων, να συρρέει ο κόσμος και να γεμίζει τα παγκάρια με λεφτά. Ο κόσμος, βέβαια, μπορεί να δίνει τα λεφτά του όπου θέλει. Τα Μέσα είναι που δεν μπορούν και δεν πρέπει να κάνουν ό,τι θέλουν συγχύζοντας τα γεγονότα με τον Μεσαίωνα και τα μαγικά.

Ωστόσο, ένα καλό όσο και οδυνηρό ερώτημα είναι και το εξής: πόσοι ανάμεσά μας, στη δουλειά μας λέω, εκστασιάζονται και οι ίδιοι και πραγματικά πιστεύουν αυτές τις ανοησίες και έναν σωρό άλλες μη θρησκευτικές δεισιδαιμονίες; Θα σας αποκαλύψω πως λίγοι δεν είναι!

Και κάπου εκεί είναι που πρέπει να αναζητηθεί η ουσία του ζητήματος. Διότι ένα είναι να τρέχει η Αστυνομία να… διερευνήσει τα οράματα και τις φαντασιώσεις και άλλο είναι επαγγελματίες άνθρωποι να κάνουν τη δουλειά τους με τόση πλημμέλεια, είτε επειδή οι ίδιοι επιλέγουν να ζουν υιοθετώντας τέτοιους παραλογισμούς είτε –και δεν ξέρω ποιο είναι χειρότερο τελικά από τα δύο– κάνοντάς το από απλή τσαπατσουλιά και ανευθυνότητα.

Στο κάτω-κάτω, η Αστυνομία, ας μην ξεχνάμε, είχε διοργανώσει μέχρι και… δέηση για τον τερματισμό των τροχαίων, ο έλεγχος των οποίων είναι δική της ευθύνη, όσο φυσικά μπορεί να το επιτρέψει η έλλειψη οδικής συνείδησης των ιθαγενών του πελλότοπου και η γενικότερη ψυχική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε ως λαός. Αμπάλατος λαός.

Αν αυτό είναι ελαφρυντικό; Όχι βέβαια. Απεναντίας. Απλώς ο τρόμος που προκαλούν τέτοια φαινόμενα έχει και μια χαριτωμενιά. Και είναι ενδεικτικό όσων λέγαμε πιο πάνω. Και αυτοί Κυπραίοι είναι. Ωστόσο, τα Μέσα οφείλουν να κάνουν τη δουλειά τους όπως πρέπει.

Μεταφέροντας ειδήσεις και απόψεις. Αλλά όχι καραγκιοζλίκια που μας πάνε ακόμα πιο πίσω από εκεί που βρισκόμαστε.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Ψωμί, Παιδεία, Ελπίς καμία! #Pellotopos

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 09:30 (τελευταία ενημέρωση 09:30)

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 21.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 21.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή